Back to basics
Ik ben de voorbije weken vrij zwijgzaam gebleven over mijn kandidatuur voor het VLD-partijbestuur. Ik wou dat het beeld en de slogan, de foto van de Burgermanifesten en "Back to basics" voor zichzelf spraken. Wie niet begrijpt, of vergeten is, wat de Burgermanifesten precies inhielden, hoeft ook niet op mij te stemmen, al gesteld dat hij of zij VLD-lid zou zijn.
Wie er de november-editie van De Burgerkrant, het ledenblad van de VLD, op naslaat, krijgt een tachtigtal advertenties voorgeschoteld van kandidaten die zich met hun foto en een paar tekstregels aan de 70.000 leden voorstellen. Het lijkt er hen daarbij vooral om te doen om aan te tonen hoe goed zij ingekapsteld zitten in het partij-apparaat: voorzitter van dit, commissielid van dat, ... Ik weet niet hoe het met u zit, maar op mij hebben dergelijke advertenties nul en generlei effect.
Ik zie mijn kandidatuur dan ook enkel als een statement en als een meting. Een statement, waarbij ik verklaar dat de Burgermanifesten, die destijds de basis en de bron waren van de liberale VLD-ideologie, vandaag brandender actueel zijn dan ooit. De VLD zou er goed aan doen deze Burgermanifesten opnieuw in ere te herstellen, in plaats van ze als een soort jeugdzonde onder de mat te vegen. Mijn kandidatuur is ook een meting, waarbij ik aan de hand van de door mij behaalde stemmen kijk hoeveel mensen er gevoelig zijn voor deze boodschap. Mijn kandidatuurstelling gaat dus niet over de persoon van Luc Van Braekel, maar over de concepten die in de Burgermanifesten staan en over de mate waarin er nood is aan het realiseren van deze concepten. Het gaat ook niet om een gebaar voor of tegen de auteur van deze Burgermanifesten, noch over de mate waarin hij vandaag al dan niet nog deze concepten verdedigt of belichaamt.
Als ik verkozen zou worden in het partijbestuur (die kans is, gezien de 120 kandidaten voor 15 te begeven plaatsen, vrij klein), dan zal ik in de eerste plaats de ideeën uit de Burgermanifesten verdedigen: burgerdemocratie, herwaardering van het individu boven de zuilen, boven de drukkingsgroepen of wat nu met het eufemisme "het middenveld" wordt aangeduid. Ook de plicht van allochtonen om zich in te burgeren in onze maatschappij, de plicht van de overheid om het algemeen belang na te streven in plaats van groepsbelangen, het recht van de burger om minstens een deel van zijn belastingen een vrije bestemming te geven, het recht om minstens gedeeltelijk uit de staat te stappen (bijvoorbeeld op het vlak van gezondheidszorg, opvoeding, pensioenvorming).
Toen het liberalisme in Vlaanderen nog belichaamd werd door de PVV, ben ik nooit lid geworden van die partij. Ik stemde wel liberaal, met uitzondering van één enkele keer Tindemans en één enkele keer Volksunie. Over de PVV had ik het gevoel dat het wel goed zat met het ideeëngoed, maar dat het politieke personeel niet op de juiste manier het liberalisme belichaamde. Met de komst van Verhofstadt, da joenk en baby-Thatcher, kwam daar verandering in. Achter het voornemen van Verhofstadt om op een rechtlijnige manier aan politiek te doen, kon ik me wel scharen, en ik werd dan ook lid van de nieuwe VLD.
Later werd ik voorzitter van de plaatselijke VLD-afdeling, tot de beslissing van het lokale bestuur om voor de gemeenteraadsverkiezingen van 2000 een kartel te vormen met de socialisten, mij deed afhaken. Ik zou me niet verzet hebben tegen een coalitie met de socialisten, gesteld dat de CVP-meerderheid die Waregem als sinds mensenheugnis domineert, al had gebroken kunnen worden (quod non). Maar wie nog voor de verkiezingen zijn profiel verwatert door, in een stad als Waregem met nogal wat ondernemers en zelfstandigen, zijn lot vast te klinken aan dat van de socialisten via een verkiezingskartel, wordt blijkbaar meer gedreven door de angst om een postje als gemeenteraadslid te verliezen, dan vanuit de ambitie om vooruit te gaan. Ik ben te vinden voor het uitoefenen van macht als middel om ideeën te realiseren, maar ik laat me niet misbruiken in situaties waarbij een ideologie moet dienen als alibi voor het beoefenen van de macht om de macht.
Vlaams, Liberaal en Democratisch. Het was blijkbaar makkelijk om erover te praten tijdens 12 oppositiejaren. Het realiseren ervan tijdens 5 regeringsjaren is een stuk moeilijker. Anderzijds lijkt de VLD soms beschaamd om fier te zijn over de realisatie van enkele doctrinair-liberale principes: het afschaffen van de prijzencontrole door economieminister Fientje Moerman, of het verhogen van de rol van de privé-sector in de ontwikkelingshulp door minister Marc Verwilghen.
De VLD is ongetwijfeld een partij met een hoge graad van interne democratie, zeker in vergelijking met partijen als SP.A en Vlaams Belang. Toch is de interne democratie de laatste jaren statutair verminderd: er zijn drempels opgeworpen voor de kandidatuurstelling als nationaal voorzitter of als lid van de statutaire tuchtcommissie. Amendementen voor verkiezingsprogramma's werden niet steeds nauwgezet behandeld. De manier waarop Hugo Coveliers nu wordt afgedreigd door Karel De Gucht, biedt geen rooskleurige perspectieven voor het tendensrecht binnen de VLD. Het verhogen van de interne democratie ligt uiteraard ook volledig in het verlengde van de ideeën over inspraak en burgerdemocratie, zoals verwoord in de Burgermanifesten.
In eerdere berichten over dit onderwerp waren enkele lezers er als de kippen bij om te peilen naar mijn ideeën over confederalisme. De vraag lijkt mij niet zeer relevant binnen deze context, maar ik antwoordde dat ik in november 2002, net als een meerderheid van de congresgangers, voor het confederalistische standpunt van de VLD gestemd heb. Eigenlijk was ik tot voor enkele jaren een aanhanger van de ideeën van wijlen Lode Claes, die ik als volgt zou kunnen samenvatten: de Vlamingen vormen in België de numerieke meerderheid, bijgevolg vormt elke opsplitsing van België een verzwakking van het potentieel van de Vlamingen om heel België te domineren. Die theorie klopt - in theorie. Ze werd enkele maanden geleden duidelijk zichtbaar toen het overlegcomité tussen de federale overheid en de gewesten en gemeenschappen vergaderde. De Vlaamse minister-president, die een Vlaamse numerieke meerderheid vertegenwoordigde, moest er als enige de Vlaamse belangen verdedigen tegenover vijf andere regeringsleiders: de federale premier, de Brusselse minister-president, de Waalse minister-president, de minister-president van de Franse Gemeenschap en de minister-president van de Duitstalige gemeenschap. Hoewel het hier uiteraard niet gaat om vergaderingen waarbij het principe "één man, één stem" geldt, kan men zich toch niet van de indruk ontdoen dat de staatshervormingen mechanismen hebben geïnstalleerd die de minorisering van de Vlamingen in België, die in het unitaire België de facto bestond, nu ook de iure hebben geofficialiseerd.
Als liberaal beschouw ik de overheid als een noodzakelijk kwaad dat best zo beperkt mogelijk wordt gehouden. Als ik moet kiezen tussen een toekomstig onafhankelijk Vlaanderen waarin Steve Stevaert zijn ideale volksrepubliek naar Cubaans model realiseert, of een toekomstig federaal België dat verlamd wordt (of verdampt) doordat Elio Di Rupo en Filip Dewinter er constant met elkaar in de clinch gaan, dan kies ik toch maar voor het laatste, zolang het mij als belastingbetaler niet te veel kost. Het is een karikatuur, ik weet het.
En mag ik ook nog zeggen dat ik mij in de eerste plaats geen Belg, geen Vlaming, en geen Europeaan voel, maar Westerling? Een deelgenoot van de Westerse cultuur en van de Westerse waarden. Die cultuur en die waarden zijn niet noodzakelijk superieur tegenover alle andere culturen en waarden, maar toch wel tegenover sommige.



Reacties
Thomas Leys
vrijdag, 3 december, 2004 - 23:12Veel succes, vanwege een gewezen partijbestuurslid van een links-liberale partij ;-)
Eric Jans
zaterdag, 4 december, 2004 - 01:00@ Luc. Je zegt:
<< Eigenlijk was ik tot voor enkele jaren een aanhanger van de ideeën van wijlen Lode Claes, die ik als volgt zou kunnen samenvatten: de Vlamingen vormen in België de numerieke meerderheid, bijgevolg vormt elke opsplitsing van België een verzwakking van het potentieel van de Vlamingen om heel België te domineren. Die theorie klopt - in theorie. >>
Waarom - dacht je - was Karel Dillen destijds (1978?) uit de VU gestapt (overigens zónder behoud van parlementaire wedde!) om uiteindelijk het Vlaams Blok op te richten?
Hij was niet akkoord met constructies waarbij de Vlamingen hun numerieke meerderheid verspeelden.
In wezen zég je dus dat de Belgische federalisering er dus niet eerstelijns gekomen is ten behoeve van de Vlamingen maar voor de Walen 'als minderheid'. Juist?
En omdat jij graag liberaal bent: zoals 'het algemeen belang' wordt gechanteerd door minderheidsbelangengroepjes; zo wordt de taalkundige meerderheid door de minderheid afgedreigd en gechanteerd.
Dat is waar we hier in leven.
Mijn vraag: zou het algemeen belang (boven de lobby's) beter verdedigbaar zijn in een Republiek Vlaanderen dan wel in een Koninkrijk België?
Wat is je inschatting? En waarom?
Belangrijke vaststelling:
Voor de VLD-verkiezingen komt je antwoord te laat.
MIJN CONCLUSIE: met het inzicht dat je ons tot hiertoe gaf inzake confederalisme kan het met jou - als het erop aankomt - nog alle kanten uit.
Uit de Belgische politieke praktijk leer ik dat een politicus waarmee het (nog) alle kanten uit kan, DUS de Belgische en NIET de Vlaamse kant kiest.
Wat dat betreft zijn we al een paar duizenden illusies armer.
Ik zie je dus eventueel nog als liberaal en democraat maar 'Vlaams', daarvoor gaf je tot hiertoe op geen enkel ogenblik ook maar het minste beetje garantie.
Ik beschouw je dus als volstrekt onbetrouwbaar als confederalist.
Het kan immers alle kanten uit, dus de Franco-Belgische!
LVB
zaterdag, 4 december, 2004 - 01:35Beste Eric Jans, ik weet één ding: wie op een fanatieke, geobsedeerde manier zijn doelstellingen nastreeft, die werkt contra-productief. Dat geldt zowel voor Bin Laden's strijd voor het islamisme, als voor prince Philippe's inzet voor België, als - zo komt het me voor - jouw inquisitie-methodiek om de "zuivere" van de "onzeuivere" Vlamingen te scheiden. Ik zou haast denken dat jouw andere schuilnaam Dirk Vermeer is, want ik ken nog zo'n paar fanatiekelingen.
Wat mij betreft heb ik meer respect voor Vlaams-nationalisten zoals Paul Belien die met argumenten ( http://www.secessie.nu en http://www.flemishrepublic.org ) zoveel mogelijk mensen proberen te overtuigen, dan mensen zoals jij die beginnen met mensen te "wegen" om te kijken of ze wel met "goede Vlamingen" te doen hebben, teneinde het clubje tot "de zuiveren" te beperken.
Het zal me dus compleet worst wezen of jij mij al dan niet een "betrouwbare confederalist" vindt.
Hoogstwaarschijnlijk kan ik op één of andere manier méér bijdragen tot de totstandkoming van het confederalisme, dan jij met je borstgeklop en je brandstapel-flamingantisme ooit zult doen.
Hoegin
zaterdag, 4 december, 2004 - 12:41Ik hoop dat u beseft dat het precies België is dat ervoor zorgt dat Fidel Stevaert in Vlaanderen iets te zeggen heeft. Zonder de PS zou de SP.A nog geen schijn van kans maken om in de Vlaamse regering te zitten.
Gilbert
zaterdag, 4 december, 2004 - 14:04Verbetering : het is de toplaag van de vlaamse partijen, andere belangengroepen (vakbonden, ziekenfondsen e.a.) en bepaalde media die hiervoor zorgen. Het klinkt gek maar wij zouden politici als Di Rupo, Onkelinckx, Reynders, en consoorten moeten hebben die niet bang zijn de belangen van hun landsdeel te verdedigen.
VisualHugo
zaterdag, 4 december, 2004 - 14:15Het ondenkbare wordt stilaan denkbaar, nl het Vlaams Belang mee in het beleid (omdat het wellicht numeriek incontournabel wordt). Dit is totaal onaanvaardbaar voor de Walen. De status quo ("een Di Rupo in de clinch met het Belang, als dat niet teveel kost") is anderzijds onaanvaardbaar voor Vlaanderen. De agenda voor de komende jaren wordt maw niet gezet door VLD, CD&V/NVA, SPA, maar door het Belang.
Akkoord dat je niet meteen de maan kan vragen, maar hoe dan ook zullen breuken moeten worden geforceerd in België. De staatshervorming is immers alles behalve "af", zoals Onckelinckx (SP) nog niet zolang geleden zei.
De VLD wordt gehandicapt door het feit dat haar thema's vooral droog-economisch zijn en "de mensen" zèlf veelal profiteren van de Belgische ziekte. Die VLD-thema's gaan uit het aandachtsveld van de politiek gedrongen worden, als in de toekomst het hoofd-vuurwerk van een (mediagenieke) match tussen Di Rupo en De Winter gaat komen.
Pieterjan Viaene
zaterdag, 4 december, 2004 - 14:18Is Paul Belien niet de man van de oerconservatieve Alexandra Coolen (ook meewerkend aan secessie...)?
En stap je niet beter samen met Coveliers uit de VLD als je zo graag terug keert naar de basics? Want het liberalisme staat binnen dé liberale partij blijkbaar niet zo hoog meer aangeschreven...
LVB
zaterdag, 4 december, 2004 - 14:45@Hoegin: Dat kan best zijn. Voor mij hoeft België niet te blijven bestaan, maar anderzijds is het opheffen van België voor mij persoonlijk geen expliciete doelstelling, hoogstens een mogelijk middel om een aantal wantoestanden en scheefgroeiïngen te elimineren. Het verdedigen van Vlaamse economische, taalkundige en culturele belangen kan ik voor mezelf wel als een doelstelling zien, en dat blijkt vermoedelijk af en toe wel uit mijn blog.
Ik hoop dat de Vlaams-nationalisten zich ook bewust zijn van het volgende: belangrijke Vlaamse eisen zoals de splitsing van BHV, het respecteren van de taalwetgeving of het elimineren van de transfers, zijn pas geloofwaardig in ruime kring en krijgen pas een voldoende draagvlak in de mate dat zij ook door niet-separatisten gedragen worden. Zou een vereniging als TAK bijvoorbeeld niet aan geloofwaardigheid winnen indien zij haar acties voor het respecteren van de taalwetgeving zou ontdoen van het separatistisch discours dat zij er tegenwoordig in mengt? Ik denk persoonlijk van wel, en dit is een louter strategische overweging die niets te maken heeft met het al dan niet verantwoord vinden van separatisme.
Rond concrete thema's moet de Vlaamse beweging streven naar verbreding in plaats van naar verenging, en mijn kritiek op de houding van Eric Jans was daardoor ingegeven.
En stel dat ik hier forse taal had geuit die Eric Jans wél had kunnen overtuigen van mijn "Vlaams" karakter, zou dat ook maar enige garantie bieden dat
1) ik die houding ook daadwerkelijk in de praktijk zou omzetten?
2) ik beter in staat zou zijn om de Vlaamse belangen te verdedigen?
Op de keper beschouwd vind ik de vraag van Eric Jans 'hoe ik het confederalisme zou realiseren binnen de VLD en later binnen de Belgische politiek' vooral een bewijs van zijn geloof in het voluntarisme. Alsof het volstaat om iets te willen en er forse verklaringen over af te leggen, om het te realiseren. Iets waar dus niet alleen Verhofstadt, maar ook een deel van de Vlaamse Beweging aan lijdt. En dan heb ik het niet over Vlaams Belang, want hun 'verrottingsstrategie' is vermoedelijk wél (op lange termijn) realistisch (inzake separatisme) en niet voluntaristisch. Hun verrottingsstrategie heeft wel als nadelig neveneffect dat een aantal Vlaamse eisen (BHV, taalwetgeving, transfers) door de tegenstanders meteen als 'ingegeven door separatisme' en 'extreem-rechts' kunnen gebrandmerkt worden.
LVB
zaterdag, 4 december, 2004 - 15:08@Pieterjan Viaene: Uit de VLD stappen, om zoals Ward Beysen met zijn "Liberaal Appèl" een irrelevante politieke stroming te worden, of om zoals (misschien straks) Coveliers enkel op plaatselijk vlak een rol te spelen? Om aldus de VLD over te laten aan de "links-liberalen" zodat die binnen een paar jaar een fusie kunnen aangaan met Spirit of zelfs met de SP.A?
Ter overweging: als de huidige VLD-leiding vandaag beeft, dan komt dat louter doordat mensen van wie jij wellicht vindt dat ze beter de VLD zouden verlaten, er toch nog lid van gebleven zijn.
Wat je andere vraag betreft: ik hoop voor Paul Belien dat er ooit een dag komt dat men zegt: "Alexandra Colen, is dat niet de vrouw van die bekende publicist met zijn scherpe pen, Paul Belien?" (sorry, grapje).
En was Margareth Thatcher niet het levende bewijs dat men tegelijk ethisch conservatief en economisch liberaal kan zijn, en daarmee ook resultaten kan boeken en een maatschappij zelfs grondig kan "hervormen", zoals in Engeland gebeurd is?
Eric Jans
zaterdag, 4 december, 2004 - 15:45Beste Luc,
ik moet daar toch ergens één of andere zere teen geraakt hebben, stel ik vast. Ben ik nu inquisiteur-brandstapelaar, vereniger van flaminganten of juist uitsplitser in goede en kwade Vlamingen, verrottingsstrateeg of voluntarist zoals Verhofstandt?
Het kan nog alle kanten met nij op, lees ik.
Toch had ik alleen maar zeer duidelijk inzicht gevraagd over je visie op confederalisme en hoe je denkt dat te concreet realiseren.
Je schrijft dat vlaams-nationalisten hun separatistisch discours beter laten varen om een bredere basis te vinden voor hun doelstellingen. Maar dát verhaal klinkt natuurlijk ook zéér vertrouwd in de oren: herinner je je nog de volksunie? 'Verbreding'!
Jaja.
Neen. Ik stel je die vraag niet om in je woorden te geloven. Ik stel je die vraag omdat een Vlaamse LD-er je op dit punt duidelijk kan beoordelen. Vooraf... en achteraf. Je stelt je tenslotte toch verkiesbaar, niet?!
Als jij dat al als een brandstapel aanvoelt, dan kan ik je alleen maar veel succes wensen met je verdere politieke loopbaan, beste Jeanne D'Arc van de (Vlaamse?) (Belgische?) politiek.
PS: ik vind Paul Beliën - die jij zo op prijs stelt (en ik niet minder) - anders ook wel behoorlijk scherp uit de hoek komen. Ook naar personen toe, trouwens. En terecht.
LVB
zaterdag, 4 december, 2004 - 15:57@Eric Jans: Ik zeg niet dat Vlaams-nationalisten hun separatistische standpunten moeten laten varen. Ik zeg alleen dat als zij actie voeren rond concrete punten op de politieke agenda(BHV, taalwetgeving, transfers) zij die concrete acties beter ontdoen van een separatistisch discours, teneinde een breder draagvlak te vinden.
Eric Jans
zaterdag, 4 december, 2004 - 19:06@ Luc: aanvaard, begrepen en zelfs akkoord... als dat lukt. Tot hier toe heeft deze tactiek echter alleen nog maar tot belgische koehandel en nog Belgischer recuperatie geleid.
Akkoord dus als B-H-V gesplitst wordt zonder (geheime) deal.
Anders niet, dan gaan we voor het geheel.
Ik wil je op deze plaats echter ook zeggen dat ik je laatste bijdragen (o.a. over prins Filip) erg waardeer.
Je Blog is ongelooflijk gewicht aan het winnen (met de bijdragen van Paul Beliën) en zou wel eens te zwaar kunnen gaan worden voor...
Tijd dat onze gesubsidieerde journalisten eens gaan meelezen want ze raken echt wel achterop.
Mijn oprechte waardering daarvoor.
Geloof me: als 't goed is zeg ik het nog veel liever!
Huug
zaterdag, 4 december, 2004 - 22:01LVB schreef: "..prince Philippe's inzet voor België..."
Grapjas. Volgens zijn cv (http://www.monarchie.be/nl/...) is het nog steeds Filip. Op zijn 'Vloms'.
Een andere Filip
maandag, 6 december, 2004 - 20:19@ Huug: De prins zijn naam is enkel Filip voor de (goedgelovige) Vlamingen. Maar wat mij echter intrigeert is waarom men blijkbaar gestopt is met die koninklijke (Franse) namen te hertalen naar het Vlaams (Nederlands). In vroegere publicaties vind je nog veel prins Albrecht terug maar sedert hij koning geworden is is het unisono Albert geworden? Wat prins Laure(i)ns betreft denk ik niet deze schrijfwijze ooit ergens opgemerkt te hebben, enkel de franse versie?
LVB
maandag, 6 december, 2004 - 20:45@andere Filip: terechte opmerking. En zou men niet beter spreken over "prins Filips"? Men heeft destijds Baudouin voor de Vlamingen (maar niet voor het buitenland, daar spreekt men nog steeds van "King Baudouin" en niet over "King Baldwin") vertaald in Boudewijn, dus waarom vertaalt men Laurent niet in Laurens?
Interessant: op http://nl.wikipedia.org/wik... lees je hoe de (overwegend Nederlandse) medewerkers van de Wikipedia-entry over de Belgische monarchie met elkaar overleggen over de schrijfwijze van de namen. En meer van dat (blijkbaar oudere wikipedia-overlegteksten) op http://www.wat-betekent.be/...
Huug
dinsdag, 7 december, 2004 - 06:59Kijk zo leert een mens alle dagen bij, zijn we de laatste jaren gewoon bedonderd geweest met de schrijfwijze van hunner excellenties namen, grof!