Is de mening van kinderen meer waard dan die van volwassenen?

De grondwetgevende meerderheid van ons parlement is recent weer van een onding bevallen, dat op de valreep in het Belgisch Staatsblad van 29 december verscheen. Geniet even mee van het nieuwe art. 22bis lid 2 van onze Grondwet:

"Elk kind heeft het recht zijn mening te uiten in alle aangelegenheden die het aangaan; met die mening wordt rekening gehouden in overeenstemming met zijn leeftijd en zijn onderscheidingsvermogen."

Een grondwet hoort geen cataloog van vrome wensen te zijn, maar "supreme law of the land", en een norm moet dus een juridische draagwijdte te hebben. Dus is mijn eerste vraag wat dit zegt over de mening van "volwassenen". De grondwet zegt namelijk niet dat met de mening van een volwassene rekening moet worden gehouden in aangelegenheden die die persoon aangaan. Volgens de basisregels van de juridische uitlegkunde moet een lacune ofwel a pari (naar analogie) worden ingevuld, ofwel a contrario (bij wijze van tegendeel). De grondwetgever zegt hier dus ofwel dat volwassenen niet het recht hebben dat met hun mening rekening wordt gehouden in aangelegenheden die die volwassene aangaan, ofwel dat dit a fortiori geldt voor volwassenen, al zou men ook bij hen natuurlijk kunnen onderscheiden naargelang hun onderscheidingsvermogen.

Volgens art. 28 van de Grondwet heeft "Ieder het recht verzoekschriften, door een of meer personen ondertekend, bij de openbare overheden in te dienen" In combinatie met art. 22 bis II a fortiori leid ik daaruit af dat de overheden nu ook verplicht zijn rekening te houden met die petitie in aangelegenheden die de petenten aangaan. Dat zou voorwaar een grote nieuwigheid zijn, want het lot van petities aan de overheid vandaag is meestal dat er helemaal geen rekening mee wordt gehouden.

PS. Deze onzin komt uit het VN-Verdrag inzake de rechten van het kind uit 1989, maar onze parlemetsleden hebben er wel een eigen "samenvatting" van gemaakt die zeker geen verbetering is. In het Verdrag bv. wordt gesteld dat dat rekening houden met name betrekking heeft op het horen van kinderen in gerechtelijke en administratieve procedures die op dat kind betrekking hebben. Die verduidelijking ontbreekt in art. 22 bis.

Matthias Storme

Reacties

#74251

Karl

 

Je kunt van juristen niet verwachten dat ze eenvoudige en rechtlijnige rechtsregels bouwen, want dan geven ze blijk van de ware natuur van hun beroep: overbodig.

#74257

NR

 

Karl, net zoals dokters?

#74265

Karl

 

Hmmm, dokters (genezende _) zijn meestal nog idealisten (hoe hou je anders die studie vol). Men zou wel enige kritiek kunnen hebben op hoe er soms slecht wordt omgegaan met(echte) 'medische fouten', maar eigenlijk is dat het domein van verzekeraars, en jawel: juristen.

Ik beschouw de farmaceutische industrie niet als dokters: de aandeelhouders hebben immers de eed van socrates niet afgelegd.

Met wat ik ondertussen van dokters ervaren heb (geloof me, ik heb ze het laatste jaar veel meer gezien dan me lief is), lijkt de vergelijking met juristen mij eerder beledigend. Kom maar op met je excuses.

#74283

Leo Norekens

 

@Karl: De eed van Socrates, is dat niet voor filosofen? Zoals de eed van Euclides voor wiskundigen, van Archimedes voor ingenieurs, van Thucydides voor historici ...?
:-)

#74286

Karl

 

Ach Leo, vergeef mij de lapsus, het is Hippocratus.