De geprivilegieerde bloggerskaste

Ingezonden door LVB op 2009-02-11 14:55

"(...) Vergeleken met traditionele berichtgeving is de kans groter om door een blogger in een negatief daglicht te worden gesteld", meent [ICT-advocaat Patrick Van Eecke]. "De burgerjournalist moet immers geen deontologische codes naleven, geen recht van antwoord verstrekken en wordt niet op de vingers getikt door een 'Raad voor Bloggers'. (...) Slachtoffers van foutieve blogberichten kunnen dus enkel de gerechtelijke weg bewandelen, met slepende procedures en hoge kosten tot gevolg. En zelfs die weg blijkt niet evident. "In de recente rechtspraak bestaat er namelijk een voorzichtige tendens om ook sommige internetberichtgeving als 'drukpersmisdrijf' te beschouwen. En dat kan enkel door een volksjury bij het Hof van Assisen berecht worden, behalve in geval van racisme. Maar het parket acht drukpersmisdrijven zelden zwaar genoeg om voor het Hof van Assisen te brengen, zodat zij in de praktijk bijna altijd onbestraft blijven".

In een aantal gevallen is dan enkel nog een procedure tot schadevergoeding mogelijk. Maar ook dan zullen, volgens Van Eecke, veel rechters een blogger minder streng beoordelen dan een beroepsjournalist. De schadevergoedingsprocedure mondt maar al te vaak uit in de toekenning van een symbolische euro. Volgens hem beschikken bloggers vandaag dus wel over de voordelen, maar niet over de nadelen van het journalistenstatuut. "Die situatie moet toch eindelijk eens worden rechtgetrokken", besluit hij.

William Visterin in Smart Business Strategies, februari 2009

Reacties

#76549

Karl

woensdag, 11 februari, 2009 - 16:48

 

Qua juridisch luik heeft hij uiteraard gelijk. Maar misschien zegt dat meer over de structuur & werking van het gerecht, dan over bloggers. Ik meen zelf te ervaren dat ook in andere toepassingensgebieden de rechtspraak slechts recyclagepapier produceert.

In tegenstelling tot de beroepsjournalist, geniet de blogger over een enorme vrijheid, vrijheid die steeds van 2 kanten werkt. Enerzijds staat het een blogger vrij bepaalde ideeën neer te pennen, ook over andere mensen. Anderzijds zal zijn invloed slechts van die aard zijn, zoals hij door zijn lezers wordt aux serieux genomen. Moest Luc hier ganse dagen blijven doordrammen over de talrijke politici die scheef schaatsen (met sappige details), het zou hier vlug saai worden. Het straft dus wel een beetje zichzelf af.
En daarvoor hoeft hij zich niet aan te sluiten bij een of ander corporatistisch genootschap die zijn belangen verdedigt.

Maar ja, zien we de vlaag al hangen? Total control. En ik heb het hier al een paar keer opgeworpen, maar ik zie de toekomst van de vrije wereld maar somber in: internetcensuur, grootschalige feitelijke monopolievorming, corpulente overheden, CGKR's én mensen afhankelijk maken van die overheid (spaargeld afpakken en pensioen beloven... uit wiens hand men eet...). Wie wordt de nieuwe Stalin.

#76564

Jean

woensdag, 11 februari, 2009 - 22:56

 

Dit klopt zeker en vast, maar een grotere bedreiging voor elk publiek of ander figuur is de mogelijkheid om iemands imago volledig te besmeuren.

Een goed voorbeeld hiervan is de website http://www.rechtvanantwoord... . Op deze "anonieme" website worden er systematisch negatieve berichten rond Marc Ernst gepost.
Zonder Marc Ernst enig helden- of martelaarstatuut te willen toekennen, is het toch duidelijk dat het enige doel van deze site is het zwart maken van bovenvernoemde.
Dit is in zekere zin een vrij lomp voorbeeld, wat iets te duidelijk 'erover'. Hadden de auteurs hierachter het iets 'slimmer' aangepakt, zou de impact waarschijnlijk groter geweest zijn en (nog) moeilijker te bestrijden.
Vermits hier ook een procedure opgestart is het mischien wel een interessante case in Belgie.

Voor zij die geinteresseerd in het wederwoord in dit modderverhaal; het is te vinden op http://www.marcernst.com .

#76572

Karl

donderdag, 12 februari, 2009 - 08:40

 

Tja, die Marc Ernst heeft gewoon lik op stuk gekregen. Hij heeft zelf mensen persoonlijk aangevallen op zijn blogs. Ik denk dat je je daar als blogger beter van weerhoudt.

Dat iemand dan al je vuile was buitenhangt... tja. Dat ze ergens te ver gaan, beaam ik wel, maar ik zie bv. de publicatie van een faillissement in het Staadsblad uitgelicht. Dat is publieke info en mag m.i. door iedereen naar verwezen worden. In de mondelinge communicatie is dit nog veel uitgebreider, trouwens.

#76582

Kaal

donderdag, 12 februari, 2009 - 12:28

 

Jean de oplossing ligt voor de hand : beschouw bloggers en websites als media en pas de bestaande wetgeving ook op hen toe. Het is darbbij niet van belang of het gerecht/volksjury er lange tijd over doet om tot een besluit te komen. Het volstaat dat één blogger veroordeeld wordt voor smaad en/of eerroof en de overgote meerderheid van de anderen zal veel beter opletten met wat ze publiceren.

Niet vergeten dat een blogger in principe veel gevoeliger zal zijn voor een mogelijke rechtzaak : hij staat er immers alleen voor, in tegenstelling tot een beroepsjournalist die vaak door zijn werkgever gesteund zal worden.

#76583

Willy

donderdag, 12 februari, 2009 - 12:30

 

Een 'smart' artikel om toekomstige censuur aan te kondigen, met gebruik van woorden waar heel wat vraagtekens bij horen.
Burgerjournalist ? Ja zeker ? Zie ook militaire journalist, partijjournalist, VRT-journalist...
De code van de deontologie, om te lachen ? Welke code van welke deontologie ? Riskeer maar eens een zin teveel, en wacht tot er op uw deur zal geklopt worden. U zal niet lang hoeven wachten.

#76735

Jean

zaterdag, 14 februari, 2009 - 15:10

 

@ Karl,

zoals ik al eerder zei Marc Ernst verdient zeker niet het helden- of matelaarstatuut, verre van. Hij heeft idd meerder mensen, feiten, bedrijven, ... bekritseerd. Regelmatig schuwde hij de man niet, ipv de bal. De informatie uit het staatsblad is idd publiek en moet ook zonder enig probleem verspreid kunnen worden, maar het faillisement is zeker niet de kern van de website.
Maar ondanks dit blijft het feit dat de bovengenoemde site slechts één doel heeft, mn "beschadiging" (het handelt slechts over één onderwerp en herhaalt het x-maal), bovendien is hij volledig annoniem.

Los van dit ME-gedoe, zou dit debat ook kunnen opgetrokken worden naar een ander reëel probleem van het cyperpesten.
In beide gevallen is het (bij reële en erge gevallen) zeer moeilijk om (eer)herstel te krijgen.

Tot slot, dit is zeker geen pleidooi voor "censuur", maar een uitgangspunt van ons burgerlijk recht is wel degelijk herstel bij schade en op het internet ligt dit nu heel wat moeilijker.