Wolfowitz over Europa

De vijandigheid van het Europese publiek is voor een stuk het gevolg van een verkeerde voorstelling van de feiten. Linkse academici zeggen dat dit een oorlog voor olie of voor Halliburton is, maar dat is absurd. De politieke leiders zouden weerwerk moeten bieden op die demagogische leugens. Als de Amerikaanse president zich zo dikwijls kritisch zou uitlaten over Europa als sommige Europese leiders dat doen over de Verenigde Staten, zouden er in dit land waarschijnlijk veel meer anti-Europese gevoelens zijn dan nu. Als ik denk aan de offers die Amerikanen er vijftig, zestig jaar geleden hebben gebracht, vind ik het vreemd dat niet méér Europeanen beseffen dat de Irakezen en de Afghanen recht hebben op dezelfde steun. Het is verbazend dat liberalen en socialisten hier en in Europa zeggen dat wij Saddams fascistische, genocidale dictatuur met rust hadden moeten laten. [...]

De VN heeft ons gedwongen de weg van de massavernietigingswapens te kiezen - wat overigens een legitiem argument was. Toen de president voor het eerst naar de Verenigde Naties ging, had hij drie argumenten: terrorisme, de massavernietigingswapens en de misdaden tegen het Iraakse volk. We hadden dat laatste sterker kunnen benadrukken, maar de Syriërs (op dat moment één van de niet-permanente leden van de Veiigheidsraad, red.) zouden nooit voor een resolutie hebben gestemd die ons de goedkeuring gaf Saddam om die reden uit te schakelen. [...]

De VS en Europa delen veel fundamentele belangen en waarden. En de hervormingen in de Arabische wereld die de president nastreeft, zullen veel meer in het voordeel van Europa spelen dan in dat van de VS. [...]

In de Balkan zijn er verschrikkelijke dingen gebeurd, omdat men aan beide zijden van de oceaan jarenlang geen pijnlijke beslissingen heeft durven nemen. Toen er dan toch werd ingegrepen (in Bosnië en Kosovo, red.) en met succes... Op dat ogenblik vonden de Europeanen president Clinton ook bazig, maar wie herinnert zich dat nu nog?

Paul Wolfowitz, geïnterviewd door Radek Sikorski in Humo van 28 december 2004, overgenomen en vertaald uit Prospect - New York Times Syndicate