Amerikaan over 18 maanden in Nederland

(...) De supermarkt in mijn kleine thuisstadje in het westen van Pennsylvania is vierentwintig uur per dag open. Ik daag je uit om ook maar iets te vinden dat 24 uur per dag open is in wat verondersteld wordt een wereldstad te zijn [Amsterdam]. De meeste winkels sluiten om 18 uur, net op het moment dat de mensen die hun werk verlaten er zouden willen winkelen.

Eén keerzijde van een collectivistische maatschappij, waarover de Nederlanders zelf klagen, is dat de mensen de neiging hebben om slaaf te worden van consensus en conformiteit. Ik vroeg de Amerikaanse expat en managementconsultant Buford Alexander, voormalig directeur van McKinsey in Nederland, naar zijn ideeën hierover. "Als je aan een Nederlander zegt dat je zijn belastingen met 500 euro gaat verhogen en dat het geld zal gaan naar hulp aan arme mensen, dan zal hij zeggen: OK. Maar als je zegt dat hij een belastingsvermindering zal krijgen van 500 euro, met het idee dat hij het aan de arme mensen zal geven, dan zal hij dat niet doen. De Nederlanders doen zulke dingen niet uit zichzelf. Ze vinden dat het systeem dat moet doen. Voor een Amerikaan is dat een gebrek aan persoonlijk initiatief".

Een ander gevolg van het collectivistisch denken is de culturele tendens om niet boven het maaiveld uit te steken of uit te munten. "Doe gewoon normaal" is een nationaal gezegde, en vroeger leerden kinderen "wie voor een dubbeltje geboren is, wordt nooit een kwartje" - de antithese van het Amerikaanse ideaal van opwaartse sociale mobiliteit. Er lijken hier minder risiconemers te zijn. Wie wel zijn nek uitsteekt of zijn innerlijke muziek volgt, zoals architect Remco Koolhaas of Vincent van Gogh, die trekt het land uit. (...)

Russell Shorto, auteur van "The Island at the Center of the World: The Epic Story of Dutch Manhattan and the Forgotten Colony that Shaped America", in The New York Times Magazine, 29 april 2009