Journalisten verdienen het om weinig te verdienen
Een loon is een compensatie voor het creëren van waarde. En journalisten creëren tegenwoordig simpelweg weinig waarde. Tot ze dat te boven komen, zal geen enkele vorm van bloggen, twitteren of microbetalingen een oplossing bieden voor hun falende businessmodel.
Moraalfilosofen onderscheiden intrinsieke en instrumentele waarde. Intrinsieke waarde gaat over zaken die van nature goed zijn, zoals schoonheid, waarheid en harmonie. Instrumentele waarde komt uit dingen die actie en prestatie vergemakkelijken, met inbegrip van bewustmaking, verbondenheid en begrip. Journalistiek produceert louter instrumentele waarde. Het heeft uit zichzelf geen belang, maar omdat het het publiek inzicht verschaft, sociale interactie ondersteunt, en democratie faciliteert. (...)
De primaire waarde is gebaseerd op de onderliggende waarde van de journalistieke arbeid. Helaas is die waarde momenteel bijna nul.
De totale waarde is de waarde van de inhoud plus de waarde van de advertenties. Adverteerders geven echter niet om journalistiek, maar alleen om het publiek dat eruit voortvloeit. De werkelijke maatstaf voor journalistieke waarde is dus de waarde die gecreëerd wordt door lezers te bedienen. (...)
Journalisten zijn geen vaklui die over unieke kennis beschikken, zoals professoren of elektriciens. Bijgevolg wordt de primaire economische waarde van journalistiek niet uit de eigen kennis afgeleid, maar uit de verspreiding van andermans kennis. In dit proces hebben drie fundementele functies en daaraan verbonden vaardigheden historisch gezien de economische waarde gecreëerd: toegang tot bronnen, het bepalen van het belang van informatie, en de effectieve overbrenging ervan. (...)
Vandaag wordt al deze waarde ernstig uitgedaagd door technologie die de vaardigheden van journalisten overbodig maken. Individuen kunnen - zonder de steun van een journalistiek bedrijf - toegang krijgen tot bronnen, informatie doorzoeken en het belang ervan bepalen, en de informatie effectief verspreiden.
Om waarde te creëren hebben journalisten en nieuwsorganisaties zich in het verleden gebaseerd op de exclusiviteit van hun toegang tot informatie en bronnen, en hun vermogen om informatie snel te verspreiden. De waarde van die elementen is nu tot quasi nul herleid door de ontwikkeling van de moderne communicatie. (...)
Zolang journalisten de waarde van hun werk niet boven dit niveau kunnen optillen, verdienen ze een laag loon.
Een hoog loon veronderstelt dat werkkrachten over unieke vaardigen, mogelijkheden en kennis beschikken. Het vereist ook dat de arbeid geen gewone grondstof is. Helaas is journalistieke arbeid een gewone grondstof geworden. De meeste journalisten beschikken over dezelfde vaardigheden en over dezelfde benadering van onderwerpen, ze zoeken naar dezelfde bronnen, ze stellen dezelfde vragen en ze produceren gelijkaardige artikels. Die uitwisselbaarheid is één reden waarom het loon van de gemiddelde journalist relatief laag ligt en waarom columnisten, cartoonisten en gespecialiseerde journalisten (zoals financiële verslaggevers) meer verdienen. (...)
Prof. Robert G. Picard (Jönköping University, Zweden) in The Christian Science Monitor, 19 mei 2009



Reacties
dendof
donderdag, 21 mei, 2009 - 10:47Blijkbaar heeft hier een of andere chinees of indiër net 2 cent verdiend in de captcha-solver fabriek.
hubert
donderdag, 21 mei, 2009 - 18:24Verhelderend en duidelijk. Een verschuiving die ook in andere dienstensectoren terug te vinden is, bijv. toerisme. De tijd dat je een reisbureau nodig had om een hotel te reserveren is al lang voorbij.
Toch één bedenking: als we allemaal in ons eentje het nieuws moeten navlooien op het internet worden we geconfronteerd met een gigantische chaos van relevante en irrelevante feiten en feitjes. De goede journalist moet alvast één unieke vaardigheid bezitten: hij moet grote hoeveelheden data zeer snel kunnen verwerken en op waarde sorteren. Daartoe is niet elke gewone lezer in staat.