Geert Wilders en Tariq Ramadan, twee maten en twee gewichten

(...) Een verband leggen tussen de koran en Mein Kampf kan volgens de Nederlandse rechter [in de zaak-Wilders] niet. Maar tal van moslims en ook niet-islamitische verdedigers van de Palestijnse zaak vergelijken Israël vaak met nazi-Duitsland en 'de joden' met nazi's. Worden die voortaan ook vervolgd?

Die vergelijkingen vinden in Nederland net zo goed plaats als in België. Volgens de Belgische cultuurfilosoof Lieven De Cauter is daarmee niets aan de hand. Spandoeken meedragen 'waarop joden vergeleken worden met nazi's wijst niet noodzakelijk op antisemitisme', schreef hij (DS 19 februari). Dat valt volgens hem ook helemaal binnen de vrije meningsuiting 'waarin, vanuit wettelijk oogpunt, alles en iedereen een nazi of een fascist mag worden genoemd'.

Dat laatste is dan niet het oordeel van een Nederlandse rechtbank, toch niet als het over moslims gaat. En die schijnbare dubbele maatsstaf dreigt veel Nederlanders te schokken die het absoluut niet eens zijn met Wilders' denkbeelden, maar wie het ten zeerste ergert dat men ongebreideld mag spotten met autochtone godsdiensten en instellingen, terwijl men op de knieën moet gaan voor de islam.

Ga maar eens uitleggen dat Wilders een gevaarlijk personage is, maar dat Tariq Ramadan, raadgever van het stadsbestuur van Rotterdam, een voorvechter van integratie van moslims in democratische maatschappijen is. Hij is namelijk de man die in Genève de opvoering deed verbieden van een toneelstuk van Voltaire omdat dit naast Jezus ook Mahomet ten tonele voerde. (...)

Mia Doornaert in De Standaard, 22 mei 2009