Vervang de verkiezingen door een loting

Een opmerking over de volgende zin: "Een Vlaming kan bijvoorbeeld de PS niet electoraal afstraffen omdat hij helemaal niet kan kiezen tussen een stem voor de PS versus een stem voor de concurrenten van de PS." en de opmerking van Michel Vuijlsteke. Ik zie eerlijk gezegd niet het probleem in die bezwaren.

Want stel, als een (nieuwe) partij nu zou beslissen enkel op te komen in de provincie Antwerpen en daar met veel stemmen vertegenwoordigers in het parlement zou verkrijgen en mogelijks deel zou nemen aan de regering. Wel, in dat geval kan een inwoner van West-Vlaanderen die Antwerpse partij niet afstraffen. En die partij zal niet verplicht kunnen worden om deel te nemen aan de senaatslijst. Of realistischer: een Limburger kan op dit moment Yves Leterme niet afstraffen (want die komt enkel op in West-Vlaanderen), terwijl een West-Vlaming Jo Vandeurzen niet kan belonen, want die laatste staat enkel in Limburg aan kop op de lijst van CD&V. Wat maakt Elio Di Rupo anders dan Yves Leterme, of de PS anders dan die fictieve Antwerpse partij.

Mijn antwoord voor een politieke verkaveling is reeds lang de afschaffing van het representatieve systeem en vervanging door het Franse kiesstelsel voor het parlement.

MV & NR

Juist. Er zijn 2 oplossingen: ofwel een nationale kieskring ofwel een terugkeer naar het in 1900 verlaten kieskringsysteem, zij het in Franse of Engelse vorm.

Een nationale kieskring heeft als voordeel, dat iedere burger tot welke taalgemeenschap hij ook behoort kan kiezen voor gelijk welke politicus. M.a.w. kiestechnisch gesproken wordt het gehele land een Groot-Brussel. Het probleem van Halle-Vilvoorde is meteen opgelost. Dit systeem versterkt de particratie dusdanig, dat het gepaard dient te gaan met een systeem van volksinspraak via volksreferenda zoals in Zwitserland.

Maken we ons echter geen illusies de Franstaligen zijn tegenstander van beide. Was het niet zo, dat in de jaren 70, de Europese verkiezingen nationaal gebeurden en deze door het grote succes van Tindemans in Wallonië hier prompt een eind aan gesteld werd?

Helaas zie ik ook bij de Franstaligen geen voorstander van een kiesdistrictsysteem. trouwens ook bij de Nederlandstaligen zijn ze dun gezaaid.
Het is wel het eerlijkste systeem wat de burger betreft. De verkozene vertegenwoordigt een district en als hij/zij dit niet meer doet (door promotie (o.a. minister), ontslag of sterfgeval) worden er meteen nieuwe tussentijdse verkiezingen georganiseerd voor het district in kwestie. De kiezers worden zo steeds vertegenwoordigd door een gekozene, die ze zelf aangeduid hebben. Dit betekent het einde van het foefelsysteem van de opvolgers.
De macht van de partijvoorzitter wordt ingeperkt ten voordele van de lokale kieskringactivisten, die via voorverkiezingen hun candidaat aanduiden. Ook in zo'n systeem wordt het Halle-Vilvoorde-probleem automatisch opgelost gezien elke kiezer slechts binnen zijn kieskring voor zijn vertegenwoordiger kan kiezen. Democratisch het beste systeem.

@fcal: "Was het niet zo, dat in de jaren 70, de Europese verkiezingen nationaal gebeurden en deze door het grote succes van Tindemans in Wallonië hier prompt een eind aan gesteld werd?"

Neen, er was nooit een nationale kieskring voor de Europese verkiezingen. In 1979, toen ze voor de eerste keer werden georganiseerd, was de CVP wel voorstander van een nationale kieskring, maar de Franstaligen waren tegen uit angst voor een nationaal Tindemans-effect.

Ligt dus in de lijn van wat je wou zeggen, fcal, maar ik wou toch de puntjes op de i zetten door duidelijk te stellen dat er nooit een nationale kieskring was voor de Europese verkiezingen en dat er dus ook geen "einde aan gesteld werd".

En natuurlijk, ALS er een nationale kieskring zou komen, dan mag de verhouding NL/FR in de resulterende zetelverdeling niet op voorhand worden vastgelegd. En de Franstaligen willen dat wel vastleggen, opdat Vlaamse stemmentrekkers er niet kunnen voor zorgen dat de Franstaligen in totaal minder zetels krijgen.

"en natuurlijk, ALS er een nationale kieskring zou komen, dan mag de verhouding NL/FR in de resulterende zetelverdeling niet op voorhand worden vastgelegd. En de Franstaligen "willen dat wel vastleggen, opdat Vlaamse stemmentrekkers er niet kunnen voor zorgen dat de Franstaligen in totaal minder zetels krijgen."

Ook zonder die vlaamse stemmenterkkers zetels zullen de franstaligen zetels verliezen in een nationale kieskring.
Een Franstalige zetel "kost" nu zo'n 39.000 stemmen, een Vlaamse zetel 46.000.

Ik denk niet dat een nationale -zeg maar unitaire- kieskring een oplossing biedt voor de belgische blokkering ; integendeel , het zal de problemen en de chaos nog vergroten .
Want wat is het ‘concrete’ gevolg – in tegenstelling met de ‘abstracte’ doelstelling van een unitaire kieskring ?
Het concrete gevolg is dat Vlaanderen zal overspoeld worden door franstalige kiespropaganda (affiches , slogans , kiesdrukwerk) en het omgekeerd wederkerige voor Wallonië .
We zien nu al hoe de Vlaamse gemeenten binnen BHV angstvallig proberen Franstalige kiespropaganda buiten te houden , tot en met het fysiek afdreigen van Franstalige plakploegen .
Dit zal zich verspreiden over heel Vlaanderen , waar in het onbewuste van de bevolking door de ervaringen uit het verleden de atavistische angst voor de verfransing is ingeprent .
In de vlaamse gebieden waar een betekenisvolle proportie franstaligen wonen zal dit tot moeilijkheden en spanningen leiden, met mogelijk geweld en chaos .
Een unitaire kieskring is mijn inziens een vals goed idee….

@LB "de ervaringen uit het verleden"

Neen makker, het zijn de alledaagse ervaringen in Brussel die ervoor zorgen dat de Vlamingen wel degelijk weten dat "tweetaligheid" gewoon een eufemisme is voor verfransing.

Als ik de recente politieke uitspraken van onze kopstukken overloop, bekruipt mij eerder de wens om het aloude ostracisme nog eens op te vissen. Via scherven (symbool voor de puinhoop) een aantal onder hen uit de politieke arena verbannen:

http://nl.wikipedia.org/wik...

Ik ben Heel-Nederlander, dus voorstander van het Vereenigd Koninkrijk der Nederlanden, ook wel eens 'Benelux' genoemd en zelfs ooit (op het Congres van Wenen) 'het Vereenigd Koninkrijk der twee Belgiën'.
België krijgt in mijn analyse vandaag de rekening gepresenteerd van bijna 180 jaar 'Frans separatisme' en het is precies daarom dat Franstaligen in 'La' Belgique (voordien was Belgique slechts een bijvoeglijk naamwoord!) zo gevoelig zijn voor alle vormen - groot of klein - van vernederlandsing/vervlaamsing van wat zich vandaag 'Vlaanderen' noemt.

Historisch is 'La Belgique' uitdrukkelijk NIET het land van de Vlamingen.
Men kan bijgevolg niet verwachten van diezelfde Vlamingen dat zij oplossingen voor hun problemen gaan zoeken in een context van een - overigens bedrieglijk genleken - Belgo-separatisme uit 1830 dat hen 180 jaar lang met een verlicht glimlachje heeft achteruitgesteld, geminoriseerd en bijwijlen zelfs regelrecht geminacht.

Ik verwijs in dit verband graag en uitvoerig naar de uitgebreide onderzoeksrapporten van professor Jules Hannes (liberaal!) die zeer gedetailleerd aantoonde hoe er van 'omgekeerde transfers' nooit sprake is geweest.

Om kort te gaan: ik wil geen 'kaakslagflamingantisme' (hoewel dat ooit zeer gerechtvaardigd was, overigens!) promoten maar vanuit de context van het 'historische Balgique' (waarin vandaag Belgicisten en Belgo-federalisten oplossingen denken te moeten voorstellen!) zijn 'Vlamingen' tegenover dit land volstrekt tot NIETS verplicht; en al zéker niet in moreel opzicht.
Laat dat onmisverstaanbaar duidelijk zijn. Méér zelfs: een Belgicist slaagt er niet in om dit met zinnige argumenten tegen te spreken.
Men moet dus ophouden om Vlamingen lesjes 'moraal' te verkopen i.v.m. 'de verderfelijkheid van separatisme'. Het is simpel: niets is méér een separatisme dan 'La Belgique'.
Als Belgen dus moreel pleiten voor eenheid, denk ik steeds: "Hoor wie 't zegt!"

Indien Franstaligen niet wensen toe te treden tot een confederaal staatsverband met Vlaanderen (en die bereidheid hangt af van de bereidheid de taalgrens te respecteren, natuurlijk), dan heeft Vlaanderen geen andere keuze dan verder de Belgische impasse aan te houden.
De Vlaamse regering beslist vervolgens eenzijdig zelf belastingen te innen en de Vlamingen niet langer bij te latan dragen tot het federale niveau.

Ik zie geen andere uitweg, tenzij een federale kieskring waarbij Franstaligen aanvaarden dat zij een minderheid vormen in dit land: de Benelux.
La Belgique heeft als separatisme gefaald en na al die jaren krijgt ons laatste wettige staatshoofd Willem I der Nederlanden ofte 'Rex Belgium' ronduit gelijk. Hij had het bij het rechte eind.

La Belgique, qu'elle crève.

Verkiezingen door een loting vervangen?
Begin er al maar eens mee de partijraden macht te geven boven de partijbesturen. Dat zou al een hele stap zijn.
Laat partijraden beslissen wie er in de partijbesturen zetelen en laat die partijraden beslissen over welke materies zij hun toestemming moeten geven vooraleer een minister zijn handtekening kan plaatsen.

Binnen de huidige context raad ik alle kiezers aan zeker geen top-5-plaatsen te stemmen en ook geen opvolgers.
Vanaf plaats 6 à 7 op de lijst (10 is nog beter) vind je de mensen die een oprechte ambitie voor politiek hebben en minder met ellebogen werken. Geef hen een exlusieve stem zodat ze binnen de partijrangen aan politiek gewicht winnen.
Dat lijkt me het beste wat een gewone burger met zijn 'stem' kan doen: de 'top' van de partijen zo hard mogelijk pijn doen, remmen, matigen.
Bij deze.