Volksgemeenschappen tegen verstaatsing en eurocratie

De echte politieke tegenstelling bestaat tussen hen die de voorkeur geven aan een vrij handelend, onderhandelend, democratisch en controlerend burgerschap, en de anderen die het maatschappelijk leven beheerst willen zien door de bemoeienis van ‘hogerhand’. (...)

De heropstanding van de vele volksgemeenschappen op ons oude Europese continent, dat herboren nationalisme is ditmaal geen duistere of irrationele kracht. Wanneer ze gekoppeld wordt aan de beginselen van de liberale democratie en meer bepaald aan de grondwettelijke vergrendeling van de elementaire rechten en vrijheden van het individu, levert ze integendeel een bevrijdende energie.

Aan de hand daarvan kunnen wij ook weerstand bieden tegen de zich snel uitzaaiende Eurocratie. Laten wij niet vergeten dat dank zij deze kracht in Oost-Europa ook na jarenlange totalitaire overheersing de herinnering bewaard kon blijven aan de samenleving van voordien en aan de eigen identiteit. Het is die herinnering die het bijvoorbeeld mogelijk maakte dat vrij vlug na de val van de Berlijnse Muur de communistische structuren konden worden opgedoekt en we in de meeste Oost-Europese landen de wedergeboorte zagen van de burger en zijn gemeenschap (de politieke partijen, verboden sinds de communistische overheersing, de Kerk, de kleine en middelgrote ondernemingen, de private landbouw daar waar die werd gecollectiviseerd) (...)

Eén zaak staat vast. Hoe meer de samenleving verstaatst is, hoe gebrekkiger zij werkt, hoe slechter zij wordt geregeerd. In een verstaatste samenleving is de overheid niet alleen log en inefficiënt, ze is blijkbaar ook niet bekwaam de diensten te verschaffen die de burger wenst en waarop hij trouwens recht heeft. De samenleving heeft minder staat en tegelijk meer regering nodig, minder almacht en meer bekwaamheid. De rol van de staat dient drastisch te worden herzien, de overheidsuitgaven radicaal herschikt. Tal van overheidstaken moeten worden opgedoekt. (...)

Guy Verhofstadt, Tweede Burgermanifest, hoofdstukken "Denkend aan Vlaanderen" en "Minder staat, meer regering", 1992 [hat tip: Johan B] [omgezet naar moderne spelling]



[W]e kwamen tot een duidelijke conclusie. Ongeveer 40 procent van de voorstellen [uit de Burgermanifesten] is werkelijkheid, 40 procent is gedeeltelijk gerealiseerd en 20 procent van de voorstellen is gedateerd of niet meer gesteund door de VLD.

Johan Hanssens, politiek directeur van de VLD, geciteerd in De Standaard, 13 december 2006