Unizo over de multinationals

KMO's moeten niet beschermd worden met wetten die de multinationals aan banden leggen.

KMO's moeten integendeel aangemoedigd worden met eenvoudiger regelgeving en minder bureaucratie.

De huidige regels en bureaucratische rompslomp zijn peanuts voor grote bedrijven die een eigen juridische dienst hebben en voor wie het schaalvoordeel ervoor zorgt dat die bureaucratische vereisten een druppel zijn in een oceaan. Voor KMO's veroorzaken diezelfde regels een significante hap uit het budget (zowel qua tijd als qua geld).

Regels en bureaucratie zijn natuurlijk koren op de molen van Unizo: de middenstander en de KMO'er kan dan bijna niet anders dan lid worden bij hen, om op hun advies en ondersteuning beroep te doen, wegwijs te worden in de doolhof van subsidies en premies, enzovoorts.

Luc, ik herinner me nog een tekst die ik ooit nog op usenet gepost heb met de titel 'Had Karl het toch bij het rechte eind?' Het moet ergens voor de eeuwwissel geweest zijn - ik zag toen hoe de samenwerking van multinational gelobby en europese regelneverij de vrije markt aan het verkrachten was en zou leiden tot een de facto plan-economie, gestuurd door een handjevol grote spelers.

Aanleiding van die tekst was eigenlijk een gesprek dat ik had met de stichter van Liften Coopman, die zich 'bekloeg' over het feit dat op een bepaald moment een hele reeks kleine liftenbouwers van de markt werden geveegd toen liftenbouwers aan ISO9002 dienden te voldoen. Hij bekloeg zich, niet omdat hij dit zelf had voorzien en hij als KMO toch nog op tijd gecertificeerd was geraakt, iets wat hem heel wat inspanning en geld gekost had (en iets wat ook wel een interne meerwaarde zal hebben opgeleverd, vermoed ik), maar omwille van zijn vele collega's, die de inspanning niet hadden kunnen of willen doen.

Overal zien we voorbeelden waar de overheid gretig meewerkt aan het vernielen van de basisstenen van de vrijemarkteconomie: veel kleine en grote spelers die echt onderling concurreren.

Ook mondiaal worden dezelfde keurslijven opgezet. Momenteel kun je geen houtprodukten meer aan Belgsiche overheden leveren die niet FSC zijn. Natuurlijk is een redelijk mens tegen het roofkappen van het amazonewoud. Maar niet-FSC Franse eik is een veel eerlijker produkt dan FSC, de Fransen hebben dan ook reeds een eeuwenoude traditie van bosbeheer en het is ook in een wet gegoten. Veel Franse (en ook vooral kleine) houtverwerkingsbedrijven zijn trouwens PEFC gecertificeerd, een concurrerend certificatensysteem welk dmv lobbying door FSC wordt bekampt.

Link ter illustratie:
http://www.fsc-watch.org/ar...

Ondertussen is ook de Belgische overheid, waarschijnlijk onder druk van de Franse PEFC lobby, ook tevreden met PEFC hout. Natuurlijk is een dergelijke situatie volgens de overheid voldoende om van concurrentie te kunnen spreken, er is immers meer dan 1 speler die kan beslissen welk bedrijf mag meedoen op de markt. Dit even terzijde.

Waarom is FSC hout een oneerlijk produkt? Wel enerzijds omdat FSC verder gaat dan enkel het produkt, het gaat zich ook gaan inmengen in de lokale sociale verhoudingen, FSC gebruikt daarvoor westerse maatstaven. Er wordt geschermd met goede arbeidsomstandigheden en sociale voorzieningen voor de lokale arbeiders. We hebben gezien in welke mate Westerse inmenging (kolonisatie) nefast is geweest voor het welzijn van de Afrikaanse mensgenoot.
Anderzijds is het zo dat de vaste kosten die verbonden zijn aan FSC certifiëring niet betaalbaar zijn voor de lokale kleine bosbouwer in Afrika (of Z-Amerika), laat staan dat hij zonder dure juridische bijstand al iets begrijpt van die regels die een westerse organisatie hem oplegt (en die deels niets meer met bosbouw zelf te maken hebben). Gevolg is dat enkel grote bedrijven waaronder vooral westerse multinationals het feitelijk monopolie van FSC-hout opeisen. Ik moet er geen tekeningetje bij maken dat een dergelijke machtspositie lokaal met 'alle mogelijke middelen' wordt afgedwongen. Bovendien is FSC zelf ook maar zo sterk zijnde een onafhankelijke organisatie, als de de wil van diens leden dat FSC niet in de eerste plaats de belangen van de leden zorgt te verdedigen. Met voornamelijk grote multinationals die FSC monopoliseren, moet ik ook daar geen tekeningetje bij maken. (Er zijn FSC bosbouwgebieden die niet voldoen aan de marketingkreten van de organisatie.)

FSC wordt dus misbruikt als concurrentievervalsend instrument en is in feite een manier om de kolonisatie voort te zetten, nu onder de vlag van een organisatie die niet alleen de westerse consument bedot inzake motieven, maar tevens de markt verschraalt door monopolievorming welk nefast is voor het aanbod en de prijs.

Nog een voorbeeld ivm CE certifiëring. In de parketsector moeten, net zoals alle bouwprodukten, de produkten voorzien zijn van een CE-label (nu vanaf 2010). Het gros van de kleine en middelgrote parketproducenten produceert onafgewerkte planken, die na het plaatsen geschuurd en afgewerkt worden. Nu moet voor CE certifiëring een aantal testen gedaan worden. Voor (verlijmde) meerlagenparketten en afgewerkte parketten draait het om de emissie van onder meer formaldehydes en brandweerstand. Er bestaan een aantal standaard-gegevens, die kunnen gebruikt worden door de gehele EU-industrie zodat voor een bepaalde situatie geen bijkomende dure testen dienen gedaan te worden. Die standaard resultaten bestaan niet voor onafgewerkte parketten, zodat elke producent in principe verplicht wordt dure brandreactietesten uit te voeren voor elke houtsoort die hij verwerkt en verkoopt. Je mag rekenen dat voor een gemiddeld bedrijf, de kost al vlug oploopt tot 10000 euro. Bovendien dienen deze testen enkel en alleen om de brandreactie van het onbewerkte produkt te garanderen. Van het moment er olie of vernis op gezet wordt, verandert de brandreactie en wordt dit de verantwoordelijkheid van de fabrikant van het afwerkingsprodukt. Voor privé toepassing zal een brandreactieklasse F (komt overeen met niet getest) meestal voldoen. Moet je echter een gemeenschappelijke palier in een woning met 1 appartement in parket leggen, het gaat dan bv over 2 m2 parket of ergens een grootte orde van 200 euro omzet, wel dan wordt daarvoor door de wetgever brandreactieklasse B geëist. Dit wordt overgenomen in de bestekteksten. In het geval dat er een brand veroorzaakt wordt in die palier, op de nog niet afgewerkte vloer (meestal gaat het hier over een periode van enkele dagen tussen plaatsen en laatste afwerkingslaag), en als de expert oordeelt dat de vloer, waarvan geen brandreactieklasse werd opgegeven (klasse F dus, niet getest), de verspreiding van het vuur heeft gefaciliteerd, dan verhaalt de verzekeringsmaatschappij doodleuk de schade op de parketplaatser en de parketfabrikant. De kans is klein maar bestaande, en je zal het als klein bedrijf maar aan je rekker hebben.

Bovenstaand voorbeeld is een schitterend voorbeeld van hoe de eurocraten-lobby de kleine spelers uit de markt proberen te duwen. Als ze type testen hebben gedaan voor verlijmde en afgewerkte parketten, waarom dan niet voor onafgewerkte massieve planken?

[Ondertussen is fedustria als federatie en belangenverdediger van de industrie bezig deze testen te doen voor haar leden en de kosten daarvan te verdelen. Toch blijft een en ander een zure appel.]

En Luc, je mag van Unizo zeggen wat je wil, niets is perfekt, maar de regelneverij vult nog veel meer de zakken van consultants en raadgevers die erop parasiteren en die veel meer geld uit de economie wegsjacheren dan Unizo. De Unizo alarmbel is dus meer dan gerechtvaardigd. Ik zie trouwens nergens staan in het citaat dat Unizo ijvert voor meer regels.

Ironisch genoeg, zouden minder EU regels de kleine bedrijven veel beter beschermen.