Overheid, mens en ruimtelijke ordening
Het is zo moeilijk te weten wat de mensen willen. Omdat de dynamiek zo organisch is, zo moeilijk te plannen. In Vlaanderen werd er in 2000 in het kader van de afspraken over het Ruimtelijk Structuurplan beslist om de lintbebouwing tegen te gaan. In afwachting van de goedkeuring van dat plan is nooit meer gebouwd dan toen. In Noorwegen heeft de regering veel geld veil om marginale landbouw in het noorden te subsidiëren en zo een leegloop naar het zuiden te counteren. Steeds minder boeren willen de helft van het jaar in de sneeuw en in het donker leven. Ze trekken naar de steden in het zuiden, en de stedelingen trekken in de zomer naar het noorden, naar hun buitenverblijf. Net de omgekeerde beweging die de overheid propageert. (...)
Het is onduidelijk waar men naartoe wil met het natuurbeheer. Welke natuur wil men beheren? Die van vandaag, of die van een eeuw geleden? Ik heb het gevoel dat onze natuur sterk gebureaucratiseerd wordt, dat bureaucraten beslissen wat er beschermd zal worden, en wat niet. Onze wetten bevatten ook nogal wat tegenstrijdige artikelen. Een bos kan niet als natuur beheerd worden, omdat begrazing er verboden is. In de gebieden van het Vlaams Ecologisch Netwerk liggen nogal wat historische parken met exotische bomen. Volgens de natuurrichtlijnen moeten die er allemaal uit, hoewel ze ondertussen deel uitmaken van ons landschap.
Prof. Marc Antrop, geograaf UGent, geïnterviewd door Dirk Draulans in de Knack-special over 150 jaar evolutietheorie, januari 2009



Reacties
Cogito
maandag, 27 juli, 2009 - 22:32Een regering moet faciliteren en kanaliseren wat de bevolking wil, en hen zeker niet het tegenovergestelde willen laten doen. Nog beter is dat een regering niks doet, maar aangezien dat een utopie lijkt, dat ze dan het bovenstaande doet.
LVB
maandag, 27 juli, 2009 - 22:42Enigszins karikaturiserend zou men een beleidsmaker als volgt kunnen parafraseren: "het is zooooo moeilijk om te weten te komen wat de mensen willen opdat het beleid dan maatregelen zou kunnen opleggen die het omgekeerde nastreven". Of is dat een bestaande uitspraak van Sir Humphrey Appleby in "Yes, Minister"? Die zou er ongetwijfeld nog aan toevoegen: "that's the essence of democracy!"