"Streng asielbeleid in de VS leidde tot holocaust"
Stel dat immigratie ons meer oplevert dan het ons kost, moeten we dan blij zijn? Welnee, we moeten ons dan schamen. Dat betekent immers dat we voor het welzijn van de rest van de wereld bitter weinig overhebben. (...)
Tussen pakweg 1880 en 1924 was er een enorme immigratiegolf van Joden uit Oost-Europa, die de gruwelijkste pogroms ontvluchtten. De VS boden hen redelijk ruimhartig asiel. Maar geschrokken door de grote aantallen werd de wetgeving in 1924 aangescherpt. Kort voor en tijdens de Tweede Wereldoorlog werden nog maar bitter weinig Joodse vluchtelingen toegelaten. Tallozen die net genoeg geld hadden om te vluchten, hadden wel een maandenlange reis met talloze ontberingen naar de VS gemaakt, maar werden daar teruggestuurd om alsnog in handen van de nazi’s te vallen. De VS hadden die zes miljoen mensen heus wel kunnen opnemen en natuurlijk moeten opnemen. Zo helder is de zaak als je terugkijkt vanuit de kennis over de holocaust, die men in 1924 niet had.
Evelien Tonkens, socioloog en bijzonder hoogleraar Actief Burgerschap (Universiteit Amsterdam), in een opiniestuk in De Volkskrant, 5 augustus 2009



Reacties
Nele
vrijdag, 14 augustus, 2009 - 13:42Nu had ik toch wel eerder gedacht dat indien de Native Americans een strenger asielbeleid hadden toegepast, ze nu niet in reservaten zouden zitten.
David De Ridder
vrijdag, 14 augustus, 2009 - 13:52Ik vind het een vreemde gedachtensprong van het citaat naar de kop erboven. Om te beginnen, hoeveel Joodse immigranten die werden teruggestuurd waren er precies? Zes miljoen?
Ook verschuift de kop de schuld van de holocaust van de daders naar diegenen die de slachtoffers hulp hebben geboden. Ik zie geen oorzakelijk verband tussen de asielwetgeving van de VS en de beslissing van de nazi's om tot een Endlosung over te gaan.
De voorlaatste zin uit het citaat is ook compleet bizar: zelfs indien de VS exact wisten wat Hitler van plan was met de Joden, hoe hadden ze dan die zes miljoen joden even moeten komen redden?
Misschien is Belgie de grote schuldige in de volkerenmoord in Rwanda omwille van een te streng asielbeleid?
Karl
vrijdag, 14 augustus, 2009 - 16:01Volgens Evelien had iemand ergens in de VS toenertijd een glazen bol waarmee hij in de toekomst kon kijken. Warempel, het was het tijdperk van de fantastische Nicolai Tesla, waarom dus niet?
Maar wat dan nog? De VS interesseerde zich toen allerminst in ergens een bevolkingsgroep ver weg. De VS hield zich trouwens in eerst instantie compleet afzijdig van hetgeen in Europa aan het groeien was. Publiekelijk althans, want economisch bestond er natuurlijk heel wat samenwerking, ook met de Nazi's - geld heeft geen kleur, hé.
Rudy
vrijdag, 14 augustus, 2009 - 16:02Tiens? Als de VS met hun 9,629 M km2 in 1940 6 miljoen moesten kunnen opvangen, waarom konden de Arabische landen met hun 11,795 M km2 dan in 1947 geen 600.000 arabieren uit Palestina opvangen zonder ongeveer 1 M joden te verdrijven?
Benny Marcelo
vrijdag, 14 augustus, 2009 - 16:45Als het maar poco is wordt zelfs de onnozelste praat ernstig genomen.
Cogito
vrijdag, 14 augustus, 2009 - 21:27Dit wicht zal ook wel vinden dat de Amerikanen in Dresden een oorlogsmisdaad begaan hebben. Het kadert in het diaboliseren van de US. Overigens is het wel wààr hé, maar niet alleen Amerika wilde de Joden niet opnemen. Dat gold in eerste instantie voor de rest van Europa buiten Duitsland. De Nazi's hadden ook een plan om de Joden naar Madagascar te verbannen. Stel je voor dat dat gelukt was: het zou nu het enige welvarende zwart Afrikaanse land zijn en het continent zou leeglopen in dat eiland (ipv in Europa?). Bovendien zou er geen midden-oosten probleem bestaan.
De geschiedenis is, terugblikkend, een eindeloze keten flaters. Rudolf Hess ging in de bak, maar zijn voorstel om een alliantie met de geallieerden aan te gaan tégen Rusland, zou ons wel een halve eeuw communisme en een koude oorlog bespaard hebben, terwijl de Nazi's binnen zulke alliantie de Joden niet zo zouden kunnen behandeld hebben...
fcal
vrijdag, 14 augustus, 2009 - 23:55@ Cogito
'De nagel op de kop' wat het wicht, Madagascar en Hess betrof.
De vernietiging van het Florence aan de Elbe of Dresden was een grove fout zonder enige strategische of tactische noodzaak. Het was trouwens een Brits idee en geen Amerikaans initiatief, alhoewel deze laatsten grotendeels instonden voor de uitvoering.
LVB
zaterdag, 15 augustus, 2009 - 15:16@Cogito: Sta me toe jouw welwillende houding tegenover de Hess-denkpiste als een vorm van appeasement te beschouwen. In het Hess-voorstel zouden de Duitse troepen zich terugtrekken uit West-Europa, maar het nationaal-socialistische regime zou de dominerende kracht in Europa zijn en West-Europa zou uit gefinlandiseerde satellietstaten bestaan, van de nationaal-socialistische soort. Nein, danke.
Vijftig jaar na het einde van WO2 waren én het nationaal-socialisme én het Sovjetcommunisme dood. Zou dat in jouw "what if"-analyse van het Hess-voorstel ook het geval geweest zijn?
marcfrans
zaterdag, 15 augustus, 2009 - 19:24Tja, deze sociologe Tonkens is weer een erg geval uit de zelfhatende academie. En in de naast-de-kwestie commentaar van 'Nele' zien we weer wie de eerste echte slachtoffers zijn van dergelijke mis-educatie.
@ Cogito
Ik ga akkoord met de kritiek van LVB. In het 'beste' geval zou een dergelijke alliantie (van de geallieerden met de nazis) maar een 'tijdelijke' kunnen geweest zijn. Men kan geen vuur en water verzoenen. Het uiteindelijke resultaat van de alliantie zou geweest zijn: een sterker nazi-Duitsland. En wil u dan echt geloven dat Hitler, die dan militair nog sterker zou hebben gestaan, zich plots zou gaan beperken? Dat is niet wat de geschiedenis leert over 'gekke' dictators (die over grote middelen beschikken, en het Duitse hersenen-potentieel was groot). En wil u echt geloven dat hij de joden dan anders zou behandeld hebben, na ze eerst 'gebruikt' te hebben als zwart schaap om 'absolute' (ongelimiteerde) macht in Duitsland te kunnen bekomen?
Uw opinie betrof een hypothetish geval dat betrekking heeft op het verleden. Echter, die 'reflex' van zich te willen 'allieren' met gevaarlijke totalitairen leeft vandaag evenzeer bij een groot deel van de Westerse bevolkingen en bij de media die hen misinformeert. Putin, China, Iran.....de voorbeelden liggen zo voor het grijpen. Die reflex berust op de naieve hoop dat appeasement van 'slechterikken' kan werken op termijn, tegen de empirische observatie van de geschiedenis in. Het zal weer een tragische fout blijken te zijn.
Tenslotte, u schrijft dat er vandaag "geen midden-oosten probleem" zou bestaan hebben als de nazis de joden naar Madagascar zouden verbannen hebben. Kunt u echt zoiets denken? Die visie impliceert dat het fundamentele probleem in het Midden Oosten 'het bestaan van de joden' zou zijn, en niet de natuur van de Arabische culturen zelf. Het is een gevaarlijke illusie voor alle vrijdenkers en echte democraten.
chris impens
zaterdag, 15 augustus, 2009 - 21:22@ marcfrans: ik kan mij niet inbeelden dat moslims bezwaar zouden hebben tegen een joodse nationale staat in Madagascar. De aboriginals van Madagascar misschien wel.
marcfrans
zaterdag, 15 augustus, 2009 - 22:22@ Chris Impens
Ik vrees dat ook u gevallen zijt voor de Arabische propaganda die pretendeert dat 'Israel' de grond of oorzaak van al hun "bezwaren" zou vormen. Totalitaire regimes - en, zefs ruimer bezien, intolerante/autoritaire culturen - zullen STEEDS een behoefte hebben aan een externe vijand (van zodra interne 'zwarte schapen', zoals joden in nazi-Duitsland of 'aristocraten' onder Napoleon, of 'kolonialen' onder Mugabe, of 'contra-revolutionairen' onder Stalin en Mao, of 'Hazaras' en (een handjevol overlevende hindoes) onder de Taliban, enz...) niet gemakkelijk meer voorhanden zijn.
Dat is precies ook dezelfde val waarin Obama valt ten overstaan van Iran: het ayathollah regime heeft aangekweekt 'anti-Amerikanisme' nodig om als intolerant en klerikaal regime te kunnen overleven. Dus, de notie dat men met 'vriendelijk praten' een einde aan het Iraanse kernprogramma zou kunnen bekomen is pure zelfbegoocheling. Vriendelijk praten maakt de vijand niet 'vriendelijker', want die vijand heeft u nodig als boeman om het eigen totalitair regime INTERN te kunnen overeind houden. De 'supreme leader', Ayatholah Khamenei, gaat nooit zijn stok van 'anti-Amerikanisme' afgeven aan Obama, louter omdat die vriendelijk(er) zou zijn tegenover hem, want Khamenei heeft die stok nodig om zijn eigen regime te kunnen blijven 'legitimiseren'. Dezelfde idee geldt voor het ruimer probleem van de clash of civilisations tussen de Arabische Wereld en het Westen. Als er geen joden meer als boemannen zouden zijn, dan zouden er andere 'uitgevonden' worden. Laat uw imaginatie spelen, want er zijn talloze kandidaten: (dwindelende) christenen in Lebanon, vermeende slechte 'behandeling' van moslems in Europa, enz...
P.S. Een oppervlakkige observateur in Madagascar kan onmiddelijk zien dat de "aboriginals" in Madagascar een heel gemengd zooitje zijn, met duidelijke tekenen van Afrikaanse, Aziatische, en (zuid-)Europese invloeden in het fysieke uiterlijk van die mensen. Een beetje meer joods bloed zou geen slechte zaak geweest zijn voor de cultuur en economie van dat zeer grote eiland. Of zou 'multiculturaliteit' eenrichtingsverkeer moeten zijn...?
Cogito
zaterdag, 15 augustus, 2009 - 22:40De abbo's in Madagascar zouden de Joden verafgoden voor alle gebrachte welvaart en massaal proselitiseren.
@Luc: ik die niet bang ben van een beetje provocatie stel dat we heden geen hààr beter af zijn dan we zouden geweest zijn met de "nationale" versie van socialisme.
Ik stel vast dat het nationaalsocialisme en het sovjetcommunisme inderdaad dood zijn, maar het politiek correctisme is springlevend. In een "nationaal" socialistisch Europa had de Frankfurter Schule vakkundig haar verdiende loon gekregen en was ook Amerika gespaard gebleven van deze plaag.
Lizzie
maandag, 17 augustus, 2009 - 10:33@marcfrans (#86282 en #86291)
Telkens opnieuw weer een schitterende analyse die deugd doet om te lezen!
"Die reflex berust op de naieve hoop dat appeasement van 'slechterikken' kan werken op termijn, tegen de empirische observatie van de geschiedenis in. Het zal weer een tragische fout blijken te zijn." en
"Dezelfde idee geldt voor het ruimer probleem van de clash of civilisations tussen de Arabische Wereld en het Westen. "
Dit is inderdaad de KERN van de grote problematiek in de wereld en in het bijzonder van de nefaste evolutie hier in Europa en zelfs in Vlaanderen op grotere of kleinere maatschappelijke schaal. Zelfs binnen het gezin en naar kinderen toe. Toegeven aan geweld, aan chantage, aan arrogantie, aan onrechtmatige of onredelijke eisen, aan onderwerping, enz. ten koste van eigen waarden, zelfwaarde. En uiteindelijk ten koste van een gezonde relatie met zijn medemens en/of nageslacht. Het heeft nog NOOIT een bevredigende oplossing gebracht. Voor niemand.
Wat jij zo terecht die “academische zelfhaat” benoemt, past volledig in dat kader. Het resultaat van jarenlange indoctrinatie van burgers door de poco-elite.
Het heeft de jongere generatie, voor zover ze al niet lijden aan het Stockholm-syndroom, weerloos en blind gemaakt over wat hen te wachten staat. Weerloos tegen o.a. verdere geestelijke verstikkende islamisatie, omdat zij niet langer meer vechten om hun eigen rijke cultuur en morele waarden op de kaart te houden en zichzelf te blijven.
Dankjewel marcfrans, om je weerkerende inspirerende en verhelderende teksten als sterk antigif tegen maatschappelijk en nu hier academisch toxisch zaad.
PN
maandag, 17 augustus, 2009 - 13:00Mezelf als een sociaal-democraat beschouwende die niet ongevoelig is voor de kritiek van de rechterzijde in dit land, vraag ik me af wat dat zegt over mij wanneer ik Cogito's uitspraak als schokkend en verwerpelijk ervaar.
Cogito
maandag, 17 augustus, 2009 - 13:47Schokkend ok, PN, maar "verwerpelijk" dat was toch maar om te lachen he? Ieder verschil in schokkendheid en verwerpelijkheid tussen nationaal en internatioaal socialisme is imaginair. Het is anders, ja natuurlijk, het ene was hard en het andere is soft. Maar het harde had het voordeel dat iedereen er onmiddellijk tegen in het verweer kwam en er geen moeite mee had om erop te schieten. Het softe is bedekter, geraffineerder, subtieler, moeilijker te bestrijden. Dat maakt het huiveringwekkender.
Cogito
maandag, 17 augustus, 2009 - 13:48Hoe het kwaad bestrijden wanneer dat zich als goed vermomt?
fcal
dinsdag, 18 augustus, 2009 - 03:31Tja, het anders best leuk geweest te zien hoe de 2 dictaturen van het nationale en internationale socialisme zich in een meedogenloze machtsstrijd wederkerig vernielden. Dat was toch de gelijkaardige oorspronkelijke houding van Stalin t.a.v. de oorlog tussen Duitsland en de West-Europese democratische, maar uit zijn oogpunt, verfoeilijke kapitalistische landen.
Het Westen had de vervolgde bevolkingsgroepen uit Groot Germanië kunnen opvangen en nog veel anders kunnen bekomen, daar Duitsland vragende partij was. Van Finlandisering zou er geen sprake geweest zijn. Achteraf had het met de verzwakte broeders kunnen afrekenen mochten beide socialistische systemen al niet vanzelf in mekaar gestort zijn.
Natuurlijk had Hess in de toenmalige context, om diverse redenen en alhoewel voor de inval in Rusland, geen kans van slagen. Stalin, de Machiavellist, was er blijkbaar toch niet gerust in. Hij zag duidelijk West-Europa in de vroegere rol van de USSR t.a.v. Duitsland. Daar heeft hij vooral de Britten lang over lastig gevallen.
Waarom zou men een dergelijke hypothese niet mogen opperen in een algemene discussie? Laten we wel wezen het Westen heeft toch ook gans Oost-Europa overgeleverd aan de communistische dictatuur, die 45 jaar heeft geduurd. Mooi is anders.
fcal
dinsdag, 18 augustus, 2009 - 04:10Godwin's law voor de zuurpruimen:
http://obamaisliterallyhitl...
fcal
dinsdag, 18 augustus, 2009 - 04:13Godwin's wet voor de kankeraars (1ste uitgave)
http://www.zombietime.com/z...
marcfrans
dinsdag, 18 augustus, 2009 - 17:48@ fcal
Natuurlijk moet men een dergelijke hypothese (de mislukte poging van Hess) kunnen opperen in een algemene discussie. Het is zelfs een heel interessante hypothese, maar het blijft een hypothese waaromtrent men geen empirische observaties heeft kunnen maken, want ze werd niet gevolgd of uitgevoerd in de feitelijke historische realiteit.
Ik zie twee problemen met de hypothese, in de zin dat ze niet 'realistisch' lijkt te zijn.
- Een tijdelijke alliantie van Nazi-Duitsland met de geallieerden tegen de USSR zou zeker de USSR verzwakt hebben, en dat zou, op zich, 'goed' geweest zijn. Maar het is twijfelachtig of het tot een beter lot voor de Oost-Europeanen zou geleid hebben. Het meest waarschijnlijk gevolg zou geweest zijn: verdeling en opsluiting van de Oost-Europeanen in twee totalitaire systemen, na eerst door een langdurige uitputtingsoorlog op hun grondgebied te hebben moeten gaan. Dat was hun 'geografisch' lot. Daarenboven, zulk een alliantie zou ook de kans vergroot hebben dat het nazisme zich zou bestendigd hebben (misschien voor enkele generaties gelijk het communisme) en dat zou zeker niet goed geweest zijn voor West-Europeanen.
- Ge schrijft zelf dat Hess "geen kans van slagen" had. De hypothese is dus een 'moot point'. De Westerse geallieerden stonden niet bepaald te trappelen om ten oorlog te trekken, want dat is altijd veel moeilijker in democratieen dan in dictaturen. En het is niet zij die verantwoordelijk zijn voor de stupiditeit van Hitler om twee fronten tegelijkertijd te openen. Met andere woorden, de westerlingen hadden uiteindelijk geen andere keuze meer dan het nazisme te moeten bevechten. Men zou eventueel kunnen beweren dat Churchill nog wat langer had kunnen wachten (met zijn verbale 'oorlogsverklaring') na de Duitse inval in Polen (de druppel die de emmer deed overlopen na een serie van vorige druppels of provocaties), maar dat zou Hitler zeker niet 'redelijker' gemaakt hebben. Integendeel.
Mijn algemene stelling blijft dat appeasement van echte 'slechterikken' in het beste geval soms wat uitstel kan bekomen, maar geen afstel. En dat zou de uiteindelijke 'kost' dikwijls scherp kunnen doen verhogen, maar waarschijnlijk niet in alle gevallen. Het blijft echter aangeraden van dergelijke 'anti-mondes' (ontestbare hypotheses) met grote voorzichtigheid/onzekerheid te behandelen.
fcal
vrijdag, 21 augustus, 2009 - 20:37@ marcfrans
Ik ben geen voorstander van een verzoeningspolitiek t.a.v. dictators of tirannen en walg zelfs van de concessies en afkopingen om dit vluchtige steeds zeer tijdelijke 'vredes-doel' te bereiken. In dit opzicht ben ik het met u eens.
Het is me ook duidelijk, dat het hier eigenlijk m.b.t. het voorval Hess om een hypothetische bespiegeling gaat. En zoals ik ook stelde, had hij, om vele redenen, geen kans van slagen. Overigens heb ik nooit gesproken van een alliantie met Nazi-Duitsland, maar wel van een lepe volstrekte, hopelijks fors bewapende neutraliteit.
Toch was de situatie bijzonder. In het voorjaar 1941 waren op het West-Europese vasteland niet alleen de communisten, maar ook de sociaal-(democraten), o.a. de BWP-er H. De Man (partijvoorzitter van de Belgische socialisten) best tevreden met de afschaffing van de 'kapitalistische' bourgeois-democratie en bedreven verregaande en later ongestrafte collaboratie.
Anderzijds kon men van Westelijke Geallieerden eigenlijk niet meer spreken. Frankrijk, België, Nederland, Noorwegen, Denemarken... waren geneutraliseerd of bezet. Groot-Brittannië stond er alleen voor. Ze had als enige bondgenoten een aantal onmachtige regeringen in ballingschap. De VSA waren neutraal, de Japanse aanval op Pearl Harbor was nog ver af en de Duitse inval in Rusland vond pas in juni plaats.
Echter na dit laatste feit, hebben de Britten tussen juni en december 1941 verkozen een alliantie tot stand te brengen met de USSR, de vroegere bondgenoot van Duitsland en medebezetter van Polen. De USSR had er nochtans bloedig huisgehouden. Men spreekt van miljoenen slachtoffers en weggevoerden.
Maar in de nood is de vijand van mijn vijand mijn vriend.
marcfrans
zaterdag, 22 augustus, 2009 - 17:19@ fcal
Het ziet er naar uit dat gij de chronologie tussen 1939-41 beter onder de knie hebt. Daarom begrijp ik niet goed of de hypothese van "lepe volstrekte, hopelijk fors bewapende neitraliteit" wel mogelijk zou geweest zijn na 'Polen'. Was dat niet de facto het Britse beleid tot Hitler het front in het westen opende? Zou ik verkeerd zijn van te denken dat de eerste Britse militaire acties pas kwamen NA Duitse acties tegen Britain?
De Britten zagen TWEE "vijanden" en, vanuit hun perspectief TOEN bekeken, zagen zij waarschijnlijk Hitler als de meer gevaarlijke VOOR BRITAIN? Van "vrienden" op het Europees continent kon er geen sprake meer zijn.
Cogito
zaterdag, 22 augustus, 2009 - 17:35Ik vind de oorlogsverklaring na de inval in Polen historisch een miskleun, zoals de hele tweede wereldoorlog trouwens. Verstandige politiek toen had ons kunnen besparen van nationaal socialisme, communisme én het hedendaags cultureel marxisme.
De aanhechting van Oostenrijk was legitiem. De sudetenduitsers in Duitsland opnemen was begrijpelijk. Polen verdelen onder Rusland en Duitsland was historisch niet onlogisch.
Cogito
zaterdag, 22 augustus, 2009 - 17:38In plaats van een oorlogsverklaring had men beter een alliantie met NL-BE-FR-IT-ZW en de balkanlanden aangegaan en deze landen aan hun grenzen met Duitsland/Oostenrijk zwaar bewapend. Een "koude" oorlog dus.
traveller
zaterdag, 22 augustus, 2009 - 17:57Er was een zeer concreet aanvalsplan uitgewerkt door Stalin om Europa aan te vallen en zijn 5e colonnes waren in elk Europees land min of meer voorbereid.
Kijk naar wat er gebeurde in Oost-Europa in 1945. Dacht je dat die plannen tijdens de oorlog waren uitgewerkt? Die bestonden al in de jaren '20.
Wat dachten jullie van de communistische "weerstanders" in 1945 in België, dateerden die plannen van 1945? Allemaal uitgewerkt sinds de jaren '20 en aangepast aan de omstandigheden in 1945
fcal
zondag, 23 augustus, 2009 - 18:53@ marcfrans
Ik heb alleen de chronologie van 1941 beperkt geschetst. De oorlogshandelingen in Zuid-Oost Europa, die wel degelijk in de evaluatie van de geopolitieke toestand door de betrokkenen meespeelden, zijn bijvoorbeeld onvermeld gebleven.
Over de aanloop tot WO2 heb ik me niet uitgelaten omdat dit te complex is en de mogelijkheden van een discussie op een blog overstijgt.
Misschien alleen nog dit, nu ook Cogito met een beschouwing over 1939 en de reactie op de Duits-Russische inval van Polen afkomt.
Waarom verklaarden Groot-Brittannië en Frankrijk Duitsland wel de oorlog en de USSR niet? Waarom bleven ze van oktober 1939 tot mei 1940, buiten enkele schermutselingen links en rechts, zo passief?
Binnenlands hadden beide regeringen op allerlei gebied wel af te rekenen met de naïeve socialistische pacifisten, die reeds enkele jaren vroeger in optochten, ziende blind, o.a. ook in België, met het 'gebroken geweer' liepen te demonstreren.
Ze lieten ook Polen, net als voordien Tsjechië, in de steek en werden, onvoorbereid gebleven als ze waren, in mei 1940 samen met enkele potentiële geallieerden zo goed als compleet uitgeschakeld.
Na Duinkerke stond Groot-Brittannië er bijzonder beroerd voor. Ze verpandde zelfs enkele archipels voor de VS-kust ten einde enige bewapening te verwerven en hield voorlopig koppig stand op het eiland en de overzeese gebiedsdelen.
De alliantie met de USSR in de 2de helft van 1941 bracht gezien de enorme Duitse successen weinig soelaas. Enige hoop op ommekeer kwam pas toen de VSA eind 1941 onverwacht op Duits initiatief betrokken raakte in het Europese conflict. De Duitse oorlogsverklaring aan de VS uit solidariteit met Japan werd zelfs door dit laatste land niet door een equivalent in de omgekeerde richting (versus de USSR) gecompenseerd. Er zijn dus blijkbaar overal naïevelingen.
Dankzij de VS werd uiteindelijk de democratie hersteld in West-Europa.
marcfrans
dinsdag, 25 augustus, 2009 - 00:23@ fcal
1) Mijn (speculatief) antwoord op je vraag - Waarom oorlogsverklaring aan Duitsland en niet aan Rusland? - blijft hetzelfde: vermoedelijk hadden de Britten veel meer schrik van nazi Duitsland dan van het verre Stalin-Rusland. Misschien zagen ze zelfs een noodzaak in het (temporeel) versterken van Stalin om Hitler te kunnen bezweren. Ik kan me niet indenken dat ze een goede opinie van Stalin zouden gehad hebben. Ze pasten 'uw' principe toe: "de vijand van mijn vijand is mijn 'vriend' ".
2) Je verwijzing naar "naievelingen" begrijp ik niet. In een morele zin waren de Japanse militaire leiders zeker niet minder 'hoogmoedig' dan Hitler. Maar, ik denk dat ze wel minder 'gek' waren. Het lijkt me dus begrijpelijk dat ze geen oorlogsverklaring tegenover de USSR maakten uit een soort misplaatste "solidariteit". Zij waren dus niet "naief". En zou u de gekke Hitler naief noemen?
3) Een vraag. Denkt u echt dat de Duitse oorlogsverklaring aan de VS berustte op "solidariteit" met Japan? Ik denk dat het meer te maken had met de 'de facto' materiele steun die Roosevelt reeds geruime tijd aan Britain gaf om te kunnen overleven, en natuurlijk ook op de 'gekheid' van Hitler zelf.