Vlaanderen globaal verankerd

Ja meneer, en wie heeft dat allemaal verkwanseld? Wie heeft daar allemaal van geprofiteerd? Wie gaat dat eens uitzoeken via bankrekeningen in Italië, Britse eilanden en Caraïben?

Hij verwart "het allemaal zelf kunnen" met "het allemaal alléén kunnen". En hij vergeet te verduidelijken welke de rol van *België/Belgique* daarin is. Want daar gaat het hem toch over, niet?

Er zijn voor- en nadelen aan het feit dat ondernemingen in "buitenlandse" handen zijn. Mijn streek, Zuid-West-Vlaanderen, kende de laatste halve eeuw een enorme "endogene" groei: bijna alle economische activiteit komt van ondernemers uit de streek zelf, bijna niets komt van buitenlandse investeringen.

Dat maakt de streek enerzijds minder afhankelijk van beslissingen die in buitenlandse hoofdkwartieren worden genomen. Maar de ondernemingen blijven natuurlijk even kwetsbaar voor de internationale conjunctuur en de concurrentie uit het buitenland, en dat is nog altijd de belangrijkste omgevingsfactor.

Dat de beslissingen in eigen streek worden genomen en niet in buitenlandse hoofdkwartieren, heeft ook nadelen. De streek is al te lang blijven vasthouden aan de textielsector. Multinationals met een globale visie zouden sneller naar alternatieve producten en activiteiten gegaan zijn, sneller geswitcht en geschoven hebben. De familiebedrijfjes bleven doen wat ze altijd hadden gedaan en verwaarloosden research en innovatie.

De laatste jaren zien we dat een aantal van die ondernemers zich hebben laten uitkopen. Vaak niet door buitenlandse concurrenten, maar door venture capital fondsen.

Het lijkt mij niet de taak van de overheid om zich te moeien met kapitaalstromen en eigendomsstructuren van privébedrijven. In die zin is het niet de "schuld" van de staat dat bedrijven in buitenlandse handen komen. Het is essentieel voor het kapitalisme, de vrije markt en de globalisering (een zeer positief fenomeen) dat er geen "verankering" is.

@ luc

Textielbedrijven is één ding, het energiemonopolie is iets anders.