Knack nog steeds als één man achter Obama

@ Vincent

Je artikel geeft een goede algemene beschrijving van de huidige Amerikaanse atmosfeer weer, en die is er een van graduele terugkeer naar planeet aarde na de gekke bevlieging van Obamamania over de laatste twee jaren. Waar het eigenlijk op neer komt is dit: extreem-links wil nog een extremer beleid, gezond-verstand Democraten staan 'paf' van de absurditeit van sommige van O's benoemingen van radikale nutcases, en politiek rechts begint zich terug te verenigen.

Het is natuurlijk wel een beetje unfair van uwentwege om al die disparate klachten ten aanzien van O over dezelfde kam te willen scheren. Men kan niet iedereen content stellen, en sommige van die dingen waar jij anderen laat over klagen zijn dat klagen niet waard. Guantanamo bijvoorbeeld. Het is maar goed dat het nog niet gesloten is, en de idee zelf van het te willen sluiten is een zeer slechte idee. Het is absurd van in oorlogstijd uw vijanden te gaan laten bepalen waar u uw krijgsgevangenen gaat vast houden.

Enkele verdere puntjes:

- Scott Brown is niet "sociaal conservatief". Gelijk een typische New Englander (i.e. uit het noord-oosten van de VS) is hij sociaal eerder 'liberaal', maar hij is wel een fiscale conservatief en ook aanhanger van een 'sterk' defensie en buitenlands beleid (gelijk zijn mentor Romney).

- Bij Van Humbeeck gaat het niet om "durven", maar wel om gewoon voort te parroteren, i.e. dezelfde linkse VS media bronnen te blijven napraten. De 'grote' Vlaamse media doet dat nu al zo lang dat de doorsnee Vlaming vandaag een totaal vertekend beeld heeft van de Amerikaanse realiteit. Die media zijn ideologisch 'geinvesteerd' en kunnen zich niet meer op tijd aanpassen aan de observeerbare realiteit. En niet alleen op dit punt van O, maar op andere punten ook. De ontnuchtering zal des te groter zijn wanneer dat wereldbeeld uiteindelijk zal moeten ineenstorten onder de druk van de komende gebeurtenissen.

- Bij The Economist zouden ze beter met rode kaken schrijven in plaats van vandaag over "the rise of Leviathan" te komen klagen. Zij hebben hun steentje bijgedragen om Obamamania te genereren bij een bepaald soort van intellectuelen. Maar ik verwacht niet dat ze daar nog in staat zouden zijn om op de eigen borst te kunnen kloppen.

@ NR

Er is een groot verschil tussen Bill Clinton en Obama.
Clinton was nooit een ideoloog, en zijn goeverneurschap was centrum-links. Obama is altijd een extreem-linkse ideoloog geweest, wat bevestigd wordt door zijn persoonlijke vrienden (niet noodzakelijk door zijn politieke vrienden) en vooral door zijn voting record in de Illinois Senate en in de federale Senaat.

Na de parlementsverkiezingen in 1994 heeft Clinton het roer omgegooid. Hij verklaarde "the era of big government is over", hervormde het 'welfare' systeem in de zin van positieve incentieven scheppen, en werkte dan verder samen met een 'conservatief' Congress. Het Amerikaanse keizerspubliek heeft hem daarvoor beloond in.

Bij Obama ligt dat allemaal anders. Die kan nog een jaartje verder gaan met een extreem-links leidershap in Congress en een meerderheid voor zijn partij. Het is dus wel zeer de vraag of Obama het roer gaat willen omdraaien. En zelfs als hij het zou willen, hij heeft zulk een zware 'hypotheek' op de VS economie gelegd over het voorbije jaar dat het ondenkbaar is dat de werkloosheid die van Clinton zou kunnen benaderen bij de volgende parlementsverkiezingen in November, en zelfs niet bij de komende presidenstverkiezingen in 2012.