Moderne dogma's

Ingezonden door LVB op 2005-03-02 15:11

De overheid bemoeit zich met de kern van het private handelen: namelijk vrij kunnen kiezen. De burger wordt verplicht zich aan te passen aan de doelstellingen van de overheid. Uiteraard moeten de overheidsdoeleinden gerespecteerd worden. Maar we komen in een situatie dat die zelfs niet meer ter discussie mogen gesteld worden. Daarmee wordt de kern van de democratie uitgehold. Vroeger kwam je op de brandstapel als je het bestaan van God in twijfel trok. Nu bestaan er andere dogma's, maar wie ze betwist komt op de moderne brandstapels terecht. [...]

Ik zou het prettig vinden als ik meer publieke medestanders zou tellen. Mocht iedereen die me in privé-gesprekken gelijk geeft dat ook openlijk zeggen, stonden we veel verder. 'Wij' hebben de media niet in handen en in onze samenleving waar het zeer belangrijk is om in de media te komen, schrikken velen ervoor terug om tegen de stroom in te roeien. Maar de toestand is allerminst hopeloos. De linkerzijde zit met de handen in het haar omdat ze veel terrein moet prijsgeven aan de kracht van de ideeën bij de rechterzijde en bij de conservatieven.

Matthias Storme, geïnterviewd door 't Pallieterke van 2 maart 2005

Reacties

#5873

Karel Anthonissen

woensdag, 2 maart, 2005 - 15:40

 

Mr. Storme, ik wil u bij deze openlijk gelijk geven. Maar uw anti-totalitair standpunt lijkt me niet noodzakelijk "rechts" te zijn, alleen maar omdat wie zich in België tegenwoordig "links" noemen meestal ook totalitair denken.

#5879

matthias storme

woensdag, 2 maart, 2005 - 18:48

 

Mr. Anthonissen, uw opmerking is terecht. Een interview is natuurlijk nooit zo precies als een zelf uitgeschreven tekst.

M.E.S.

#5883

Koen Robeys

woensdag, 2 maart, 2005 - 21:56

 

Een simpele vaststelling, gebaseerd op veel discussies met "andersglobalisten", is dat de "linkerzijde" met de handen in het haar zit, omdat ze zo vaak hun ideeën willen uitdrukken in termen van een uiterst belegen Marxisme.

De honger in de wereld? De schuld van het kapitalisme. De ecologische problemen van de planeet? De schuld van het kapitalisme. Dictators aan de macht van Afrika tot de Pacific? De schuld van het kapitalisme. De komeetinslag op Jupiter? De schuld van het kapitalisme.

Ik durf het hier haast niet opbiechten, maar ik vind de ideeën van de linkerzijde dikwijls interessant en stimulerend. Alleen, zolang ze absoluut moeten uitgedrukt worden in die oudbakken termen, is het nauwelijks een mirakel dat de ideeën van de conservatieven ervan kunnen winnen. Als ze het zouden moeten opnemen tegen de ideeën van Raymond Goethals zouden ze op die manier nog niet kunnen winnen.

En ik vind dat jammer. Ik ben namelijk, filosofisch gesproken, een "kritisch-rationalist". We helpen onszelf veel meer vooruit wanneer we een klankbord hebben, en wanneer we ons kunnen inbeelden dat we het zelf ook fout kunnen hebben, dan wanneer we steeds opnieuw de overwinning van ons eigen gelijk vieren. En ja, als we het van de hedendaagse "linkerzijde" moeten hebben, dan zal er noch van klankbord, noch van kritisch rationalisme veel in huis komen.

Mar het blijft wel jammer, vind ik.

#5936

COGITO

vrijdag, 4 maart, 2005 - 12:28

 

Zoals het socialisme, het ethisch-socialisme, dat overbleef na de val van de muur, zich het laatste decennium manifesteert, is het de vraag of deze wijze van manifesteren dient toegelaten te zijn in het politieke forum of dat zij naar het "domein van de moraal" dient verwezen te worden.

Vraagt het verschijnsel van het politiek-correctisme, het ethisch-socialisme, met haar druk op de burger om op een voorgeschreven wijze te denken en te handelen, om een herdenken van ons seculiere concept waarbij weliswaar kerk en staat gescheiden zijn, maar waar wij nu wellicht een veralgemening van dit principe dienen te formuleren, en moeten spreken van scheiding van "moreel platform" en staat?

Zal de verlichting, die het socialisme en het liberalisme voortbracht, pas afgerond zijn wanneer wij (bepaalde aspecten van) het socialisme uit de politiek en naar het terrein van de levensbeschouwingen hebben kunnen verwijzen?

Zullen wij een herhaling van de Directoire die na de Franse Revolutie de maatschappij zo drastisch hervormde dat het varken de tang wel moest afwerpen, en welks vergelijking met de betrachtingen van de soixanthuitards niet bij voorbaat vergezocht is, kunnen voorkomen of omkeren?