Di Rupo trapte de Vlamingen op het hart

Zoals gezegd, tijdens de BVH-onderhandelingen hebt u de Vlamingen op het hart getrapt - en meer dan u vermoedt. In oppervlakkige contacten met de Vlamingen zult u dat niet merken. Want de Vlamingen zijn een fier volk en hebben geleerd, doorheen vier eeuwen bezetting, hun leed tijdelijk in stilte te verbijten. Maar op zeker ogenblik komt al dat opgekropte leed naar boven.Tijdens de BHV-onderhandelingen hebt u partij gekozen voor de rijke Franstalige bourgeoisie in de Brusselse rand, die zelfs geen passief Vlaams wil leren en met haar geld de zwakkere autochtone Vlamingen probeert te verdringen. Dat moet u, als een voorbeeld van positieve integratie, erg storen. ,,Die Franstalige bourgeoisie was belangrijker dan de sukkelaars in Brussel'', zo verklaarde uw socialistische kameraad Johan Vande Lanotte. De zwakkeren in de rand van Brussel en in Vlaanderen zijn u niet dankbaar.

Ik had er ook geen bezwaar tegen dat u, in ruil voor de splitsing van B-H-V, tegenprestaties vroeg. Zo gaat dat nu eenmaal bij onderhandelingen. Maar dan geen tegenprestaties die neerkomen op het morrelen aan het grondwettelijk verankerd Vlaams grondgebied, maar wel positieve tegenprestaties: dingen waar zowel de Walen als de Vlamingen baat bij hebben. Ik denk aan gratis toeristische cheques voor de Vlamingen, te verbruiken in Wallonië (bekostigd door de federale regering), het belonen van intergewestelijke bedrijvenclusters en joint ventures, gemeenschappelijke onderzoeksprojecten over de taalgrens heen enzovoort. Ik kan u een hele waslijst van positieve 'returns' voorleggen. De zwakkeren in Wallonië en de Waalse economie zouden er wel bij varen. Maar ik vrees dat heel wat Vlaamse toeristen dit jaar de Ardennen links zullen laten liggen, uit onvrede met uw houding tegenover de Vlamingen. [...]

U zegt terecht dat de gewone man niet wakker ligt van de communautaire dossiers. Maar hoe komt dat? Doordat de politici er niet bij vertellen dat gebrek aan werk, ook in Wallonië, rechtstreeks te maken heeft met de onvoltooide staatshervorming, met name met de afwezigheid van homogene socio-economische bevoegdheidspakketten voor de gewestregeringen.

Robert Stouthuysen in een open brief aan Elio Di Rupo, in De Standaard van 14 juni 2005