Echte liberalen, schrijft Dirk Verhofstadt – en dat is de enige fout waarop hij zich laat betrappen – hebben zich “steeds” gestoord aan de “blinde adoratie van de vrije markt”. Laten we niet flauw doen: in de jaren tachtig heette Guy Verhofstadt zelfs ‘baby-Thatcher’, toen niet onterecht. En dat was nog voor de publicatie van zijn eerste Burgermanifesten, die zo mogelijk nog liberaler waren. Of was dat ‘libertarischer’? Is die tribune van Dirk Verhofstadt geen bekentenis dat Guy en de zijnen, in de tijd dat mannen als Bouckaert in de VLD aan gezag en aanhang wonnen, ook huwelijksbedrog pleegden tegen de eigen ideologie? Dat wie flirt met het libertarisme eigenlijk het liberalisme ontrouw is? Pas bij het Derde Burgermanifest, toen de notie ‘algemeen belang’ opdook in de liberale leer, kwamen er ineens ook andere antwoorden uit. En niet veel later was een coalitie tussen liberalen en socialisten mogelijk. [...]


Vande Lanotte titelt: “Alleen wie de toekomst zelf vorm geeft, moet ze niet ondergaan.” Verhofstadt trekt van leer tegen “de onmachtige staat die zijn burgers in de kou laat staan”. Het is niet hetzelfde, maar toch bijna. Nu nog de libertariërs diets maken dat ze in de VLD weinig te zoeken hebben.

Walter Pauli in De Morgen van 12 september 2005