De raad van bestuur van SABAM, de Belgische beheersvennootschap voor auteursrechten, heeft vanmorgen zijn goedkeuring gehecht aan een experimentele tariefformule voor podcasts. De gedetailleerde cijfers worden pas morgen of overmorgen op de website van SABAM gepubliceerd, maar de krachtlijnen van de formule zien er als volgt uit. Er zijn drie alternatieven. Een eerste formule berekent de verschuldigde vergoeding als een percentage van de inkomsten uit reclame, sponsoring of abonnementen. Gezien het non-profit karakter van de meeste podcasts, is dit wellicht een puur theoretisch alternatief. Wie geen of onvoldoende inkomsten haalt uit podcasts, valt onder de twee andere alternatieven: ofwel podcasts die heruitzendingen zijn van omroepprogramma's (waarvoor al auteursrechten betaald werden), ofwel podcast-only programma's. Voor deze beide alternatieven wordt het verschuldigde bedrag berekend per uur nieuw geproduceerd podcast-programma. Het aantal downloads speelt daarbij geen enkele rol, evenmin als de vraag hoe lang de podcasts downloadbaar blijven. Wat wel een rol speelt, is het gehalte aan "beschermd repertoire" dat in de podcasts wordt gebruikt: tot maximaal één derde, tot maximaal twee derden, of meer dan twee derden van de programmaduur.


Louis Vuchelen van SABAM verduidelijkt aan LVB.net: "Wij hebben gepoogd om een formule uit te werken die zowel voor SABAM als voor de podcaster zo eenvoudig mogelijk is. Het gaat om een experimenteel tarief waarmee wij de komende maanden het podcast-fenomeen nog verder onder de knie willen krijgen. We blijven verder in gesprek met onze leden en met de auteurs, bijvoorbeeld om een soepeler formule mogelijk te maken voor 'artist podcasts', waarbij auteurs zelf een deel van hun repertoire via podcasting beschikbaar stellen", aldus Vuchelen.

Met de vergoeding die podcasters aan SABAM betalen, zijn alleen de auteursrechten gedekt. Voor de naburige rechten, de zogenaamde "billijke vergoeding" die de rechten van de uitvoerders dekt, heeft beheersvennootschap SIMIM nog geen tariefformule uitgewerkt. Podcasters dienen er rekening mee te houden dat er in de toekomst plots een tarief uit de lucht zal vallen voor de naburige rechten, dat bovendien met terugwerkende kracht zal worden toegepast. De naam van het multimedialoket van SABAM, "B.O.S.S." of "Belgian One Stop Shop", is dan ook niet echt van toepassing: van one-stop-shopping voor alle verschuldigde rechten verbonden met het verspreiden van muziek via internet is geen sprake. Wel dekt het loket alle auteursrechten die verschuldigd zijn voor het repertoire van zowel Belgische als buitenlandse auteurs.

Deze tarieven gelden uiteraard enkel voor podcasts die gebruik maken van het beschermde muziekrepertoire van SABAM. Voor podcasts die enkel bestaan uit spraak en/of zogenaamde podsafe music, is geen vergoeding verschuldigd. Podcasters die enkel klassieke muziek gebruiken waarvan de toon- of tekstdichter al meer dan 70 jaar overleden is, hoeven in principe geen auteursrechten te betalen, maar ze zijn in principe wel nog onderworpen aan de naburige rechten.

Lees ook mijn artikel van een jaar geleden: Podcasting en de wet.

UPDATE 13-01-2006 18.10u: Hier zijn de SABAM-tarieven voor podcasting:



Idee: lokale radio's betalen een vast jaarlijks bedrag aan SABAM, afhankelijk van het luisterpotentieel in hun verzorgingsgebied. Podcasters die een lokaal radiostation bereid vinden om als "uitgever" op te treden voor hun podcast en om die podcast ook via de ether uit te zenden, kunnen de helft van hun SABAM-vergoeding uitsparen doordat zij dan onder tarief B vallen in plaats van onder tarief C.