Vrije meningsuiting, ook voor verachtelijke meningen

Parabel van de barmhartige vader, bruin, rood, zwart, geel en veelkleurig belicht.
De vader had 3 kinderen (natuurlijk, anders was hij geen vader) en 1 vrouw, de moeder van die kinderen. Ze hadden een huis met vele kamers, één voor de ouders, en voor elk kind een andere kamer. De deur stond altijd open, want de vader was gastvrij. Op een dag stond er een man in de woonkamer. Het gezin verwelkomde hem, en bood hem aan een boterham mee te eten. De gast was zo tevreden dat hij zich in een zetel te rusten zette. Het werd avond, en de gast vroeg of hij mocht blijven slapen. Toegestaan, een bed werd opgemaakt, en het ontbijt mee aangeboden.
De man zag een telefoon, en vroeg of hij even mocht bellen.
Dat mocht. Enkele uren later stonden er twee mannen en drie vrouwen in de woning. Ze keken rond, en zagen leegstaande kamers. Ze vroegen of ze een tijdje mochten blijven. Dat mocht. Ze vroegen om mee te mogen eten, en ook dat werd toegestaan. Echter, de vrouwen vonden het eten niet zo lekker, keken in de koelkast, en zegden dat ze een deel van de keuken wilden gebruiken om dat eten zelf op hun manier te bereiden. Dat mocht. In het voorhoofd van de vader verschenen rimpels. Hij riep zijn vrouw en kinderen bij zich, en tesamen beraadslaagden zij hoe het nu verder moest.
De gastvrijheid bleef, daar waren ze voor bekend, maar... de logerende mannen en vrouwen maakten geen aanstalten om het huis van de vader te verlaten. Meer zelfs, ze zeiden dat er eten genoeg was, en voldoende kamers en dekens om elkeen te ruste te leggen. De 3 kinderen konden op één kamer terecht, terwijl de andere plaatsen onder de broeders en zusters verdeeld werden. Maar dan begon het. De vader werd verplicht om voor eten en drinken te zorgen, voor iedereen, want dat was een verworven recht. Er volgde ruzie over wie nu eerst in de keuken mocht koken, en vanaf welk uur het stil in huis moest zijn. De vader raakte in de problemen en wilde zijn deur dichtdoen, want nog anderen stonden klaar om in te trekken. Ten einde raad trok hij naar de dorpsoverste om voor een gepaste oplossing te zoeken. Daar zit hij nu nog. We houden u op de hoogte van het verder verloop.

In het kader van de vrije uiting van mening vertel ik deze parabel aan mijn echtgenote en aan mijn kinderen. Als antwoord op hun vraag waarom vele mensen zich zo opwinden als het over gastvrijheid en verdraagzaamheid gaat.

De stelling zou enigzins genuanceerd moeten worden. Vrijheid v meningsuiting is van essentieel belang in een democratische samenleving: we moeten zonder vrees kritiek kunnen uiten op machtshebbers en vrij ideeën kunnen uitwisselen om zo een consensus te bereiken waar ieder potentieel zijn inbreng heeft. Daarom zijn zelfs verhaaltjes zoals dat van Willy, waar de dwaze vader gastvrijheid met open deuren gelijkstelt, toegelaten. :)

Niettegenstaande dit essentieel belang kan deze vrijheid niet misbruikt worden voor bv. het prediken van haat of het aanzetten tot geweld. Zo mag men mij de mond snoeren als ik morgen bvb. als afrikaanse immigrant openlijk zou verkondigen dat we die vieze blanken op straat zouden moeten gaan neerknallen. Vrijheid van meningsuiting is van groot belang, daarom prevaleert het vaak t.a.v. andere waarden, zoals bvb. het respect. Niettegenstaande kan men niet uitsluiten dat het uiten van bepaalde meningen nu eenmaal niet gerechtvaardigd kan worden.