Zeg niet "extreem-rechts", zeg "radicaal-rechts populistisch"

De Duitse professor Hans-Georg Betz, die verscheidene grondleggende werken over het onderwerp heeft geschreven, spreekt van ' radical right wing populist parties' . Deze hebben drie kenmerken gemeen: ze zijn radicaal in hun afwijzing van gevestigde sociaal-economische en sociaal-culturele normen, ze zijn rechts in hun acceptatie van de onegalitaire samenleving en ze zijn populistisch in hun anti-establishment denken: het pure volk versus de corrupte elite.

Het voordeel van deze definitie boven vele anderen, zoals 'extreem-rechts' of 'nieuw-rechts' is dat het de complexiteit van het fenomeen weergeeft. Ze benadrukt dat 'radicaal-rechts populistische partijen' op verschillende niveaus kiezers aanspreken. Ze bieden een aantrekkelijk programma aan dat duidelijk anders is dan dat van de gevestigde partijen. (...)

Deze partijen kunnen met succes worden ondermijnd als andere partijen in een zeer vroeg stadium dit soort posities innemen. Zoals Margaret Thatcher deed in Groot-Brittannië. Maar als een partij pas in een late fase naar rechts opschuift, lijkt dat een averechts effect te hebben. De kiezer blijkt dan het origineel te verkiezen.

Evita Neefs in De Standaard, 13 september 2006