De bobo-avonden van Mary

"Als het nodig is, voeren ik en zes miljoen Vlamingen de strijd tegen de politiek". Die zin, daarover zijn alle bronnen het eens, flapt [Tony] Mary er tientallen, zoniet honderden keren uit. En dat komt dus ook de raad van bestuur ter ore en "de politiek".

Binnen de VRT zet het fuifgedrag van Mary kwaad bloed. Zijn maatschappelijk draagvlak verzorgt hij immers op de beroemde, beruchte, door het VRT-personeel van langsom meeer gehate "bobo-avonden" (een bijnaam van het personeel) op vrijdagavond. Mary speelt dan gastheer voor wat hijzelf "een gezonde mix" noemt van bedrijfsleiders en politici en hun eega's. Het zijn telkens groepen van twintig tot dertig mensen, die na een bezoek aan de tv-studio's - met de uitzending van Het Journaal als vast succesnummer - steevast eindigden in I Due Signori, de exquise Italiaan aan de Brusselse Brand Whitlocklaan.

En het kost een cent. Maar zelfs dat is hem onvoldoende. Tijdens zijn laatste maanden keft hij tegen wie het horen wil: "Kent u de beperktheid van mijn onkosten wel? Ik geef ocharme 10.000 euro per maand uit. Dat is het laagste bedrag van alle CEO's van het land". (...)

Vorige week vrijdag was er een afscheidsfeestje voor het management, waarna in besloten kring Mary, Van Hecke en echtgenoten verder gingen tafelen in het trendy restaurant Cospaia.
Het mocht iets kosten, Tony Mary is niets anders gewoon. En op de VRT-boekhouding vragen ze zich benieuwd af, als straks de afrekeningen van American Express binnenvallen, of Aimé Van Hecke de rekening zelf betaald heeft, of de creditcard van de openbare omroep. In het laatste geval zal dat dan een haast symbolisch einde zijn voor twee mannen die nooit echt hebben begrepen hoe zich te gedragen in een vennootschap van publiek recht, gefinancierd door honderdduizenden eenvoudige lieden, wij Vlaamse belastingbetalers.

Walter Pauli in De Morgen, 4 november 2006