Onvergelijkbaar superieure Franse cultuur

Voorts valt het me op dat Leterme wel eens subtiel onvolledig geciteerd wordt in de Franstalige pers. In de veelbesproken "Apparemment, les francophonesdes communes à facilités ne sont pas en état intellectuel d'apprendre le néerlandais" wordt de "apparemment" vaak weggelaten. Dat maakt toch een verschil, vind ik. "Apparemment" interpreteer ik als een ironisch "waarschijnlijk" of "kennelijk". Voorts verbaast het me dat Leterme daarmee zoveel stof doet opwaaien, terwijl Jean-Claude Van Cauwenberghe in zijn boek "Oser être Wallon!" véél verder ging in het beledigen van de Vlamingen: "Notre identité première est donc française (...) dans le recours à un outil culturel unique, incomparablement supérieur à celui que constitue la langue néerlandaise". "De Franse cultuur is onvergelijkelijk superieur aan de Nederlandse", dat staat er letterlijk, op pagina 132. Dit is racistisch, zonder meer. (...)

Een eerste minister van ons land zie ik als de vader van een familie met vier zonen. Laten we de familie België noemen. Met Vlaanderen, Brussel en de Oostkantons gaat het goed, maar de vierde zoon, Wallonië, drinkt een beetje, hij loopt verloren, hij heeft vaak problemen op zijn werk, maar hij belooft al jaren beterschap. Le Wallon, c'est le mauvais (lacht). Kijk, een goede vader wéét dat het slecht gaat met Wallonië, maar hij zal dat naar buitenuit niet aan de grote klok hangen. Wallonië blijft z'n kind. Dus stopt hij het discreet wat geld toe en zwijgt. Veel Walen vragen zich af of Leterme een strengere vader zal zijn dan bijvoorbeeld Verhofstadt. Het lijken tegengestelde types.

Marc Moulin, geïnterviewd door Pascal Verbeken in Humo, 7 augustus 2007