Reclamespot voor België op CNN
Vanaf donderdag gaat België zichzelf promoten met reclamespots op CNN en BBC World. Dit is de reclamespot die onder het motto "Only in Belgium" wordt uitgezonden:
[ook beschikbaar en inbedbaar via YouTube en Google Video]
De drie gewesten werden nauw betrokken bij de totstandkoming van deze campagne (zie het filmpje waarin Kris Peeters de wereld in het Engels toespreekt) en er komen advertenties in The Financial Times en The Economist. Er is ook een website (gemaakt met Drupal, een CMS van Belgische origine) gekoppeld aan het initiatief.
Mijn eerste reactie: technisch goed gemaakt. Het trekt de aandacht en houdt de aandacht vast. Het appelleert aan de associatie met internationaal bekende iconen van Belgische makelij: Magritte en het surrealisme, Lucky Luke van Morris en Goscinny, en de saxofoon van Adolphe Sax.
Maar de campagne probeert wel financieel-economische investeringen los te weken met drie voorbeelden uit de artistieke sfeer. Natuurlijk is elke kunstenaar in zekere zin ook een ondernemer, maar de omgevingsfactoren om het te maken in de kunstwereld zijn wel radicaal verschillend van die in de ondernemingswereld. Artiesten hebben minder te lijden onder hoge arbeidskosten, logge vestigingswetten of een problematische mobiliteit. En hoge bedragen in de kunstwereld of de sportwereld wekken hier in de publieke opinie en in de media minder argwaan of afgunst op dan hoge bedragen in de bedrijfswereld ("graaitaks", iemand?). Ik zie niet meteen een buitenlandse investeerder denken: oh, die artiesten hebben het gemaakt in dat land, dus zal het voor mij ook wel interessant zijn om daar te investeren en te ondernemen. Ik zou Leo Baekeland met zijn bakeliet, dokter Paul Janssen met zijn Janssen Pharmaceutica, en Leo Leander Bekaert met zijn prikkeldraad getoond hebben.
Van de drie artistieke iconen is er toch minstens één waarvan de helft van de creatoren Vlaamse roots heeft: de schepper van Lucky Luke, Maurice de Bevere alias Morris, werd geboren in Kortrijk. De Fransman René Goscinny zette vanaf 1955 het werk verder. Wie problemen maakt over die verhouding van één zesde, is ongetwijfeld een kniesoor, wat zeg ik, een extremist, want in België moet men zulke dingen nu eenmaal niet met apothekersweegschaaltjes afwegen. Het steekt hier immers allemaal niet zo nauw op communautair vlak, zoals uit het regeringswerk van de voorbije negen maanden afdoende gebleken is.
Maar kijk, laat ik toch maar niet te veel klagen over die focus op het artistieke, want er komen ook andere reclamespots. De baas van Google Belgium sprak een testimonial in, maar of die ook op CNN wordt uitgezonden, valt te betwijfelen.
Idem voor deze nog saaiere testimonial van Janssen Pharmaceutica:
[ook beschikbaar en inbedbaar via YouTube en Google Video]
De drie gewesten werden nauw betrokken bij de totstandkoming van deze campagne (zie het filmpje waarin Kris Peeters de wereld in het Engels toespreekt) en er komen advertenties in The Financial Times en The Economist. Er is ook een website (gemaakt met Drupal, een CMS van Belgische origine) gekoppeld aan het initiatief.
Mijn eerste reactie: technisch goed gemaakt. Het trekt de aandacht en houdt de aandacht vast. Het appelleert aan de associatie met internationaal bekende iconen van Belgische makelij: Magritte en het surrealisme, Lucky Luke van Morris en Goscinny, en de saxofoon van Adolphe Sax.
Maar de campagne probeert wel financieel-economische investeringen los te weken met drie voorbeelden uit de artistieke sfeer. Natuurlijk is elke kunstenaar in zekere zin ook een ondernemer, maar de omgevingsfactoren om het te maken in de kunstwereld zijn wel radicaal verschillend van die in de ondernemingswereld. Artiesten hebben minder te lijden onder hoge arbeidskosten, logge vestigingswetten of een problematische mobiliteit. En hoge bedragen in de kunstwereld of de sportwereld wekken hier in de publieke opinie en in de media minder argwaan of afgunst op dan hoge bedragen in de bedrijfswereld ("graaitaks", iemand?). Ik zie niet meteen een buitenlandse investeerder denken: oh, die artiesten hebben het gemaakt in dat land, dus zal het voor mij ook wel interessant zijn om daar te investeren en te ondernemen. Ik zou Leo Baekeland met zijn bakeliet, dokter Paul Janssen met zijn Janssen Pharmaceutica, en Leo Leander Bekaert met zijn prikkeldraad getoond hebben.
Van de drie artistieke iconen is er toch minstens één waarvan de helft van de creatoren Vlaamse roots heeft: de schepper van Lucky Luke, Maurice de Bevere alias Morris, werd geboren in Kortrijk. De Fransman René Goscinny zette vanaf 1955 het werk verder. Wie problemen maakt over die verhouding van één zesde, is ongetwijfeld een kniesoor, wat zeg ik, een extremist, want in België moet men zulke dingen nu eenmaal niet met apothekersweegschaaltjes afwegen. Het steekt hier immers allemaal niet zo nauw op communautair vlak, zoals uit het regeringswerk van de voorbije negen maanden afdoende gebleken is.
Maar kijk, laat ik toch maar niet te veel klagen over die focus op het artistieke, want er komen ook andere reclamespots. De baas van Google Belgium sprak een testimonial in, maar of die ook op CNN wordt uitgezonden, valt te betwijfelen.
Idem voor deze nog saaiere testimonial van Janssen Pharmaceutica:
Evert van Wijk