De redacties van de VRT en De Standaard werden de voorbije week overstelpt met e-mails van mensen die vinden dat de wetstraatjournalisten véél te kritisch zijn voor kersvers premier Yves Leterme. Dat hoorde ik Koen Fillet, Tim Pauwels en Peter Vandermeersch zaterdagmiddag vertellen in het radioprogramma "Ongehoorde Meningen". Telefonische interventies van luisteraars illustreerden de klachten van het publiek over de journalisten. Krachttermen als "journalisten zijn een hoop walgelijke pessimisten" en "jullie zijn jankende betweters" waren niet van de lucht. Maar de treffendste interventie vond ik deze:

Luisteraarster: "Zelfs de laatste keer heb ik voor de VLD gestemd."

Koen Fillet: "Dus u bent géén aanhanger van Leterme?"

Luisteraarster: "Bah nu wel hé. Omdat ze hem zodanig afbreken, ben ik wel van mening veranderd hé. Als ze hem zo afbreken, is het een teken dat ze er bang van zijn hé. Dat is al negen maanden aan een stuk hé, dat ze de CVP aan 't afbreken zijn."

Koen Fillet: "En het gevolg is dat u als VLD-stemmer van langs om meer sympathie voor Leterme krijgt?"

Luisteraarster: "Ah ja natuurlijk hé! Iemand die ze constant afbreken, ah dat moet wel ne hele goeien zijn."

Koen Fillet: ... [komt niet bij van het lachen]

Tim Pauwels: Dat is de eigenzinnige Vlaming, en dat is uitstekend zo!

Bestaat er een kloof tussen wetstraatjournalisten en het echte leven? Soms wel, maar inzake de regering-Leterme niet, vind ik. De kritische, sceptische, haast vernietigende houding van de meeste commentatoren lijkt mij in dit geval terecht. En zelfs de CD&V-fractie lijkt er zo over te denken. Ik blijf dus bij mijn analyse van 9 november jongstleden: het einde van de formatiecrisis wordt het begin van een kartelcrisis. En daar voeg ik nu aan toe: de overlevingskansen van de regering Leterme I zijn omgekeerd evenredig met de overlevingskansen van het kartel CD&V/N-VA.

Vanwaar dan de massale reactie van het publiek tegen de mainstream media? De wetstraatjournalisten reageren rationeel, het publiek reageert emotioneel, vanuit de buik. Een man als Leterme heeft een hoog Tindemans-gehalte: hij wekt veel sympathie op als "mens van goede wil", en die sympathie groeit naarmate hij "klop krijgt" van zijn tegenstanders en dus als underdog gepercipieerd wordt.

Toch valt er één en ander aan te merken op de aanpak van de media. Vaak richten ze de aandacht eenzijdig op de persoonlijkheid van Leterme, waardoor ze het strategische plaatje uit het oog verliezen. Dat was bijvoorbeeld heel opvallend in een interview door Phara de Aguirre met Leterme eind december. Zij bleef maar vragen stellen aan Leterme of het nu allemaal de schuld niet was van zijn koppige karakter, terwijl er geen enkele vraag kwam over de implicaties van de overgangsregering-Verhofstadt voor de communautaire ambities van het kartel CD&V/N-VA.