Het spook van 68
Het boek werd woensdag voorgesteld in het Huis der Parlementsleden. Herman De Croo, die in 1968 zijn parlementaire carrière begon, leidde het boek in. De Croo:
"Je moet dit boek lezen. Het is een boeiend boek, een stout boek, geschreven door cactus-achtige personaliteiten. Er worden een aantal nieuwe woorden geïntroduceerd, zoals De Grote Vertekeningsshow, dat zijn de media, en Het Land van Nooit, dat is de modelstaat. En weet u wat de CRS is? De Corporate Social Responsibility".
Vlnr: Gust De Meyer, Frank Thevissen, Wim Schamp, Herman De Croo en uitgever Karl Drabbe (Pelckmans)
Wim Schamp pleit in het boek voor een nieuw kiessysteem, met kleinere kieskringen waarin slechts één winnaar verkozen wordt, naar Brits of Frans model. De invoering van zo'n systeem zou niet alleen de kloof tussen politici en burgers verkleinen, maar meteen ook het probleem BHV oplossen, aldus de reclameman.
Professor Gust Demeyer bekritiseert de alomtegenwoordige politieke correctheid en de demonisering van alles wat daarvan afwijkt. Hij verkiest de mentaliteit van Expo '58 boven die van mei '68:
"1958 was een tijd van ongebreideld optimisme, vooruitgangsdenken, beton, glas, nieuwe constructies. De gewone man kon eindelijk met zijn auto, waar hij hard voor had gewerkt, via de autostrade naar de kust. Waarom mag er vandaag geen strookje beton meer bij?"
Demeyer kant zich ook tegen de roep om allerlei groepen zoals allochtonen en vrouwen evenwaardig aan bod te laten komen in de media:
"Marc Hooghe, Knut De Swert en Stefaan Walrave hebben van de overheid geld gekregen voor een monitorstudie diversiteit. Er zit daar een mannetje te turven voor het televisiescherm hoeveel allochtonen, gepensioneerden en vrouwen er op televisie komen. En daar trekken ze dan conclusies uit, zonder zich vragen te stellen over de relevantie. Om een extreem voorbeeld te geven: er zijn heel wat demente mensen in onze maatschappij, die niet evenredig aan bod komen in de media".
Frank Thevissen heeft het over de nefaste rol van modelstaat:
"Als je het mentale landschap op een sprookjesachtige manier indeelt zoals dat nu gebeurt, met de goeden en de kwaden (...) dan kom je uit op de modelstaat. Je krijgt dan wat we vandaag zien: een verkrampte samenleving die niet meer vrij denkt, maar voortdurend op sociaal wenselijk clichédenken wordt betrapt, om toch maar niet in het kamp van het slechte te worden ingedeeld. Het gevolg is dat samen met de modelstaat een staat van verkleutering over de publieke sfeer is neergedaald. In de progressief-populistische ideologie van paars is de modelstaat immers een feit en is er bijgevolg geen plaats meer voor maatschappijkritiek."
Ik nam de hele voorstelling op op video, bijna een uur lang:
[VIDEO]
Wie enkel het geluid wil horen kan dat hieronder, of kan dit bestand downloaden naar zijn iPod.
[AUDIO]
Cogito