Pessimistische kijk op poging van Rudy Aernoudt

Wallonië is objectief gezien de ideale regio waar een discours tegen cliëntelisme, gesjoemel en voor een efficiënte overheid kan aanslaan. Maar dat zal in Wallonië niet gebeuren. Daar zijn verschillende redenen voor. Om te beginnen is het cliëntelisme zodanig ingebakken in de Waalse samenleving dat het uitgesloten is een maatschappelijk draagvlak te ontwikkelen dat breed genoeg is om daartegen in te gaan. (...) Daartegen ingaan, zoals Aernoudt wil, is duizenden Walen extra tot de werkloosheid veroordelen. Met zijn discours zal hij wellicht hier en daar op applaus worden onthaald, maar de meeste Walen hebben er geen boodschap aan.

Tweede probleem voor Aernoudt is de uitbouw van een partij en het samenbrengen van voldoende kandidaten om zijn lijst te vullen. Men mag niet onderschatten hoe groot de druk van de PS-staat is, tegen wie wil aansluiten bij een partij die het systeem van socialistische zelfbediening aanvalt. (...) Het is een traditie in Wallonië dat iedereen die buiten het kader van de vier traditionele partijen (PS, MR, CDH, Ecolo) valt, het zeer moeilijk heeft om aanvaard te worden. En dat geldt niet alleen voor het zootje ongeregeld van het FN. (...)

Een Vlaamse reclameman vertelde ooit dat hij nog één droom had: de verkiezingscampagne van de Waalse Pim Fortuyn lanceren. Maar hij zei er direct bij dat hij niet zeker was of die Waalse Fortuyn het wel zou overleven. Misschien wat overdreven, maar het toont gewoon aan hoe men in Wallonië op zijn hoede moet zijn, wil men aan politiek doen met een controversiële boodschap. (...)

Picard in 't Pallieterke, 29 oktober 2008