Conservatisme leidt tot moord en oorlog

Hoe anders dan dat je in protestantse kringen leert:
- God haat de scheiding maar gedoogt ze om de hardheid uwer harten.
- In de polygame, Oud-Testamentische context gebood Mozes dat mannen niet zomaar (naar willekeur) hun vrouw mochten 'wegsturen', achterlaten... het moest met 'scheidsbrief'... een verantwoording en een regeling.

Uit meerdere teksten uit de Bijbel blijkt dat scheiding - tenminste in een aantal gevallen - wel dégelijk kon.

In tal van protestantse kerken heeft scheiding ook altijd gekunnen onder bepaalde condities.
'Den Ouden Tijd' was dus iets genuanceerder.

Ook de uitspraak van Rik Torfs dat 'God zelve was daar heel erg tegen', is nogal eenzjdig, ongenuanceerd .

Mozes' scheidsbrief en in geval van 'echtbreuk' zijn mindstens al twee nuanceringen.

gallipoli van peter weir gezien, benny?

Worden er meer oorlogen begonnen om te 'behouden' dan om te 'veranderen'? Wilhelm II was allicht even behoudend als zijn neven en tegenstanders Albert I en Nicolaas II, maar daar had de Duitse aanval van 1914 weinig mee te maken. En de agressies van 1939 (Rusland op Finland, en Duitsland, met Russische toestemming, op Polen) waren alleszins niet het werk van conservatieven.

@ Chris Impens:

Goed gezien.

Eerst hanteert Torfs een zeer brede en hoogst subjectieve definitie van conservatisme en daarna verkondigd hij doodleuk dat conservatisme de reden is waarom de paus die rotte appel weer in zijn mand plaatst. Ik weet niet wat Benedictus in zijn schild voert, maar ik kan toch andere motieven bedenken : interne machtsverhoudingen bvb.

En omdat de paus die beslissing nam moeten wij geloven dat ook het conservatisme van de Tories, van de Amerikaanse Republikeinen, van de CD&V, de CDU en talloze andere partijen en bewegingen niet deugd, *nooit* deugd? Hou het aub bij Williamson Mijnheer Torfs.

Ik zal het stuk van Torfs even herschrijven : de paus had die man niet moeten vergeven. Dat was verkeerd van de paus. Dat was misschien zelfs zonde. Waarom? Omdat die Williamson geen man van God is en het eigenlijk schandalig, zondig is om te beweren dat hij dat wel zou zijn. Maar dit is natuurlijk de RKK, een zeer oude instelling die zeer ver verwijderd is van de leer van Christus.

Verder schaar ik mij volledig achter het standpunt van geloofsgenoot Ericjans wat de Bijbel betreft.

Toch iemand (Kaal dus) die de naam Williamson uit zijn klavier krijgt.

Misschien een Burgerkrijg lanceren onder het moto 'Voor altaar en haard' waarbij dat altaar een copie van dat van Gilles de Rais kan zijn, en de haard een soort van open (niet VLD) brandstapel waar elke sansculot zijn pastoor, -non, militant, landheer, gildebroer,enz schrappen wat niet past, aanvullen naar keuze,- kan ingooien. Bij voorkeur tijdens een conservatieve Vlaamse Kermis met optreden van de lokale minnestreel. Mag eventueel toffe pee Rik zijn, maar liever...
Volgeling, opstandeling, naïveling, en na voldoende meppen in ontvangst genomen te hebben, gewone conservatieve sterveling.

Het probleem met die Williamson is natuurlijk niet dat zijn excommunicatie ongedaan gemaakt werd, maar wel dat hij opnieuw als bisschop beschouwd wordt.

Een excommunicatie betekent dat men uit de katholieke kerk gestoten wordt. De excommunicatie ongedaan maken betekent dat men opnieuw beschouwd wordt als behorend tot de katholieke kerk. Dat de man rechtsgeldig bisschop was op het ogenblik van zijn excommunicatie, is een zeer vervelende bijkomstigheid. Ik ben geen specialist in kerkelijk recht, maar als het onmogelijk is om die man weer tot de geloofsgemeenschap toe te laten zonder die bisschopstitel te niet te doen, dan lijkt het kerkelijk recht mij toch bijzonder krakkemikkig. Daar had Rik Torfs misschien eens iets kunnen over schrijven.

Kort samengevat: negationisten hoeven wat mij betreft niet systematisch geëxcommuniceerd te worden, maar negationisten kunnen wat mij betreft geen bisschop worden. Dat geldt mutatis mutandis ook voor reeds uitgestoten katholieke negationisten.

Die goeie oude Torfs. Iemand die de gelovige (ver)/(ge)boden wil respecteren, zal dus niet scheiden, maar wel moorden. Want dat laat zijn katholieke moraal dus wel toe?
Daarenboven waren Stalin, Mao en C° toch even grote beesten als in de voorbeelden van Torfs, en geen conservatief. Dus, Torfs, leidt ELKE houding tot "moord"?
Tjongejonge, de voorbeelden zijn werkelijk zo dom, dat ik moet vermoeden dat Torfs' zijn stukje outsourct heeft.

@Kaal: in Nederland is het nieuws merkelijk korter (ze skippen vooral de verkeersongevallen), maar geeft men meer onversnenden bronnen en uittreksels uit inteverviews. Dat is verhelderend tot en met als je VRT gewoon bent, niet in het minst wat betreft toespraken van Bush (voor Joe weer begint: wat vond je van de uitspraken van Pelosi over de werkloosheidscijfers?) . Nu meen ik wel dat ik in casu het uittreksel van gisteren op Ned ook reeds op Canvas had gezien.

@ pepperjack
In Nederland is het wel "bon ton" de RKK, ook wanneer het maar half mogelijk is, in een slecht daglicht te stellen.

In de 20-er jaren is er zelfs een regering gevallen op eht feit dat Nederland net als de andere Europese landen een ambassadeur accrediteerde bij het Vatikaan. Naar alle waarschijnlijkheid was dat nog gecombineerd met de diplomatische vetegenwoordiging t.a.v. Italië.

Daar waar men vroeger de Calvinistische strekking hierin kon waarnemen is dat tegenwoordig eerder de linkse atheïstische stroming.

Die film heb ik niet gezien Joe, zal er eens naar uitkijken!

@ Stand your ground
<<...Iedere op een heilsleer gebaseerde vorm van bestuur, iedere drang tot politiek perfectionisme leidde onvermijdelijk tot een totalitaire staat, die het individu op het altaar van de volmaaktheid offerde. 'Ze haten ondeugden zeer; bijgevolg houden ze te weinig van mensen': zo definieerde Burke de fanatici van de zuiverheid ruim tweehonderd jaar geleden al. ...>>

Daarom heeft het christendom, althans in zijn RK en Orthodoxe gedaante een oplossing geboden, welke grotendeels verloren is gegaan bij de Protestanten en al helemaal niet bestaat bij de Moslims. Deze oplossing was en is het kloosterschap.
Daar kan men als volmaakte en/of perfectionist leven in een commune van zuiverheid en versterving terwijl de normale maatschappij behoed wordt voor een veralgemening van dergelijk onpractisch totalitarisme.

Kloosterschap en kluizenaarschap bestaan ook in een aantal Oost-Aziatische maatschappijen. De Kibboets was er eigenlijk ook een vorm van.

@fcal: het uitgebreid kloostersnetwerk van de RKK heeft niet kunnen beletten de net die kerk het verst is gegaan (in het verleden wel te verstaan) in een totalitaire toepassing van de leer van Christus.

Ik denk dat de woorden van Jezus "Mijn rijk is niet van deze wereld" een veel efficientere rem vormen op totalitaire neigingen.

Om de discussie nog wat te stofferen; hier een tekst die Bisschop Lefèbvre ons alleen maar in het Latijn wilde laten lezen.

(NBG - 1951)
Rom 12,2
<< En wordt niet gelijkvormig aan deze wereld, maar wordt hervormd door de vernieuwing van uw denken, opdat gij moogt erkennen wat de wil van God is, het goede, welgevallige en volkomene.>>

En in de eerste Nederlandse, dus protestantse Statenvertaling, klonk dat zo:

<<Ende en wort deser werelt niet gelijckformich, maer wort verandert door de vernieuwinge uwes gemoets, op dat ghy meucht beproeven welcke de goede ende welbehagende, ende volmaeckte wille Godts zy.>>

En tenslotte, in de (laatste) Nieuwe Bijbel Vertaling klonk het zo:

<<U moet uzelf niet aanpassen aan deze wereld, maar veranderen door uw gezindheid te vernieuwen, om zo te ontdekken wat God van u wil en wat goed, volmaakt en hem welgevallig is.>>

[Het begint met de woorden 'U moet'... wat een verarming!]

Maar wat de inhoud betreft: zou er ook iets 'vernieuwends' in het 'conservatisme' kunnen zitten?

(Statenvertaling 1637)

We gaan moeilijkheden hebben om een canon te vormen betreffende het conservatieve denken, al denk ik dat de discussie belangrijk is om tot een mogelijke consensus te komen. Zoals onderstaand citaat ook aanduid, het probleem is de mogelijke invulling. Ik vind nog altijd dat TS Eliot een belangrijk pad heeft uitgezet met zijn uitspraak: "We moeten het moderne bewustzijn gronden in de traditie."

@koen robeys: In his later life Hayek said: "I am becoming a Burkean Whig". E. H. H. Green, Ideologies of Conservatism. Conservative Political Ideas in the Twentieth Century (Oxford: Oxford University Press, 2004), p. 259.

@ Kaal
<<...@fcal: het uitgebreid kloostersnetwerk van de RKK heeft niet kunnen beletten de net die kerk het verst is gegaan (in het verleden wel te verstaan) in een totalitaire toepassing van de leer van Christus....>>

Totalitair??? Als de RKK door iets in het verleden, voor de Contrareformatie, gekenmerkt werd, dan was het wel door een uitgebreide janboel van allerlei strekkingen, diverse handeltjes en een machtstrijd met de wereldse vorsten (Canossa...). Afgezien van enkele plaatselijke zeer tijdelijke uitzonderingen (Savonarola...) is het RKK godsdienstig bewind eenvoudigweg nooit totalitair kunnen zijn. En na de Contrareformatie in de Vorstentijd hadden de seculiere politieke constellaties de macht en kwam de RKK er practisch niet meer aan te pas..

De functie van het kloosterschap in ontelbare zich noodzakelijk steeds vernieuwende orden was het bieden van een uitlaatklep aan mystieken, fanaten en supergodsdienstigen om hen christelijk uit te leven in een relatief besloten kring.

Trouwens me dunkt, er zijn aan de Protestantse kant zelfs talrijker ontsporingen geweest. De Munsterse Wederdopers, de gifslikkers in Guyana enz...
En als men de strijd tegen de totalitairen (Nationaal-Socialisten) vergelijkt van de Lutherse kerk en de Katholieke kerk in Duitsland, dan valt op dat de eerste veel meegaander was en de laatste een veel grotere weerstand heeft geboden.

Ik vrees, dat spreuken als "Mijn rijk is niet van deze wereld" niet veel uithalen tegen totalitaire neigingen of instellingen, laat staan dergelijke regimes.
Het kan wel een christelijk godsdienstig ingesteld persoon als gids en steun dienen.

Torfs laveert van het ene suggestieve beeld naar het andere, onderweg kwistig meppend met zware woorden. Het 'koesteren van oude rituelen' is op zich niet pervers, maar toegegeven, het geval Williamson biedt Benedictus-bashers een unieke kans om de conservatieve standpunten te vergiftigen in een ratjetoe (om 'amalgaam' niet te gebruiken).
Toch vreemd dat diezelfden die elders niet kunnen zwijgen over de zegeningen van de diversiteit, het toelaten van 'oude' liturgische gebruiken in de RKK als een drama afschilderen.
Het verhaal van de 'rijke, katholieke landeigenaar' (Torfs is wel zo handig om er 'recent' bij te plakken) is, gezien de epidemie aan echtscheidingen, geen typisch voorbeeld. Dat een moordverhaal hier moet dienen om de link te maken naar de 'schijnbaar goedaardige', maar eigenlijk perverse paus, is er ver over.
Hetzelfde met de overgang naar de 'verfijnde Duitsers'. Meent Torfs echt dat in de rest van Europa geen jongeren naar de slachtbank werden gedreven via hooggestemde oproepen van de verfijnde intelligentsia? Of moet ook hier de link gelegd worden naar de Duitse Ratzinger...
Er is weinig ironie te bespeuren in dit stuk, Torfs' core business, wel veel boosaardigheid.
Is dit een aanloop tot een kandidaatstelling voor de rectorverkiezing? En als hij het haalt, komt dan de ultieme kamp Leuven-Rome niet heel dichtbij?

@ Vergeten: u weet toch ook dat sensatie beter verkoopt dan geen sensatie. Wat wordt er sneller gelezen "Paus rehabiliteert Negationist" of "Paus tracht controle op dissidenten te verkrijgen"

@luc: het is zeker niet mijn bedoeling om ordinatie gelijk te stellen met intrekken van excommunicatie.

Graag had ik toch even een toelichting gekregen over wat precies verkeerd is in #76363.

Deze affaire is een voorbeeld van hoe de ene godsdienst de andere godsdienst wil bevruchten met haar eigen dogma's. de Sovjets deden dat met de Orthodoxe kerk, de Poco's doen dat nu met de Katholieke.

Indrukwekkend stuk tekst waarnaar M. Storme hier verwijst. Om te herlezen en te overdenken.

Voor mij bestaat de diepe kern van het evangelie uit de overwinning van het (schijnbaar tijdelijke) leven op de (schijnbaar eeuwige) dood.
In de Bijbelse KRIJGT (genade) ieder mens gratis toegang tot 'de hemel' (de volmaaktheid, vervulling,... het 'doel') zonder het zelf te (moeten) verdienen.
Als Professor Torfs aan de hemelpoort 94% scoort op zijn levenspuntenkaart en Professor Storme zou slechts 42% scoren; dan komt de Bijbelse genadeleer erop neer dat Professor Torfs 6% nodig heeft en krijgt om de hemel te betreden en Professor Storme (met zijn buis!) heeft 58% tekort en krijgt dus ook 58% aangeboden om de volmaakte hemel (100%) te kunnen betreden.

Stellen wij ons volgende situatie voor de hemelpoort voor:
Professor Torfs krijgt 6% aangeboden maar hheft die genade (6%) geweigerd... hij zou het zélf wel opknappen:
- omdat hij niet in God geloofd?
- omdat hij wel in God maar niet in diens genade gelooft
- omdat hij...
... maakt niet uit: hij neemt die 6% niet aan.

Professor Storme (met zijn morele buis) heeft echter in zijn leven besloten 'de genade' wél te aanvaarden en krijgt dus een tekort van 58% (hij had slechts 42% op zijn rapport!) aangevuld.

Hier dan de einduitslag aan de hemelpoort:

Professor Torfs:
94%, niet volmaakt en dus geen toegang tot de volmaaktheid der Hemelse Gewesten... niet geslaagd.
Professor Storme:
100%; geslaagd en toegang tot de volmaakte hemel.

Mijn vraag bij dit alles: is deze Bijbelse genadeleer progressief of conservatief?

En hoe belangrijk is het om dit Bijbelse kernbeginsel (de genadeleer) noodzakelijk in het Latijn te verkondigen? Of met je rug naar het publiek?

Maar aan professor Torfs: hoe kan deze 'geloofskern' leiden tot nazisme?

Ik bèn christen en bergijp niets van deze hele stellingnamen. Bovendien mis ik in beide 'kampen' de reële kern van het Bijbelse gedachtengoed: genade. Het is toch de énige reden waarom de 'Boodschap' 'blijde' wordt genoemd, juist?

In de islam moet je 50%+1 op je rapport scoren. In de Islamtheologie zou professor Torfs met grootste onderscheiding naar de hemel mogen en gaat de gebuisde prof Storme onverrichterzake naar de hel.

In de Oosterse religies krijgen ze eventueel (beiden?) herexamen en mogen ze nog eens terug komen.
In het atheïsme wordt er van uitgegaan dat er (hopelijk) geen puntenkaarten worden uitgedeeld en de agnosten zeggen dat ze het niet weten maar doen hun best om toch te slagen (in islamitische zin: 50%+1) voor een puntenkaart die er mogelijk niet is.
Wat is hier nu progressief of conservatief aan?

@Eric Jans:

'En hoe belangrijk is het om dit Bijbelse kernbeginsel (de genadeleer) noodzakelijk in het Latijn te verkondigen? Of met je rug naar het publiek?'

Misschien is dat niet zo belangrijk, maar is het zinvol in het kader van een sacraal 'gebeuren' waarbij de priester, net als de gelovigen, in de richting van 'het hogere' kijkt. In het alternatief staat eigenlijk de priester centraal. Ook het Latijn is niet noodzakelijk, maar het kan een bijdrage leveren in het beleven van sacrale momenten, en het sluit aan bij de (eeuwenoude) schat aan overgeleverde esthetische elementen. De woordenvloed en de poëtische ondingen genre Huub Oosterhuis die zich in de liturgie hebben genesteld, zijn in wezen van reformatorische origine, terwijl de zielige 'interpretaties' die doorgaan voor preken m.i. grotendeels te wijten zijn aan de manke selectie van het personeel (de status van een priester is op enkele decennia tot een bedroevend niveau gezakt).
Dat daar een conservatieve reactie op komt, is verklaarbaar. Beweren dat Benedictus de klok wil terugdraaien tot voor Vaticanum II is er ver over.
In dit verband kan ik het revelerende boek van Eddy Daniëls aanbevelen: Papa Razzi (Aquafortis, Tienen).

'U beaamt dus in deze context 'de zwakzinnigheid van Merkel'?' hoeft Torfs maar aan Storme te vragen, hiermee deze laatste herleidend tot zijn ware proportie: een aanhanger van de canonisten van Pius X .
Terug naar het Latijn, de onfeilbaarheid, de breinaalden en de hypocrisie van vroeger dan maar?

@ Raf-ni:
Ik zou niet weten waar jij gelezen zou kunnen hebben dat ik een 'aversie' (in your wishfull thinking?>> zijnwe de stok aan het zoeken om eens sacraal mee te meppen?) zou hebben laten blijken tegenover het Latijn of zelfs maar een voorliefde voor het Duits. Ronduit belachelijk en 'gezocht'. Beetje geniepig van u, niet... om ij een aversie voor het Latijn toe te dichten zonder dat ik die uitsprak, vind u niet?
Ik zei dat ik gregoriaanse gezangen best kan smaken, toch?

Maar ik ga voor het Nederlands... de taal waarin u en ik nu communiceren. Of is dat niet 'sacraal' genoeg.

Natuurlijk betekent sacraal 'heilig' maar het staat niet geheel los van de particulier Roomse gebruiken van de transsubstantiatie: het ge-heiligde kerkgebouw, de godslamp, het heilige dit en het heilige ('sacrale') dat.
Ik zie niet waaron een groep bakstenen geheiligd moet worden, maar als het u gelukkig maakt... u doet maar.
Voor mij mag alles geheiligd worden.

Wat dat wijden betreft: toon me uit de Bijbel waar dat opgedragen wordt.
En wat doet u met de vertaling vanhet woordje 'offer' naar de Romaanse talen? Wat zien we daar in het stammetje verschijnen? Juist ja: 'sacre'.

Overigens: als katholiek zou ik niet te fier zijn op die contra-reformatie. U kennelijk wel? Succes! Ik raad u een bezoek aan aan het Antwerpse Museum voor Shone Kunsten.

Hier de moeite die ik ermee heb... met 'sacraal'...
het maakt van een helder en duidelijk uitgangspunt (de genade) een 'hocuspocus' waar veel wierook aan te pas komt.

Protestantisme
In het protestantisme wordt de wijding veelal afgewezen, omdat men de hiërarchische structuur niet kent. Bovendien gelooft men veelal niet in een sacramentele apostolische successie. Twee stromingen binnen het protestantisme kennen echter wel vergelijkbare wijdingen: `herder' en bisschop: de Anglicaanse Kerk (pastor; bishop) en de Lutherse Kerk (Pfarrer; Landesbischof). De meeste gelovigen van deze stromingen hechten niet te veel waarde aan de sacramentele potentie van de wijdingen, maar zien ze eerder als zegeningen voor de hiërarchische structuur van hun kerken. Sommige anglicanen houden echter wel aan de apostolische successie vast.
Sacramentalia
De sacramentalia of sacramentaliën (enkelvoud : sacramentale) zijn zegeningen en handelingen binnen de Katholieke Kerk om het leven te heiligen, in navolging van de sacramenten. Het onderscheid tussen sacramenten en sacramentalia is dat sacramenten door Jezus Christus zelf zijn ingesteld voor het eeuwige heil en sacramentalia niet direct door Christus ontstonden, maar door de kerkelijke traditie. Christus refereerde wel naar vele sacramentaliën en gebruik ze zelf ook (bijv. exorcisme), maar Hij stelde ze niet zelf in als middelen tot het eeuwig heil.

Er zijn vele sacramentalia. Onder de sacramentalia nemen de zegeningen een belangrijke plaats in. Enkele voorbeelden zijn :
. het gebruik van wijwater
. zegeningen van personen (bijvoorbeeld door ouders wanneer het kind gaat slapen)
. wijding van een persoon (bijvoorbeeld van een abt of abdis, ritus van de religieuze geloften, ...)
. zegeningen over voorwerpen (bijvoorbeeld over de maaltijd, een huiszegening)
. wijding van een voorwerp (bijvoorbeeld van een kerk, een altaar, of grafaarde, de zegening van de heilige oliën, de zegening van liturgisch vaatwerk of gewaden, klokken, palmtakken, enz.)
. het bezweren van de Duivel (exorcisme).
Zoals ik al zei: veel onnodige hocuspocus.
Doe mij maar de gendeleer. Die is tenminste Bijbels.

@ Raf-ni:

je moet - Bijbels - met minstens twee zijn om een kerk te vormen (Twee of meer in Mijn naam...). Stel: U en ik.
Weet u: u mag van mij de bisschop zijn, op voorwaarde dat u de wijn betaalt. Bovendien mag u als Rooms-katholiek baas spelen in de keuken (lijkt me het verstandigst) en over de brouwerij (zo mogelijk nog verstandiger!)
Kunt u daarmee leven?

goedemorgen professor

Dat U het toch nodig vindt om op 'niets inhoudelijk ' te reageren, wat moeten mijn gekrulde hersenen zich daar anders bij voorstellen dan dat U wellicht niks interessanters om handen hebt?
'Merck toch hoe sterk': Geen politicus die U nog om raad vraagt, en dan maar midden in de nacht wat Alouette-woordspelingen verzinnen.
Maar zeg eens, denkt U niet dat ' die van Pius X ' Merkels reactie ook zwakzinnig vonden?

@ Matthias Storme:

Geen politicus die u nog om raad komt vragen?
Maar dat is in België het mooiste compliment dat een professor kan krijgen! Te mooi om waar te zijn, zelfs!

@Koen Robeys: "waarom ik geen conservatief ben" van F.Hayek bestaat ook in het Nederlands hoor.

http://www.libertarian.nl/w...

Laat me echter terugkeren naar ons hoofdpunt, de karakteristieke onbekommerdheid van de Conservatief ten aanzien van acties van het gevestigde gezag en zijn voornaamste bezorgdheid dat dit gezag niet mag verzwakt worden eerder dan dat haar macht binnen bepaalde grenzen moet gehouden worden. Dit valt moeilijk te verzoenen met de bescherming van vrijheid. In het algemeen kan waarschijnlijk gezegd worden dat de Conservatief geen bezwaar heeft tegen uitoefening van willekeurige macht zo lang deze wordt gebruikt voor wat hijzelf beschouwt als de juiste doelen. Hij gelooft dat, als de regering in handen is van fatsoenlijke mensen, zij niet te veel hoort beperkt te worden door rigide regels. Aangezien hij in essentie een opportunist zonder principes is, stelt hij zijn hoop erop dat de wijzen en de goeden zullen regeren – niet enkel door voorbeeld, zoals we allen mogen hopen, maar door het gezag dat hen gegeven en door hen uitgeoefend wordt.
Zoals de socialist, is hij minder begaan met het probleem hoe de macht van de regering beperkt zou moeten worden dan met wie er regeert en, zoals de socialist, beschouwt hij het als zijn recht om zijn waarden aan anderen op te leggen.

@ Jef Klak:

Het is het summum van de linkse maakbaarheidside die zo stuitend is en dan vooral wanneer zij 'het niet aanvaarden van natuurwetten' betret.
Niet tevreden als man geboren te zijn? Geen probleem: we bouwen je wel even om.
Wederzijds-mannelijke seks levert geen kinderen op? De wet moet daaraan verhelpen als de wetenschap geen mannen zwanger kan laten zijn. Adoptie, dus voor Ho's en Le's en... ook voor Bi's?
Om datlaatste mogelijk te maken moet eerst nog de huwelijkswet worden aangepast: het polygame huwelijk moet worden mogelijk gemaakt in de Westerse beschaving.
Hé... in de islam is er erkenning voor polugamie... links en islam: bondgenoten?

Maar de Bijbel, het Joods-Christelijke en Humanistische gedachtengoed mag in de EU-Grondwet geen erkenning krijgen als cultuurbasis voor het Europese denken en handelen.
Dát is natuurlijk absoluut uit den boze.
Het is zorgwekkend tot beangstigend, inderdaad.

"een redenering waar elke student logica een 0/20 voor zou krijgen."

Wat logica betreft bevindt A.Rouet zich in het goede gezelschap van Storme zelf, want hierboven beweerde deze laatste dat bepaalde mensen "de waarden die ze verkondigen niet beleven, omdat ze helemaal geen waarden te verkondigen hebben." Dat is zoiets als een bakker die het brood dat hij verkoopt niet snijdt, omdat hij geen brood te verkopen heeft.

In een andere draad beweerde Storme dat "zogenaamd een professor in de filosofie" hetzelfde betekent als "zogenaamd voor zijn werk als professor in de filosofie". Zie: http://lvb.net/item/7079#76075

Een dikke buis voor logica dus, en samen met Rouet naar het herexamen.

Sorry, Joe... ik bedoelde Rouet. Oeps.

@ joe
Dat Eric Jans niet inziet dat ik Willamson ('ik ga nu eerst de Holocaust zélf onderzoeken') vergelijk met zo'n Talibanhufter aan het hoofd van een Afghaanse koranschool en ik het bijgevolg dus niet over DE rooms-katholieken of over DE moslims heb, is hem, gegeven zijn 'schuifjesaard ', vergeven.
Dat hij echter jou en mij door elkaar haalt, dat mag hij euh....ons beiden niet aandoen.
Al zijn jij en ik het wel eens dat de onbetwistbare verdraagzaamheid van het overgrote gros der katholieken anno 2009 zijn oorsprong vindt in de Franse revolutie, en niet de verdienste is van van het conservatieve Rome maar van haar progressieve tegenstanders.

Het VB komt m.i. al aardig in de buurt Stand your ground. Ze is goed genoeg voor mij. Het zou natuurlijk mooi zijn als de partij een Vlaamse versie van een William Buckley naar voor zou kunnen schuiven maar je kan niet alles willen.

Met uw voorstel om nog maar eens een partij te stichten ben ikht abslouut niet eens. Het is precies dit soort fragmentatie dat van het politieke landschap in Vlaanderen zulk een onwerkbaar, onoverzichtelijk geheel heeft gemaakt. Veel beter is het om je te engageren in een bepaalde reeds bestaande partij en genoeg personen om je heen te verzamelen om die partij 'in de gewenste richting te duwen'.

Dit is met name precies wat in het VB gebeurd is. Het is de grote verdienste van de onvolprezen FVH dat hij dit zuiveringsproces op uitmuntende wijze begeleid heeft.

Ik voel me heel goed binnen het VB, het enige waar ik me ongelukkig bij voel is het secessionistische standpunt dat contraproductief werkt. Als men bij het VB nu toch maar eens zou inzien dat als men de Walen door politieke druk good governance zou kunnen bijbrengen, de noodzaak voor secessie gewoonweg verdwijnt en er voor beide partijen een win/win situatie ontstaat...

Maar voor de rest... het keiharde afwijzen van de multiculturele waanzin, de verdediging van onze waarden en tradities, de duidelijke ethisch conservatieve stellingen, het (gematigde) pro-business standpunt en de opname van supply side economics in het economisch discours, ja dat is allemaal uitstekend natuurlijk.

@ Mike:

<< Als men bij het VB nu toch maar eens zou inzien dat als men de Walen door politieke druk good governance zou kunnen bijbrengen, de noodzaak voor secessie gewoonweg verdwijnt en er voor beide partijen een win/win situatie ontstaat...>>

Mike, waarom - denk jij eigenlijk - wilden de Walen niks van de Nederlanders weten on 1830?
Good governance!

Als je good governance wil... 't zal zonder état Belge en zijn [a-]sociale partners zijn die de natuurlijke werking van de parlementaire democratie goeddeels moet vervangen.

Ik ben heel-Nederlander, Mike. Ik vind Holanders niet buitenlandser dan Walen. Maar daar gaat het niet om.
Het gaat om de vraag: hoe en in welke mate moeten en kunnen en willen we nog samen werken.
Maar zie je: een kolonisator onderhandelt niet graag met zijn gekoloniseerden. Hij voelt dat als een nederlaag.