De verantwoordelijkheden van de consument

Gisteren stelde Minister voor Ondernemen Van Quickenborne zijn twaalfpuntenplan voor dat de misbruiken door kredietverleners aan consumenten moet tegengaan. Het Liberaal Vlaams StudentenVerbond Leuven bekijkt dit voorstel met een kritische blik. Volgens de liberale studenten legt de huidige consumentenwetgeving alle schuld bij de kredietverstrekkers terwijl de consumenten ook verantwoordelijkheden hebben in dit verhaal. (...)

Vandaag leest men nog nauwelijks wat men ondertekent, hoewel het een evidentie zou moeten zijn dat men een contract met de nodige aandacht bekijkt alvorens het aan te gaan. Uiteraard moet men bedrieglijke verkoopspraktijken aanpakken, misleiding en bedrog kunnen nooit de basis zijn voor een contract. Maar ook de consument heeft de plicht om waakzaam te zijn en niet roekeloos kredietovereenkomsten aan te gaan. Als men later een gevolg ondervindt van wat men heeft getekend maar niet gelezen, dan wordt er onmiddellijk met het vingertje gewezen naar de "malafide verkopers".

Hét criterium in het hele verhaal moet de goede trouw zijn, de juridische basis voor de uitvoering van elk contract. Zowel verkoper als consument moeten hun plichten kennen en naleven in een geest van wederzijds respect. Voor de verkoper betekent dit het verschaffen van duidelijke en volledige informatie. De consument van zijn kant moet die informatie dan ook kritisch bekijken en een weloverwogen keuze maken. Dit betekent ook dat men alleen verplichtingen moet aangaan die men financieel kan nakomen. Het is onredelijk om elk probleem van wanbetaling te wijten aan kredietverstrekkers die enkel hun juridische rechten uitoefenen. Het gaat hier om een gedeelde verantwoordelijkheid.

Persbericht LVSV Leuven, 16 maart 2009