De Grauwe praat stijging van overheidsschuld goed
De overheidsschuld is onze schuld niet. De overheidsschuld impliceert geen herverdeling ten nadele van de toekomstige generatie. (...) Als de overheid een obligatie uitgeeft dan belooft die ze aan de houder van de obligatie om in de toekomst jaarlijks een rente te betalen en op de vervaldag het bedrag van de obligatie terug te betalen. Om die belofte te kunnen waarmaken zal die overheid in de toekomst belastingen moeten heffen. Dat is de 'duivelse' dimensie van de overheidsschuld: toekomstige regeringen erven een verplichting om meer belastingen te heffen. Maar dat is slechts de helft van de waarheid. Er wordt nog iets ander geërfd, meer bepaald de obligaties. De huidige generatie die die staatsobligaties heeft gekocht zal ze doorspelen aan haar kinderen. Die kinderen zullen dus eigenaars worden van de obligaties. Dat betekent dat de extra belastingen die de toekomstige regeringen zullen moeten heffen zullen gaan naar de kinderen die de obligaties van hun ouders hebben geërfd. Met andere woorden, de toekomstige kinderen die geen obligaties hebben geërfd van hun ouders zullen moeten betalen voor de kinderen die wel obligaties hebben geërfd. Maar dat is ook al wat vandaag gebeurt. De ouders die geen staatsobligaties bezitten, betalen vandaag voor diegenen die ze wel bezitten.
Uit het vorige besluit ik dat de overheidsschuld geen herverdeling ten nadele van de toekomstige generatie impliceert. Wat het wel impliceert, is dat er een herverdeling tot stand komt binnen dezelfde generaties van diegenen die geen naar diegenen die wel overheidsobligaties bezitten. Dat is vandaag zo en dat is ook zo in de toekomst omdat de toekomstige generaties een passief en een actief zullen erven. Het passief is dat sommige van onze kinderen belastingen zullen betalen; het actief is dat andere van onze kinderen die belastingopbrengsten zullen krijgen Laten we ons dus niet met onnodige schuldgevoelens, in de aard van "we doen iets kwaads voor onze kinderen" belasten als de overheidsschuld stijgt.
Paul De Grauwe in een opiniestuk in De Morgen, 18 april 2009
Uit het vorige besluit ik dat de overheidsschuld geen herverdeling ten nadele van de toekomstige generatie impliceert. Wat het wel impliceert, is dat er een herverdeling tot stand komt binnen dezelfde generaties van diegenen die geen naar diegenen die wel overheidsobligaties bezitten. Dat is vandaag zo en dat is ook zo in de toekomst omdat de toekomstige generaties een passief en een actief zullen erven. Het passief is dat sommige van onze kinderen belastingen zullen betalen; het actief is dat andere van onze kinderen die belastingopbrengsten zullen krijgen Laten we ons dus niet met onnodige schuldgevoelens, in de aard van "we doen iets kwaads voor onze kinderen" belasten als de overheidsschuld stijgt.
Paul De Grauwe in een opiniestuk in De Morgen, 18 april 2009
traveller
En dat noemt zich economist, geef hem de Nobelprijs aub.
Een obligatie is een wissel op de toekomst die NU aangekocht wordt en morgen, misschien, betaald wordt door mensen die er geen cent voordeel uit haalden, maar wel verplicht werden om te betalen.