Is Azië beter geplaatst om de crisis het hoofd te bieden?
De wereldwijde financiële crisis van 2008-2009 heeft sommige van de belangrijkste stellingen van dit boek aanzienlijk bevestigd en versterkt. Ten eerste heeft die een globale demystificatie van de notie van Westerse competentie tot gevolg gehad. Elke illusie is verdwenen dat de Westerse economieën beter zouden zijn voorbereid om grote crises aan te kunnen. Dit heeft op zijn beurt het einde versneld van een tijdperk van de Westerse dominantie van de wereldgeschiedenis, iets dat dit boek met vertrouwen had voorspeld.
Ten tweede heeft de crisis de wijsheid van Aziatische landen bevestigd om een pragmatische houding te hebben aangenomen eerder dan een dogmatische benadering te hebben gehad tegenover economische groei en ontwikkeling. Gelukkig werden weinig Aziatische beleidslui verleid door Alan Greenspans ideologisch geloof dat de markten beter wisten en dat regeringen er best aan deden een stap opzij te zetten. In plaats daar van geloofden de meeste Aziatische regeringen dat de deugden van de onzichtbare hand in evenwicht moesten worden gebracht met de deugden van goed bestuur. Aziatische economieën zijn door de globale financiële crisis zwaar getroffen maar ze hoeven geen ideologische bocht van 180 graden nemen om die aan te kunnen.
Ten derde bepleitte het boek ook het beëindigen van de praktijk van Westerse dominantie in ’s wereld instellingen en het vervangen daar van door meer globaal representatieve instellingen en processen. In dit opzicht was het een enorme ironie dat de laatste handeling van de meest unilaterale Amerikaanse president van deze tijd, George W. Bush, er in bestond om een top van de G-20 samen te roepen om de financiële crisis aan te pakken. Enkel al het samenroepen van een G-20 top heeft een punt bewezen dat dit boek fors heeft beargumenteerd: dat de G-8 zowel irrelevant als inefficiënt was geworden om globale uitdagingen aan te gaan.
Kishore Mahbubani in het voorwoord van de paperback-editie van zijn ’The New Asian Hemisphere: The Irresistible Shift of Global Power to the East’, Public Affairs in Paper, 2009. De hardback uitgave verscheen in het voorjaar van 2008. [zie ook de Nederlandse vertaling van dit boek]



Reacties
traveller
zaterdag, 9 mei, 2009 - 20:27What a lot of crap!!!
Mr. Kishore vergeet dat alles wat de Aziaten doen gewoon profiteren is van de westerse verbruikers die goederen vrij laten binnen komen terwijl zij hun markten beschermen, de patenten niet respecteren, de buitenlandse investeerders bestelen op alle mogelijke manieren, leningen krijgen van de Wereld Bank om textielfabrieken te bouwen die ze nooit terug betalen. Met die textielproducten hebben ze onze textielbedrijven kapot gemaakt.
Ze manipuleren constant hun wisselkoersen om hun export aan te houden en vergeten dat ze dan nadien tekorten hebben waar ze dan goedkope leningen van de Wereld Bank voor krijgen die ze ook niet weer terug betalen.
Wij financieren hen om ons kapot te concureren.
Dat noemen ze dan pragmatisme.
Een beetje nederigheid Mr. Kishore. Gans Azië is geïndustrialiseerd door het Westen aan zeer goedkope condities, die dan nadien jaren en jaren worden uitgesteld en/of vervangen door giften van de VS en Europa.
Ik gun jullie een verbeterde levensstandaard maar doe nu niet alsof het alleen door jullie superieure intelligentie en "goed bestuur" kwam, BS.
Koen Robeys
zaterdag, 9 mei, 2009 - 21:51Zelf denk ik al lang dat de toekomstige dominantie van Azië een zeer simpel te voorspellen feit is, zonder dat er lange boeken, laat staan "superieure wijsheid" voor nodig is.
De geopolitieke impact van een samenleving kan je reduceren tot twee factoren. (Ik ben overigens "Huntingtoniaan" op dit punt: je kan heel andere perspectieven innemen, en heel goede resultaten krijgen, maar deze lijken mij heel goed te werken.)
De twee factoren zijn bevolkingsaantallen en productiviteit. Dus zolang 500 mio Westerlingen meer dan 3 keer zoveel produceren dan (bijvoorbeeld) 1,500 mio Chinezen, zijn de Westerlingen machtiger. Vanaf dat punt (heel ruw, natuurlijk) kunnen de Chinezen precies evenveel vliegdekschepen combineren met precies evenveel wetenschap enzovoort. En zodra veel meer mensen ongeveer even productief zijn dan veel minder mensen, is de grootste groep ook de dominante groep.
Overigens herinner ik me nog zeer goed dat de laatste keer dat ik hoorde over de superieure Aziatische inzichten, dat aan de vooravond van de Aziëcrisis was. Ook alweer twaalf jaar geleden.
Hoe dan ook het geeft me toch weer het gevoel dat een hoop triviale dingen met grote ogen aan de wereld worden verteld alsof het kweetnietwat voorstelt. Meneer Mahbubani behoort toevallig niet tot het d[censuur]m rechts van één of ander Aziatisch land?
traveller
zaterdag, 9 mei, 2009 - 22:32Mijn uitlatingen hier boven zijn in mindere mate tegen China gericht. Die hebben werkelijk op zichzelf iets bereikt. Ze beschermen ook hun markt, ze stelen ook industriele geheimen en ze betalen ook geen royalties op patenten, ze bestelen ook de buitenlandse investeerders, maar één ding deden ze uitstekend: ze hebben gespaard en hun eigen financiele structuur opgebouwd zoals geen ander Aziatisch derde wereld land.
Japan en Zuid-Korea vallen er natuurlijk ook buiten alhoewel ze hun eigen markten nog altijd streng beschermen.
Cogito
zaterdag, 9 mei, 2009 - 23:56Als wat Traveller zegt waar is (en ik twijfel daar niet aan), dan bevestigt dit de beweringen van Mahbubani: De aziaten zijn slimmer én hun bestuur is beter. Slim toch, om het Westen zo te bedriegen en ermee weg te komen? Goed bestuurd! Moeten die Westerlingen maar zo'n stomkoppen niet zijn.