Welke toekomst voor de Europese manufacturing?
Nu het duidelijk is dat de grootste CO2-vervuiler het luchtverkeer is, zal lokaal produceren ongetwijfeld aan belang winnen. Als het onverantwoord is om kiwi's vanuit Nieuw-Zeeland over te vliegen en wijn vanuit Argentinië, is het even onecologisch om allerlei min of meer hoogtechnologische producten vanuit China, aldaar geproduceerd met vervuilende steenkoolenergie, naar hier te transporteren. De ecologische voetafdruk van een product, bijvoorbeeld uitgedrukt met een milieukeurmerk, zal steeds belangrijker worden in de keuze van een vestigingsplaats van een bedrijf.
Er moet met alle kracht vermeden worden dat productie verdwijnt uit Europa, want dan verdwijnen planning, ontwerp, onderzoek en ontwikkeling, toelevering, logistiek, technisch onderwijs, ingenieursfaculteiten... onherroepelijk mee. (...)
Ongeveer alle notebooks ter wereld zijn in Taiwan geproduceerd en alle schijfgeheugens in Singapore. (...)
Veel Belgische productiebedrijven, in sectoren die nu als hoogtechnologisch gelden (werktuigmachines, fietsen en motorfietsen, 'witte goederen') zijn uit ons industrieel landschap verdwenen. De zuivere-energiesector biedt enorme kansen (windturbines, zonnecellen, brandstofcellen, batterijen) aan een nieuwe creatieve maakindustrie. De vrees bestaat echter dat dit zonder een of ander industrieel impulsprogramma niet zal lukken. (...)
Unieke opportuniteiten worden geboden door de groeiende bewustwording van de maatschappij dat het overleven van de wereld afhangt van de beschikbaarheid van duurzame producten. Dit vergt innovatieve productiemethodes en processen. Enorme vista's liggen open in nieuwe energietechnologieën, gezondheidszorg, transport, logistiek, veiligheid, ICT-technologieën, enz. (...)
Prof. Hendrik Van Brussel, prof. Joost Duflou en prof. Bert Lauwers in "Technologie voor de maakindustrie van morgen", in "Het Ingenieursblad", december 2009



Reacties
Questing Beast
zondag, 20 december, 2009 - 15:47Daar gaan we weer: "onverantwoord", "ecologische voetafdruk", "moet met alle kracht vermeden worden", "industrieel impulsprogramma", "overleven van de wereld". Uitspraken die weer bol staan van objectieve criteria en de roep op een planeconomie. Heerlijke Nieuwe Wereld.
pjn
zondag, 20 december, 2009 - 17:33Als men de (vermeende) negatieve externaliteiten van CO2 in de prijs van een product zou steken (oa, vervuiler betaalt), dan kan de consument nog steeds het voor hem meest geschikt product kopen. Wel heb je dan een supranationale instantie nodigt die de vermoedelijke effecten berekent en tarieffeert.
Questing Beast
zondag, 20 december, 2009 - 18:32@pjn: de enige "supranationale instantie", indien men het zo wil noemen, die correcte prijzen zet, is de vrije markt. Het "berekenen" van effecten is totaal onmogelijk tenzij de berekeningen gebaseerd worden op subjectieve (lees: politiek bepaalde en dus met herverdelingsdoeleinden gecreëerde) criteria. De prijs van een product wordt louter bepaald door vraag en aanbod, waarbij de vraag afhangt van de (ongekende) waardeschalen van elk individu.
"De vervuiler betaalt" kan enkel te maken hebben met de prijs voor de verwerken van afval. Dat laatste kan enkel achteraf, omdat de marktprijs voor afvalverwerking al duizend maal kan gewijzigd zijn tussen de aanschaf van een product en de verwerking van het afval ervan (vooraf heeft men geen enkel idee van de tijd die verloopt tussen aanschaf en consumptie). Bovendien wil ik wel eens zien hoe men objectief gaat bepalen hoeveel "vervuiling" CO2, gekoppeld aan één specifiek product dan nog, precies veroorzaakt en wat de "verwerking" ervan dan kost. Dat kan enkel op volkomen arbitraire, politiek geïnspireerde wijze, typisch voor een planeconomie. Net omwille van deze onmogelijkheid om van wat dan ook de werkelijke prijs te berekenen werkt een planeconomie niet, heeft ze nooit gewerkt en zal ze nooit werken.
Pjn
zondag, 20 december, 2009 - 19:51Waarom zou je het principe van het Coase-theorema pakweg niet kunnen agregeren, zoals op een beurs, zodat alle individuele actoren (wij) de overlast van iets kunnen omruilen tegen geld?
Cogito
zondag, 20 december, 2009 - 19:59Wat een blitse, modern aandoende argumenten voor isolationisme en protectionisme.
Questing Beast
zondag, 20 december, 2009 - 20:24@pjn: Omdat het Coase theorema nog altijd in hetzelfde bedje ziek is: het probeert een waardebepaling toe te passen buiten de markt om, hetgeen onmogelijk is. De kern van het Coase theorema is immers dat het voordeel voor de maatschappij als geheel moet gemaximaliseerd worden.Het probleem is dat het onmogelijk is om te bepalen wat nu precies die maximalisatie is, aangezien die waardebepaling NIET gebeurt op de markt. In concreto: waaruit bestaat de overlast precies? Uitstoot van CO2? U vindt misschien dat dat overlast is; ik niet. Voor mij is de uitstoot van CO2 dus waardeloos. De enige reden waarom er "op de markt" een prijs wordt vastgesteld voor emissierechten is omdat de Staat uitstootquota oplegt. De bepaling van die quota is echter politiek/ideologisch gedreven en steunt niet op objectieve criteria. De planmatige bepaling van de maatschappelijke maximalisatie van de waarde van beperkte uitstoot trekt de marktwerking dus gewoon scheef.
Krist
maandag, 21 december, 2009 - 08:31Een laptop produceren kost zo'n 1800kWh aan energie. Die laptop vervolgens per schip van China naar een haven in europa transporteren kost 2,4 kWh. Vervolgens nog eens 500km over de weg kost nogmaals 2,5 kWh.
Het moge duidelijk zijn, hoe we iets produceren is veel belangrijker dan waar.
Een van de redenen dat we juist zoveel in China produceren is omdat transport van containers over zee zo verdomd goedkoop en efficient is. Op het hoogtepunt van de containerboom kostte een schip charteren dat 2500 20voets containers kon vervoeren zo'n 25000 dollar per dag. (Je betaalt momenteel slechts 5000, maar dat gaat niet blijven duren). Shangai - Antwerpen duurt zo'n 30 dagen. Reken zelf maar uit wat dit per container kost. In een 20'voets container passen vlot 1500 laptopjes... De energiekost van zeetransport is 0,015kWh/tonkm. Vergelijk dat met het wegtransport, waar het energieverbruik zo'n 1 kWh/tonkm is.
Ik zou de heren professoren willen aanraden eens wat berekeningen te maken. Dan zullen ze inzien dat het voor de wereldeconomie en het milieu het beste is dat we daar produceren waar dat het meest efficient kan. En dat dit dus niet noodzakelijk lokaal hoeft te zijn.
(Ik heb de veel van mijn cijfers overigens van deze site:
http://www.withouthotair.com/. Ik kan die iedereen aanraden. )
traveller
maandag, 21 december, 2009 - 09:36@ Krist
Proficiat!!!