Matthias Storme: de vrijheid om te discrimineren

Matthias Storme
Ik vind het nu bijna een morele plicht om op het Vlaams Blok te stemmen. Het is niet voor niets dat de Vlaamse partijvoorzitters in hun schulp zijn gekropen. Als ze een beetje eerlijk zijn, beseffen ze dat deze gerechtelijke uitspraak een brug te ver is. België is nu samen met Spanje het meest repressieve land van de Europese Unie.

Marc De Vos
MARC DE VOS OVER VLD EN COVELIERS

Hugo Coveliers
OPVALLEND VEEL VB-KOPSTUKKEN IN HET PUBLIEK
De academische zitting vond plaats in het Internationaal Perscentrum Vlaanderen op de Antwerpse Grote Markt. In het publiek zaten niet alleen de VLD-mandarissen Hugo Coveliers en Jean-Marie Dedecker, maar ook bekende figuren uit andere partijen zoals Frank Vanhecke, Filip Dewinter, Marie-Rose Morel, Gerolf Annemans, Philip Claeys en Leo Delcroix. Een cameraploeg van VTM kwam halverwege de zitting binnenvallen. In de centrale figuur van de avond, Matthias Storme, waren ze niet geïnteresseerd. Wel in Hugo Coveliers, Jean-Marie Dedecker en Boudewijn Bouckaert, die in het VTM-laatavondnieuws aan het woord kwamen. Alle aanwezige VB-mandatarissen werden opvallend in beeld gebracht door VTM.
Publiek, met uiterst rechts in beeld Leo Delcroix
EURELIGIE VERSUS TOLERANTIE
Storme begon zijn lezing met te wijzen op de verschillende vormen van totalitarisme. "In de twintigste eeuw konden het bolsjevisme en het nationaal-socialisme aan de macht komen. Spijtig genoeg zien we vandaag ten dele een nieuwe variante van het totalitarisme, een nieuwe intolerante religie, die ik genoemd heb "de eureligie", de religie van de non-discriminatie. Totalitarisme vertoont enkele vaste kenmerken, zoals het feit dat er geen onderscheid gemaakt wordt tussen recht en moraal. Het tegendeel van een totalitaire verleiding kan dan ook nooit bestaan uit simplisme", aldus Storme. Storme pleit voor tolerantie. "Tolerantie komt erop neer dat men een kwaad tolereert, omdat het tolereren ervan een kleiner kwaad is dan het verdrijven ervan. De kunst van de tolerantie bestaat er niet in om de dingen te tolereren die men goed vindt, maar wel om wat men kwaad acht niet op een dusdanige wijze te bestrijden dat de bestrijding erger is dan de kwaal. Tolerantie is het smalle pad tussen twee ravijnen: enerzijds de klassieke intolerantie onder de vorm van racisme, vreemdelingenhaat, ideologische haat enz., aan de andere kant de perversie dat men de verdediging van opvattingen gaat criminaliseren: de verdediging van de eigen cultuur wordt gebrandmerkt als xenofoob, die van morele opvattingen over het privéleven tegenover een absoluut moreel subjectivisme als homofoob, die van de eigen godsdienst als islamofoob. Zoals Finkielkraut het stelt: une tolérance qui, finalement, ne tolère qu'elle-même. Tolerantie tot een absoluut principe verheffen leidt opnieuw tot totalitarisme. Het kwade is doorgaans niet het absolute tegendeel van het goede, maar de perversie van het goede".
DRIE PRINCIPES VAN DE LIBERALE SAMENLEVING

RECHT VERSUS FATSOEN
Recht is niet hetzelfde als fatsoen, aldus Storme. "De overheid mag gedragsregels opleggen, maar ze mag geen gedachten opleggen. Maar de overheid moet zelfs gedrag toelaten dat door een meerderheid immoreel wordt geacht, wanneer het verbieden een groter kwaad is dan het toelaten ervan. In dubiis libertas, in geval van twijfel moet steeds de vrijheid primeren. Wat toegelaten is, is daarom nog niet automatisch fatsoenlijk, en iedereen heeft het recht om wat toegelaten is, toch immoreel te vinden en dit zonder geweld of overheidsdrang te bestrijden. Zo is homofobie geen misdrijf, maar een mensenrecht. Natuurlijk heeft iedereen het recht om homofobie te bestrijden, net zoals iedereen het recht heeft om de bestrijders van homofobie 'fobomanen' te noemen".
Onfatsoenlijke meningen mogen niet juridisch bestreden worden, maar wel met woorden en met geweldloze daden, vindt Storme. In het debat over de vrije meningsuiting mist hij het onderscheid tussen wat ethisch verantwoord is en wat juridisch getolereerd wordt. De Brits-Nederlandse rechtsantropoloog John Griffiths schrijft hierover: "De schade die het vrije woord ongetwijfeld berokkent, is de prijs die betaald moet worden voor het grootste rechtsgoed dat een vrije samenleving kent". Volgens Griffiths wordt het misbruik niet gevormd door de inhoud van de gedachte, maar wel door de onnodig kwetsende wijze waarop een gedachte wordt geuit.
PERSOON VERSUS GROEPEN
Vroeger werd de vrijheid van meningsuiting slechts ingeperkt onder zeer beperkte voorwaarden, zoals laster. Tussen het aanzetten tot iets, en het plegen van een daad, ligt nog altijd de vrije wil van de persoon die tot de daad wordt aangezet. In een democratische staat kunnen meningsuitingen dus niet beperkt worden, tenzij als de waardigheid van een persoon (natuurlijke persoon of rechtspersoon) in het gedrang komt. Het is volgens Storme dan ook nonsens om het beledigen van een groep strafbaar te stellen. "Ik stel vast dat allerlei gekrenkte groepsgevoelens vandaag de dag duidelijk beter beschermd worden dan bijvoorbeeld het nationale gevoel van de Vlamingen, dat door een hele reeks opiniemakers dagelijks verdacht wordt gemaakt - voor alle duidelijkheid: zonder dat ik hun juridische vrijheid om dat te doen in twijfel trek".
RECHTSREGELS IN VRAAG STELLEN
"Eén van de essentiële dingen in een niet-totalitaire staat is dat men ook de rechtsregels zelf in vraag mag stellen, zonder ze te overtreden. Deze vrijheid bestaat in België en in Europa niet meer. Er zijn rechtsregels die zo absoluut gemaakt zijn, dat ze niet alleen moeten worden nageleefd, maar zelfs niet in vraag mogen worden gesteld. Het Hof van Beroep in Gent heeft in april 2004 geoordeeld dat het loutere feit van in het openbaar te pleiten voor een discriminerende wetswijziging reeds een misdrijf is. De teksten van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens en het Handvest van Grondrechten in de Europese Grondwet zijn vandaag gesacraliseerd tot heilige teksten waarvan de invraagstelling verboden is en zelfs strafrechtelijk wordt gesanctioneerd. Een voorbeeld: de Europese Grondwet stelt dat geen van de rechten en vrijheden mogen gebruikt worden om ook maar één van de rechten en vrijheden af te schaffen of te beperken. Een dergelijk principe is zinvol als het over hetzelfde soort recht gaat: je mag de vrijheid van meningsuiting niet gebruiken om ze af te schaffen. Maar zoals het er nu staat, mag je de vrijheid van meningsuiting niet gebruiken om te pleiten voor bijvoorbeeld het beperken van het recht op betaalde vakantie. Dat alleen is voor mij al voldoende om de Europese Grondwet te verwerpen".
Marc De Vos, Boudewijn Bouckaert, Matthias Storme, Pieter Van der Veken, Marc Cools
OVERHEID MAG NIET DISCRIMINEREN, BURGERS WEL
"De overheid mag niet discrimineren, omdat ze een monopolie heeft. Maar zij mag dit discriminatieverbod niet opleggen aan haar burgers. In een niet-totalitaire staat is het essentieel dat een burger zijn keuzes niet moet rechtvaardigen en verantwoorden. Er kunnen grenzen gesteld worden aan de vrijheid, maar binnen die grenzen moet een burger geen verantwoording afleggen. Wat nu aan de gang is met de anti-discriminatiewetgeving, doorbreekt dit principe. Het gaat hier niet over de externe begrenzing van de vrijheid, maar om de aantasting van de kern ervan. Als de overheid stelt dat de vrijheid beperkt blijft tot "objectief en redelijk te verantwoorden handelen", dan is er geen vrijheid meer, maar een 'gebonden bevoegdheid'".
JEZUS CHRISTUS DISCRIMINEERDE
Tegenover diegenen die discriminatie "onchristelijk" noemen, citeert Storme uit het Mattheusevangelie, hoofdstuk 20, vers 13. De landeigenaar die arbeiders had gehuurd voor zijn wijngaard betaalde aan de 'arbeiders van het elfde uur' evenveel als wat hij had toegezegd aan de arbeiders die de hele dag hadden gewerkt. Deze laatsten kloegen over discriminatie, en het Bijbelse antwoord luidde: "Ik doe je geen onrecht. We waren het toch eens geworden voor een denarie? Ik wil die laatste evenveel geven als jou. Of mag ik niet met het mijne doen wat ik wil? Of ben jij jaloers omdat ik goed ben?" Storme: "Christus zou vandaag in dit land in de gevangenis belanden wegens aanzetten tot discriminatie. En hij heeft toen reeds de vinger op de wonde gelegd: het eisen van gelijke behandeling is zelf ingegeven door onethisch gedrag, namelijk afgunst. Antidiscriminatiewetgeving is het product van een afgunstmaatschappij. Hoe kunnen we dan in hemelsnaam in het ethisch karakter ervan geloven?"
RACISTISCHE MOORDEN EN HOMOFOBIE

PARTIJDIGHEID EN LIBERTICIDE-WET
Voorstanders van de antidiscriminatiewet zeggen: "die wet wordt toch alleen maar toegepast tegen onfatsoenlijke mensen". En dan? Is onfatsoenlijkheid op zich een reden om iemand in de gevangenis te steken? Dit argument verraadt een enorme partijdigheid. Het betekent dat men de wet niet in àlle gevallen wil toepassen, maar enkel in die gevallen waarin het de heersende klasse goed uitkomt. Het is geen toeval dat het verbod op discriminatie wegens politieke overtuiging aanvankelijk niet in de wet voorkwam, en er slechts na een arrest van het Arbitragehof in werd opgenomen.
Liberticide? Bende leugenaars! De journalisten en politici die de fundamentele vrijheden inperken zijn dan nog zo gortig dit voor te stellen als een maatregel die de vrijheid beschermt. Het zijn de ambtenaren van Orwell's Ministerie van Waarheid.
Links:
www.novacivitas.org
www.storme.be
www.storme.be/vrijheidsprijs.html
Verkorte versie van de lezing als opiniestuk in De Standaard
Integrale geluidsopnames van toespraken:
Laudatio door Prof. dr. Marc De Vos (MP3, 32 kbps, 4,25 MB, 18 minuten)
De Molinari-lezing door Prof. dr. Matthias Storme (MP3, 32 kbps, 12,6 MB, 55 minuten)
Aanverwante geluidsopnames:
Rondas op Klara met Matthias Storme, 2 januari 2005 (MP3, 96 kbps, 35 MB, 51 minuten)


Filip Vanheer
Van harte gefeliciteerd én bedankt voor deze uitgebreide weergave.
Dit artikel (bij uitbreiding: Storme's toespraak)zou verplichte lectuur moeten worden in dit land.