Harde besparingen zijn onvermijdelijk

Eén tv-beeld staat op mijn netvlies gebrand. Een paar maanden geleden zat André Oosterlinck (oud-rector van de K.U.Leuven, red.) in "Phara". Hij stelde voor om de ambtenarenweddes met één procent te verminderen. Waarop Phara de Aguirre oprecht verbaasd: "is het dan zo erg, professor?" Je zou de beelden moeten terugzien! Wel, op dat ogenblik wisten economen al dat er een algemene inlevering van 3% nodig was, en nu spreekt men zelfs al van 5 tot 10%. Wij leven nog in de euforie van jobkortingen en indexverhogingen! Eén procentje inleveren stelt niks voor! We zullen een paar van onze heilige koeien moeten slachten: brugpensioenen, de pensioenverschillen tussen ambtenaren, zelfstandigen en werknemers, het feit dat zo weinig vijftigplussers nog werken, de overfinanciering van de ziektekosten, de onbeperkte duur van werkloosheidsuitkeringen... En voeg daar ook maar een paar maatregelen bij voor de politici zelf, want die hebben zichzelf nogal goed bediend met pensioenen en uittredingsvergoedingen, vind ik. Over die zaken praat men al twintig jaar, maar nu is er geen ontkomen meer aan. (...)

De situatie doet me denken aan begin jaren tachtig, toen Wilfried Martens een zwaar besparingsplan wilde doorvoeren - Mark Eyskens zei toen lachend dat het maar zou lukken met tanks op alle straathoeken. (...)

Hugo De Ridder, geïnterviewd door Jan Lippens in Humo, 1 juni 2010