Het mensvijandige ecologisme
De klassiek-liberalen - een uitstervende mensensoort - hebben gelijk als ze stellen dat de grootste bedreiging voor vrijheid, democratie, markteconomie en welvaart niet meer uitgaat van het socialisme. En al helemaal niet van zijn extreme vorm, het communisme, dat we aan den lijve hebben ondervonden. Nee, de grootste bedreiging gaat uit van de ambitieuze, arrogante en soms gewetenloze ideologie van de milieubeweging. Die is misschien ooit met de beste bedoelingen aan het milieuthema begonnen, maar heeft zich gaandeweg ontpopt tot een ecologisme dat nog maar weinig met het milieu heeft te maken. Het is een wereldbeschouwing die radicaal en tegen elke prijs de wereld wil veranderen, ook als dat ten koste gaat van de vrijheid van het individu of zelfs mensenlevens. (....)
Hoewel het ecologisme wetenschappelijke pretenties heeft, is het in wezen een metafysische ideologie, die weigert de wereld, de natuur en de mensheid te zien zoals ze zijn. Het ecologisme weigert de natuurlijke evolutie te erkennen en verabsoluteert de huidige toestand van natuur en wereld. Bij deze opvattiing beroept het zich op een onaantasbare norm, waarvan elke afwijking als fatale bedreiging wordt voorgesteld. (...)
De ecologisten - en dat is eigenlijk wel symbolisch - beschouwen de mens uiteindelijk als een exogene factor. (...) Het rooien van de oerbossen in onze contreien was vanuit het gezichtspunt van de ecologisten ongetwijfeld een verschrikkelijke milieucatastrofe, maar daarvoor in de plaats kwam ons huidige cultuurlandschap, dat niet alleen om esthetische redenen een meer dan aanvaardbare schadeloosstelling vormt. (....)
Ecologisten hangen een antimenselijke ideologie aan. Als fundamentele oorzaak van de problemen van de wereld ziet het de verbreiding van het species homo sapiens. (...)
Gust De Meyer in "Waarom cultuur niet belangrijk is en cultuursubsidie nog minder", Uitg. Academia Press, 2010
Hoewel het ecologisme wetenschappelijke pretenties heeft, is het in wezen een metafysische ideologie, die weigert de wereld, de natuur en de mensheid te zien zoals ze zijn. Het ecologisme weigert de natuurlijke evolutie te erkennen en verabsoluteert de huidige toestand van natuur en wereld. Bij deze opvattiing beroept het zich op een onaantasbare norm, waarvan elke afwijking als fatale bedreiging wordt voorgesteld. (...)
De ecologisten - en dat is eigenlijk wel symbolisch - beschouwen de mens uiteindelijk als een exogene factor. (...) Het rooien van de oerbossen in onze contreien was vanuit het gezichtspunt van de ecologisten ongetwijfeld een verschrikkelijke milieucatastrofe, maar daarvoor in de plaats kwam ons huidige cultuurlandschap, dat niet alleen om esthetische redenen een meer dan aanvaardbare schadeloosstelling vormt. (....)
Ecologisten hangen een antimenselijke ideologie aan. Als fundamentele oorzaak van de problemen van de wereld ziet het de verbreiding van het species homo sapiens. (...)
Gust De Meyer in "Waarom cultuur niet belangrijk is en cultuursubsidie nog minder", Uitg. Academia Press, 2010



chris impens