Verschillende onderhandelingsculturen
Het gezag van de Vlaamse onderhandelaar stoelt op zijn vermogen om akkoorden te sluiten en te doen uitvoeren. Het gezag van de Franstalige onderhandelaars stoelt op de kracht en de emotie die ze kunnen leggen in hun uiteenzettingen. Dat leidt aan Franstalige kant tot lange en erg principiële uiteenzettingen. Vlaamse interventies omvatten vaak maar één zin of mededeling. (...)
Vlamingen zijn in onderhandelingen taakgericht, ze komen met een mandaat en een taak en willen die nauwgezet vervullen. Franstaligen zijn eerder relatie- en spraakgericht: zij willen bespreken en onderhandelen, desnoods tot in het oneindige.
Guy Tegenbos in De Standaard, 11 augustus 2010



Reacties
traveller
woensdag, 11 augustus, 2010 - 15:34De taken van de twee zijn wel verschillend:
Vlamingen: stop de aderlatingen
Franstaligen: ga verder met die aderlatingen.
De manier van onderhandelen is dus wel degelijk taakgericht bij beiden.
Vlamingen: actie
Franstaligen: palaveren en incasseren.
fcal
woensdag, 11 augustus, 2010 - 22:01Typisch van onze journolisten kijken naar de verpakking en niet naar de inhoud.
EricJans
dinsdag, 14 september, 2010 - 08:32EN HOE ZOU HET TOCH MAAR MET DE REGERINGSONDERHANDELINGEN ZIJN? Wordt er eigenlijk überhaupt nog onderhandeld? Of is het afgelopen met La Belgique?
Tijd voor een Vlaams onderonsje, misschien?