Ouderwetse wettelijke beperkingen op verkiezingscampagnes
Nu zijn politieke reclame en verkiezingspubliciteit wettelijk zeer beperkt. Er zijn maximumbedragen [...]. Er mag ook geen reclame gemaakt worden op radio en tv: niet op de openbare zenders, niet op de private zenders, niet op de landelijke zenders, niet op de regionale en lokale zenders... Er mag geen commerciële affichage gebruikt worden... Er mogen geen gadgets weggegeven worden... [...]
Het "beeld" van partijen en van belangrijke kandidaten wordt echter meer en meer via impulsieve, soms oppervlakkige, soms kritiekloze artikels en uitzendingen van massamedia naar de kiezers gebracht. Een gevaarlijke evolutie. Het wordt tijd dat de wetgevers zich hierover beraden.
Is het niet "totalitair" en daarenboven belachelijk ouderwets om bijvoorbeeld partijen en kandidaten te verbieden hun boodschap te verspreiden via radio, televisie, internet, telefoon? Dat zijn juist de moderne media en communicatiemiddelen waar het grootste deel van de bevolking en zeker de jongeren een heel groot aantal uren per dag mee interactief zijn.
In een vrije democratie zou een partij of kandidaat toch de communicatiemiddelen moeten kunnen gebruiken van zijn eigen keuze. Dat kan de kiezer misschien ook een beeld geven van de "creativiteit" van een partij en een kandidaat. En het zou een einde stellen aan een vorm van discriminatie onder de "media". De ene media mogen nu wel inkomsten putten uit politieke reclame en de andere, onder meer de affichagebedrijven en de zeer vele zelfstandige lokale radio's, niet.
Freddy Neyts in Volksbelang, ledenblad van het Liberaal Vlaams Verbond, februari 2006



Reacties
Steerse
vrijdag, 3 maart, 2006 - 09:46Interessante stelling. Hoe meer beperkingen politici zich opleggen, hoe gemakkelijker (en goedkoper) ze het vooral zichzelf maken. Degenen die meest te lijden hebben onder de restricties zijn immers de challengers.
Ik heb eens een studie gelezen over de verkiezingen in een Amerikaanse staat waaruit bleek dat niet zittende mandatarissen ruim 3 keer zoveel dienden te spenderen als de zittenden om even zichtbaar aanwezig te zijn in de campagne.
Budgetbeperkingen afschaffen zou daarom veel democratischer zijn, maar dan wel op voorwaarde dat politici verplicht bekend moeten maken wie hun campagne financieel steunt.
ivanhoe
vrijdag, 3 maart, 2006 - 10:18Niet mee eens.
Wiens brood men eet, diens woord men spreekt.
Agusta, Dassaud en milieuboxaffaires indachtig...hoe minder geld partijen/politici nodig hebben/mogen gebruiken voor hun campagne hoe beter.
En voor wat, hoort wat. 1 bedrijf/lobbygroep die een politieker financieel gesteund heeft en om een "gunst" komt vragen net voor de volgende campagne...zie maar weinig politici daar nee op zeggen. Slecht systeem dus of je zou giften moeten beperken een bepaald bedrag, zodat enkel burgers kunnen bijdragen.
En een politieker die niet op tafel durft slaan voor het verdelen van de geldpotten in de eigen partij, durft dit ook niet als bewindsvoerder en is bijgevolg zowiezo weinig waard.
En Freddy Neyts geeft af op "impulsieve, soms oppervlakkige, soms kritiekloze artikels en uitzendingen van massamedia." Dat is zijn goed recht, maar ik moet het eerste niet-oppervlakkige en kritische gadget/affichagegebruik nog zien...dan zwijgen we nog over de diepgravendheid van eventuele 30-seconden reclamespots.
Maar websites moeten uiteraard kunnen, gebeurt nu ook al toch?
koen
vrijdag, 3 maart, 2006 - 11:11@Ivanhoe, door de publieke financiering via de partijen, gaat uw redenering van complete afhankelijkheid nog meer op voor de parlementsleden tov hun partij dan met mogelijkheid tot private financiering ...
mij lijkt het dan ook beter de publieke financiering compleet af te schaffen; maar wel met volledige transparantie dmv complete open boekhouding en fiscale vrijstellingen van donaties
LVB
vrijdag, 3 maart, 2006 - 11:56Websites kunnen nu al. Radio en televisie via internet (streaming, podcasting) vallen echter onder de Vlaamse mediawetgeving en moeten o.a. "onafhankelijk zijn van een politieke partij", zoals Jurgen Verstrepen al heeft mogen ondervinden door middel van een boete van het VCM (intussen omgevormd tot VRM).
ivan
vrijdag, 3 maart, 2006 - 13:08Overigens zullen partijen wel twee keer nadenken vooraleer ze een klassiek tv-station oprichten. Kost nog altijd veel geld en veel marktaandeel zullen ze niet bereiken. Ik zie het - zelfs als het wettelijk zou worden toegelaten - nog niet meteen gebeuren. Het internet lijkt meer geschikt. Het is goedkoper, minder nood aan een groot publiek. Elk individu kan nu al een radiostation opzetten. Gemeentes krijgen de kans televisie via internet op te zetten (uiteraard is dat gééén propaganda). Eender welke (partij)ideologie (nu ja, bijna eender) kan gepropageerd worden via een website. De huidige situatie is inderdaad hypocriet en compleet voorbijgestreefd.
ivanhoe
vrijdag, 3 maart, 2006 - 14:44@ koen:
Liever afhankelijk van de partijen waar (zoals in elke groep van mensen die iets moet beslissen) er een mengeling nodig is van gezond verstand en recht van de sterkste (2 kwaliteiten die iedere toppolitieker toch nodig heeft) dan afhankelijkheid van 1enkel bedrijf met meestal een (verborgen) agenda.
Een partij zal mensen steunen met als enigste criterium "hoe veel stemmen kan die ons opleveren" daar waar een bedrijf mensen zal steunen met als criterium onder andere "wat kan die voor ons specifiek bedrijf doen."
Het eerste lijkt mij gezonder en meer democratisch. Ook al is er misschien nog een verbeteringsmarge.
Nogmaals, kijk naar Dassaud, Agusta, milieuboxenaffaire, Delcroix om te weten hoe makkelijk partijfincanciering los van de overheid fout kan gaan.
Ik weet wel, het lijkt te botsen met het liberale idee "zo weinig mogelijk staatsinterventie" maar een andere liberale wet zegt: de markt bepaalt uiteindelijk wat de aanbieder doet. En ik heb dan liever dat de markt een democratisch verkozen partijbestuur is dan 1 of ander bedrijf met een of andere hoogst persoonlijke agenda.
Koen De Poorter
vrijdag, 3 maart, 2006 - 15:18@ivanhoe:
Maar wat je nu ziet is dat de bestaande partijen een wetgeving goedgekeurd hebben die de overheid selectief laat steunen, door middel van de kiesdrempel zodat dit hier ook een financieringsdrempel betreft. Hierdoor wordt er een cordon gelegd rond nieuwe partijen die nu in de praktijk niet meer kunnen opkomen of gedurende langere tijd bestaan.
Cogito
vrijdag, 3 maart, 2006 - 18:13zoals met bijna alle dingen blijkt ook hier dat het minste kwaad geschiedt indien je de financiering van partijen...vrij laat.
ivan
vrijdag, 3 maart, 2006 - 18:50Inderdaad. Ik kan men nog indenken dat je een bovengrens zet op de verkiezingsuitgaven, om een beetje level playing field te creëren en mogelijke corruptie binnen de perken te houden. Maar al die andere regels en regeltjes hebben net corruptie tot resultaat. Laat de partijen dus vrij...diegene die over de schreef gaan, zullen het resultaat wel merken.
ivanhoe
vrijdag, 3 maart, 2006 - 21:30@ Koen De Poorter:
Het huidige systeem is idd voor verbetering vatbaar, en misschien zouden nieuwkomers wel hun financiering vrij mogen regelen.
Maar nog altijd liever dit systeem dan de ene Dassaud na de andere Agusta-affaire.
En dat zijn dan nog maar de schandalen die uitgekomen zijn...kan je nagaan...
Bobex
maandag, 16 april, 2007 - 18:04Hoewel Michel Daerden wereldberoemd werd dank zij zijn clips op de videosite Youtube, mogen de Vlaamse politici geen campagne voeren via online video’s. Voordien mochten de Vlaamse partijen reeds geen radio- en TVprogramma’s maken, en nu komt het internet hier nog bovenop. Dus geen podcasts of videocasts meer. In Wallonië, en trouwens de rest van de (democratische) wereld, kan dit blijkbaar wel. Wat is de logica?
Dit is geen late april grap… Dit is een beslissing van een “speciale kamercommissie”. Een Vlaams politicus wordt dus verplicht om nog steeds campagne te voeren via de klassieke affiche op het stadsplein of in de tuin van de buur. Hoe modern! Op welke planeet leven de mensen van die commissie? En, indien een campagne op Youtube niet kan, kan er dan één op Second Life dan wel...? Ik zou graag die debatten meemaken.
Ondertussen is men over de taalgrens al gretig aan het experimenteren met de nieuwe media. De Franstalige partij MR heeft bv. reeds haar eigen webzender, MR-TV. Iets wat we in Vlaanderen enkel kunnen over dromen...