"Dat heeft niets met vrije meningsuiting te maken!"

Het is vreemd dat mensen de argumenten pro vrije meningsuiting aanvaarden, maar er bezwaar tegen maken dat ze "in extreme mate" worden doorgedrukt. Ze zien niet in dat de argumenten niet kunnen gelden, tenzij ze ook van toepassing zijn op extreme gevallen. Het is vreemd dat men zou moeten aanvaarden dat zij zich onfeilbaar wanen, als ze toegeven dat vrije meningsuiting moet gelden voor alle onderwerpen waarover twijfel kan bestaan, maar tegelijk denken dat sommige principes of doctrines niet in vraag mogen worden gesteld omdat ze zo zeker zijn, of liever: omdat zij zo zeker zijn dat dat zeker is. Een idee zeker noemen, terwijl er ook maar één mens zou kunnen bestaan die aan die zekerheid zou twijfelen indien dat was toegestaan (quod non), komt erop neer dat wij en diegenen die het met ons eens zijn, zelf de rechters van de zekerheid zijn, en dat wij oordelen zonder de andere kant te hebben gehoord.

John Stuart Mill (1806–1873), "Over Vrijheid" (1869), geciteerd door islam-dissident Ibn Warraq, geciteerd door Fjordman (vrij vertaald)