Hof verkoos confederalisme boven Belgisch plebisciet

In één van zijn vele gelegenheidsinterviews, ditmaal in Dag Allemaal (18.04.06) zegt [Wilfried] Martens het volgende: "in normale omstandigheden ben ik voor een republiek, maar niet in België. Wij zouden er in dit land niet in slagen een president te verkiezen, dus zijn we aangewezen op een monarchie".

Martens zegt de waarheid niet. Ik zeg dit met grote tegenzin, maar het kan niet anders dan dat hij beter weet, d.w.z. dat hij wetens en willens de feiten verdraait. Want ziehier. Toen de eerste Europese verkiezingen eraan kwamen [1979], en Leo Tindemans op het toppunt stond van zijn populariteit - hij zou in Vlaanderen bijna één miljoen voorkeurstemmen halen, waarna hij tot ennemi numéro un van de hele Belgische politieke klasse werd uitgeroepen - heeft het Hof hemel en aarde bewogen om het confederalisme (dat thans doorgaat voor "omfloerst separatisme") te stimuleren en er de politieke klasse toe aan te zetten om voor de Europese verkiezingen het land op te delen in twee kiesdistricten, hoewel de toenmalige bestuurlijke elite juist van de gelegenheid gebruik had willen maken om voor de amper 24 europarlementariërs die België mocht aanduiden, van het hele land één enkel kiesdistrict te maken (zoals in Nederland, Denemarken, Ierland en andere relatief kleine landen). Maar neen, dat mocht niet van het Hof, dat handig de federalistische tendensen en de federalistische partijen voor zijn wagen spande om te voorkomen dat er één Belgisch kiesdistrict zou ontstaan.

De grote vrees van het Hof was dat wat Martens in het hierboven geciteerde interview vertelde, juist niet waar zou zijn, en dat zou blijken dat toen, of bij een latere gelegenheid, Vlamingen en Walen massaal zouden stemmen voor dezelfde persoon, die dus door zijn groot aantal stemmen het proefondervindelijk bewijs zou leveren dat België geen koning nodig heeft om te overleven. Deze bewijsvoering mag van het Hof de opinie niet bereiken. Want, beste Martens, u zoals ik weten: niet België heeft een koning nodig, maar de koning heeft België nodig.

Mark Grammens in Journaal, 27 april 2006