Afscheid van Piet van Brabant

In geschrifte was je al een jaar niet meer bij ons, want je laatste column dateert van juni 2005: een vlijmscherpe bijdrage waarin je je ontgoocheling over de verloedering binnen de liberale beweging, meer bepaald over de arrogantie en de ongeloofwaardigheid van de politieke kopstukken van de VLD, het onderlinge gekibbel aan de top en de breuk met de partijbasis aan de kaak stelde. Een werkstuk waarin je zonder omwegen aan je teleurstelling over het onhebbelijke gedrag, de halsstarrige eigenzinnigheid en de verwatenheid van de politieke kaste en haar minachting voor de plaatselijke militanten de vrije loop gaf. Het was de noodkreet van een ontgoocheld man, het waren de laatste woorden van een politiek commentator die, sinds zijn aantreden bij Het Laatste Nieuws in 1958, bijna een halve eeuw lang de waarden van het liberalisme, verdraagzaamheid en recht op vrije meningsuiting, had gekoesterd én verdedigd: in tientallen toespraken, in honderden artikels en opiniestukken, in duizenden gesprekken en adviezen.

LVV-voorzitter Clair Ysebaert in "Afscheid van een lichtend voorbeeld", in Volksbelang, september 2006