Versnipperde liberalen

@luc: het is een citaat dat in dezelfde richting gaat als dat van "de kleine garnalen" een paar dagen geleden. is er een reden waarom dat item geschrapt werd?

Vrtnieuws.net 11.12u (een uur geleden): "Communicatiespecialist Noël Slangen wordt lid van de VLD-top. Slangen wordt strategisch manager bij de partij. Hij heeft een contract voor zes jaar ondertekend.
Noël Slangen zal zich in die functie ook met de organisatie en de inhoudelijke standpunten van de VLD inlaten, in samenwerking met voorzitter Bart Somers."

Strategisch manager. Woehaha..
Inhoudelijke standpunten van de VLD, mee bepaald door het Het Reptiel. Waarom de zeepverkoper niet meteen voorzitter gemaakt? (Zoals de SP destijds deed met "Patrick")

cees wijburg had geen tijd

@kurt: Slangen is vrijgesproken. Wegens verjaring, ja, wat geenszins impliceert dat hij schuldig was. In een rechtsstaat is dat het enige wat telt: hij is vrijgesproken. Persoonlijk vind ik zo'n commentaar ("haast veroordeeld") als het uwe niet kunnen, zoiets is het populisme en het poujadisme voorbij, en is op het randje van de fascistische propagandapraktijken. In ieder geval totaal respectloos voor de rechtsstaat. Als iemand vrijgesproken werd, dan is het uiterst smerig om nog allerlei insinuaties te maken over schuld. En deze appreciatie staat totaal los van wat ik van Slangen vind: ik vind dat hij in het verleden de VLD schade heeft berokkend door marketing boven ideologie te plaatsen.

@luc
Maar goed, het is ook niet komen vast te staan dat hij geen schuldige feiten gepleegd heeft. Hij was in eerste aanleg veroordeeld, voordat uiteindelijk het hof van beroep verklaarde dat de zaak verjaard was.

Enfin, als de VLD de juiste ideologie heeft, dan hebben ze eigenlijk geen marketing verhaal meer nodig. Het feit dat dit soort typens (marketing mensen voor de duidelijkheid) steeds meer gebruikt worden door politici, zegt eigenlijk meer over de onkunde van politici zelf. Als je als politicus niet zelf je boodschap kunt duidelijk maken aan je achterban, dan behoor je eigenlijk geen politicus te zijn.

Ik blijf me verwonderen over de vele reacties die stellen dat de VLD opnieuw 'echt' (lees: rechts) liberaal moet worden, omdat dat de enige manier zou om de verkiezingen te winnen. Feit blijft immers dat de VLD nog nooit verkiezingen met een rechtse campagne heeft gewonnen. 1995 was een regelrecht fiasco. De gematigde, bijna linkse campagnes in 1999 en 2003 hebben geleid tot grote electorale successen. Vanuit marketing-oogpunt heeft de VLD er alle belang bij die strategie verder te zetten.

De rechtse partij die velen hier willen is in werkelijkheid een partij met extreem-rechtse standpunten. De leiding van de VLD en de overgrote deel van de leden van de VLD willen dat terecht niet en oefenen wel eens kritiek uit op de partij maar dan vooral over het feit dat ze graag hebben dat de partij natuurlijk liberale accenten legt. Wat ik ook graag heb, maar dan liberale accenten, en geen zogezegde "rechts"liberale accenten.

De opmerking die Thomas Leys maakte, heb ik herhaaldelijk ook al opgemerkt, maar met de correctie dat in 1999 men gewoon een liberale campagne voerde, dus noch links, noch rechts. Dan wint de VLD.

Thomas Leys belicht de Slangen-benadering. Het gaat 'm om de macht en ideologie is worst.

Alhoewel er natuurlijk bij elke politicus een deel ideologie meespeelt in de keuze van de partij waar ze actief in zijn, is er zeker bij de belangrijkste eerst en vooral het veilig stellen van de eigen macht. Wie denkt dat het in de eerste plaats gaat om de ideologie is naïef. En denk niet dat het bij leden van oppositiepartijen anders is.

Ik had de reacties wel verwacht. Even stilstaan bij de echte drijfveer van politieke partijen is blijkbaar te onthutsend voor sommigen.

Op zich is het spanningsveld tussen ideologie en partijpolitieke opstelling wel interessant. De vraag is vooral hoe partijen zich moeten opstellen: aanbod- of vraaggestuurd. In het eerste geval trekken partijen, na eerst zelf duidelijke keuzes te hebben gemaakt wars van iedere opiniepeiling of publieke opinie, telkens naar de kiezer met hetzelfde programma. In het tweede geval bepalen partijen, na eerst min of meer een brede positie in het politieke landschap te hebben gekozen, hun programma op basis van wat de kiezers wensen. Een aanbodgestuurde partij zal zich niet bekommeren om het winnen of verliezen van verkiezingen, maar gewoon de conclusie trekken dat de kiezer deze keer wel of niet geïnteresseerd was in hun programma. Een vraaggestuurde partij zal ernaar streven bij iedere verkiezing zijn stempubliek uit te breiden door het innemen van bepaalde posities. Grof gesteld: ofwel beweegt de kiezers, ofwel bewegen de partijen.

Zelf geloof ik dat er in de politiek best beide tendensen aanwezig zijn. Het is niet vies om als politieke partij oog te hebben voor opinie-onderzoeken en via communicatie te trachten de boodschap daarop af te stemmen. Partijen bewijzen daarmee hun responsiviteit en flexibiliteit. Men slaat echter door als men daardoor altijd de kiezer naar de mond praat en dus populisme bedrijft. Aan de andere kant geloof ik dat partijen wel degelijk een ideologische kern nodig heeft omdat dit een zekere houvast geeft. Ook hier is het probleem dat ideologie niet mag verworden tot dogmatisme, maar een bron moet zijn van creatief en vernieuwend denken.

Een partij mag zich dus bewust zijn van de noodzaak om verkiezingen te winnen (wat niet noodzakelijk met 'machtswellust' hoeft gepaard te gaan, cfr. het VB), maar mag het belang van ideologie niet negeren. Met ideologie kan men immers ook mensen overtuigen, dus partij kunnen op dat gebied ook voorop lopen en niet altijd de kiezer achterna lopen. Toen Stevaert zei dat veel Vlamingen niet weten dat zij socialist zijn, dan was het zijn bedoeling de kiezer te laten inzien dat hun wensen binnen een bepaald verhaal pasten die door een partij zou worden verdedigd. Hetzelfde geldt voor de Hardwerkende Vlaming; de VLD appelleert aan het 'natuurlijke' liberaal-zijn van heel wat Vlamingen en neemt hen op die manier op sleeptouw voor een liberaal programma. Partijen die dergelijke pro-actieve houding aannemen, zijn volgens mij het meest succesvol.

@Thomas Leys

Het invoeren van de reklamejongens in de politiek is gewoon een gevolg van de "televisie- en mediapolitiek" zoals die in de U.S. al lang bestaat. Ondertussen zijn er verschillende verkiezingen in de U.S. echter op basis van ideologie gevoerd en gewonnen. Dit zal hier ook gebeuren. In Belgie is er een miskende koude oorlog aan de gang wat betreft immigratie en criminaliteit en de reklamejongens proberen die oorlog weg te moffelen en zelfs te gebruiken zoals PJ in Antwerpen. Het eindresultaat zal zijn: politieke destabilisatie van Belgie en meerderheid van rechts wat Belgie zal doen splitsen. Dit is geen gok maar een zekerheid.

Niet helemaal akkoord met Traveller. Bij een vraaggestuurde opstelling van twee grote partijen, neigen beide partijen vanzelf naar een evenwicht van 50% elk. Zodra een partij minder dan de helft van de publieke opinie kan bekoren, stuurt zij onder invloed van marktstudies haar ideologische opstelling bij, voegt ze standpunten toe die bepaalde doelgroepen kunnen overhalen enz. Zodra een partij meer dan de helft van de publieke opinie bekoort, stuurt de andere partij de eigen standpunten bij enz. Het hele systeem neigt naar een 50-50 evenwichtstoestand onder invloed van marketing. Dat is wat ook zien bij de globale uitslagen van verkiezingen in de VS. Enkel bij zeer zwakke presidentskandidaten (McGovern, Mondale) of wanneer er onvoldoende tijd is voor een bijsturing van het partijprofiel, kan je uitslagen zien met een afwijking van meer dan 5% à 10% van het 50-50 evenwicht.

Maar doordat er maar 2 grote partijen zijn in de VS, zorgt deze vraaggestuurde opstelling toch nog voor belangrijke ideologische verschillen. En als partijen daar soms de nadruk leggen op ideologie, dan is dat gewoon omdat ze uit marktstudies hebben geconcludeerd dat een ideologische opstelling inzake thema X of thema Y wel degelijk veel kiezers kan aanspreken.

@ Thomas

Laten we hopen dat ook jij niet vervalt in dogmatisme. Ik heb er anders wel goede hoop op. Je geeft immers blijk van creatief en vernieuwend denken. Meer specifiek het besef dat "beleid" 'vraag en aanbod'- oftewel marktgestuurd dient te gebeuren. Met enig logisch denkvermogen en zo nodig wat tijd kom je dan vanzelf wel uit bij het anarcho-kapitalisme. (Machts)monopolies moeten constant verbroken kunnen worden, niet slecht om de zoveel jaar. Er is niet noodzakelijk een synergie in het voorzien van pakweg (openbare) wegen en pensioenfinanciering. Splitsing creëert waarde voor de aandeelhouders, in casu de burger/belastingbetaler, én betere dienstverlening voor de klant, weerom de mens. Beursnotering maakt kapitaal vrij voor verdere investeringen in waar er de prangendste vraag voor is. Geen publieke inëfficienties, geen agency problem, geen toetredingsbelemmeringen.
Veel mensen denken overtuigd, bijna dogmatisch, 'sociaal' als ze jong zijn, wijsheid komt wel met de jaren.