Eppink over communautaire onderhandelingen

Voormalig senator Leo Goovaerts maakte een onderhandelingsspel op internet: www.thecasebelgium.org. Wie logisch denkt, moet er niet aan meedoen. Bovendien gelden enkele obscure vuistregels in de communautaire verhoudingen.

1. Als Vlamingen onderhandelen met Franstaligen verliezen de Vlamingen. Zij hebben het meeste, dus geven als eerste toe.
2. Franstalige partijen onderhandelen vanuit één positie, terwijl Vlamingen onderhandelen tegen elkaar. Bij voorkeur bedriegen zij elkaar.
3. Vlaamse onderhandelaars vertegenwoordigen een numerieke meerderheid, maar gedragen zich als verdrukte minderheid. Vlaamse politici zijn te koop voor een appel en een ei (hoge functie, adellijke titel) door het Belgische establishment.
4. Veel Vlaamse kiezers stemmen op dictatoriale types, omdat ze een bezettingsmentaliteit hebben: Tobback, Vande Lanotte of Verhofstadt, die prins Filip terechtwijst over de persvrijheid terwijl hij zelf nog veel erger is. Eigen leiders zijn binnenlandse bezetters. Maar de Vlaming zegt: 'Heer, geef ons onze bezetters opdat wij worden bedrogen en kunnen klagen over de bezetting.'
5. Vlaanderen is economisch zelfstandig, maar het mist een politiek-culturele elite die dat verzilvert. Wat reëel lijkt, blijkt retoriek als schuim op het bier.

Verkiezingen kunnen in Vlaanderen verrassingen opleveren, maar de staatshervorming wordt hoe dan ook gedomineerd door superieure Franstalige strategie.

Derk Jan Eppink in Knack, 31 januari 2007