Het roofdier in Verhofstadt

Een top-VLD'er: "Ik heb hem eigenlijk nog nooit een gezagsargument weten te gebruiken. Telkens is het overtuigen, op je inpraten, tot je je goed in je vel gaat voelen omdat hij zoveel tijd in je steekt, zo zijn best doet. En je geeft je gewonnen voor je het weet. Of je denkt dat je gelijk gekregen hebt, terwijl hij je eigenlijk net in je zak gestoken heeft."

Een oud-woordvoerder: "Ik ben bij nogal wat gesprekken geweest, waar Guy zogezegd aan iemand iets beloofd heeft. Wel, met de hand op het hart kan ik getuigen dat hij dat nooit gedaan heeft. Alleen ontkent hij niet dat hij iets beloofd heeft. Het is een subtiele nuance, toegegeven, die weleens voor misverstanden heeft gezorgd. (lacht)"

Een VLD-minister: "Hij heeft de charme van een rattenvanger, roept soms de fascinatie op die je ook voor een roofdier voelt. En aan de andere kant weet hij ook een groepsgeest en een warmte te evoceren, in de partij, in de ministerraad, als het nodig is met grappen in het plat Gents en imitaties van zichzelf, vol zelfspot."

Een oud-VLD-voorzitter: "Soms roofdierachtig, ja. Hoe hij nu Leterme beloert, klaar om toe te slaan, te vermorzelen, te vernederen. Hoe durf jij van de 16 te dromen?, je ziet het hem denken. Wat hij met Annemie (Neyts, YD/LVI) heeft gedaan en met Karel (De Gucht, YD, LVI). Als het om Verhofstadt zelf gaat, zijn autoriteit en zijn leiderschap, kan hij echt gruwelijk kil en genadeloos zijn."

De oud-woordvoerder: "Hij lokt bewondering uit. Hij is ook nooit cynisch geworden, in tegenstelling tot alle anderen, hij wordt niet bezoedeld door de geschiedenis en de negatieve ervaringen. Rancune is hem vreemd, zeker persoonlijke. Hij hakt het hoofd van De Gucht af en maakt hem dan later minister van Buitenlandse Zaken, ook al omdat op die manier zijn vriend Johan Van Hecke weer in het Europees Parlement kon gaan zetelen. Iedereen toch content, vindt hij dan. Als Karel het dan schitterend doet op die post is Verhofstadt zeer fier, niet eens zozeer op Karel, maar op zichzelf, omdat hij dat toch weer fantastisch opgelost en gecast heeft. (lacht) Een narcist, ja, ken je er andere aan de top?"

Guy Verhofstadt: "(....) Ik denk niet dat ik een roofdier ben. De Steppenwolf van Herman Hesse wordt dan altijd geciteerd, een van de lievelingsboeken uit mijn jeugd. Maar dat is geen klassiek roofdier, dat is de eenling buiten de kudde. De steppenwolf trekt eenzaam rond, straalt melancholie uit. Dat is wat elke jonge adolescent op een bepaald ogenblik voelt, waarin hij zich herkent. Maar het is een fase, het gaat voorbij, al hou je er in meer of mindere mate waarschijnlijk wel iets van over. Het is niet omdat ik in de politiek zit dat alle menselijke kenmerken me vreemd zouden zijn, zoals sommigen menen te vermoeden."

Yves Desmet en Liesbeth Van Impe in De Morgen, 2 juni 2007