Bruno Lowagie kreeg van de Rijksdienst voor Sociale Zekerheid der Zelfstandigen bericht [PDF] dat hij omwille van zijn inkomsten als blogger beschouwd wordt als een zelfstandige in bijberoep, en bijgevolg sociale bijdragen moet betalen. Lowagie is de auteur van iText, een open source PDF-generator die wereldwijd wordt gebruikt, waardoor zijn blog veel bezoekers aantrekt, wat hem redelijk veel advertentie-inkomsten oplevert.

Het standpunt van de RSVZ verrast mij niet en lijkt mij ook logisch en billijk: wie naast zijn activiteit als loontrekkende bijkomende inkomsten haalt uit nevenactiviteiten die niet in opdracht van een werkgever gebeuren, is in principe een zelfstandige in bijberoep. Sociale bijdragen moeten betaald worden indien de inkomsten uit de zelfstandige activiteit een bepaalde grens overschrijden, wat bij Lowagie duidelijk het geval was - zoals verder zal blijken. Het lijkt mij ook duidelijk dat een blogger die jaarlijks slechts enkele tientallen of honderden euro aan reclame-inkomsten boekt en deze inkomsten ook netjes aangeeft op zijn belastingaangifte, op dat vlak geen problemen hoeft te verwachten. Lowagie wekt op zijn blog een andere indruk. Op de website van de RSVZ staat nochtans letterlijk dat sociale bijdragen slechts moeten betaald worden indien de inkomsten een bepaalde drempel overschrijden. Op deze pagina valt te lezen dat die drempel voor het refertejaar 2004 op €1.233,14 ligt. In theorie zou een zelfstandige in bijberoep die minder verdient toch verplicht kunnen worden om de minimumbijdrage van 60,58 euro per kwartaal te betalen om vervolgens drie jaar later dit bedrag terug te krijgen, maar de praktijk is anders.


Uit de discussie die naar aanleiding van dit voorval ontstond, vielen mij enkele opmerkelijke uitspraken op. Vooreerst schrijft Big Blogger in een commentaar bij BVLG dat "[het vermelden van] bloginkomsten grotendeels taboe [is] in de blogosfeer". Vervolgens geeft Bruno Lowagie in een commentaar op rackham.be het detail van zijn inkomsten als blogger. Zo haalde hij in 2006 meer dan 5000 euro reclame-inkomsten uit zijn blog.

Laat ik dus ook maar het taboe doorbreken en een overzicht geven van de inkomsten die deze weblog mij de voorbije drie jaar opleverde. Ik ben zelfstandige in hoofdberoep, dus de hele discussie of inkomsten uit bloggen aan sociale bijdragen onderworpen zijn, is voor mij niet zo relevant, omdat ik hoe dan ook sociale bijdragen betaal. En op één uitzondering na, die ik aangeef in mijn personenbelasting, komen alle hieronder vermelde inkomsten binnen in een vennootschap.



Google Adsense, dat is de context-afhankelijke reclame die op de artikelpagina's te zien zijn onder de artikeltekst, en dat zijn ook de reclamelinks die op de overzichtspagina te zien zijn vlak onder het navigatiemenu. Adhese/Enchanté, dat is het reclamevierkant dat (vaak) bovenaan rechts te zien is op elke pagina. Beide programma's leveren de hoofdmoot van de inkomsten uit mijn blog.

Omdat een blogger soms boeken bespreekt of ernaar verwijst, kunnen affiliatieprogramma's voor internetboekhandels als Amazon, Azur of Proxis soms ook interessant zijn. De blogger verdient dan een commissieloon op de verkopen die via links op zijn blog tot stand komen. In de praktijk vallen die inkomsten tegen: het commissiepercentage van de Belgische internetboekhandels is belachelijk laag en ligt rond de 2%. Amazon biedt meer, 5% à 7,5%, maar omdat Amazon geen Nederlandstalige boeken verkoopt is dit voor een Nederlandstalige blog minder interessant.

Tradedoubler is een reclameregie die vooral met klassieke reclamebanners werkt, en die je op de artikelpagina's op mijn blog ziet onder de commentaren, vlak boven het commentaar-ingavevakje.

Tenslotte zijn er nog de Amerikaanse reclameregies Blogads en Pajamas Media. Blogads is interessant omdat om het even wie in enkele minuten tijd zelf een reclamecampagne kan opstarten op mijn blog. De advertentie verschijnt dan in de rechterkolom, maar niet above the fold. Van Pajamas Media, dat naast een reclameregie ook een belangrijke redactionele component kent, vertoon ik sinds april geen advertenties meer. Die waren voordien overigens enkel te zien op het Engelstalige gedeelte van mijn blog.

Een paar duizend euro per jaar, is dat veel? Niet als ik de tijd zou aanrekenen die ik steek in het schrijven van blogposts. Wie wil bloggen omwille van de inkomsten, kiest bij voorkeur niet actualiteit of politiek als onderwerp, maar gaat best eens inspiratie opdien bij Zatte Vrienden, of schrijft in het Engels over een sterk gespecialiseerd onderwerp waar adverteerders veel geld voor over hebben.

Mijn blog is een persoonlijke uitlaatklep voor ideeën, een middel om mijn schrijfkunst op peil te houden en om mijn analytisch vermogen scherp te houden. Verder is het ook een knipselmap voor citaten en een proeflaboratorium voor allerlei internetmarketingtechnieken. Wat dat laatste betreft kan wie dat wil uit de bovenstaande tabel de nodige conclusies trekken over wat goed werkt en wat minder goed werkt. De inkomsten zijn mooi meegenomen, maar niet de hoofdbedoeling van deze blog.

Meer informatie over inkomsten uit bloggen lees je in een artikel van Kristien Vermoesen in De Tijd van 29 april 2006.