Thanksgiving
Op het ogenblik dat ik dit schrijf is het hier in San Diego nog steeds donderdag 25 november, Thanksgiving-feestdag. Voor de Amerikanen is dit na Kerstmis de belangrijkste feestdag. Veel Amerikanen reizen voor Thanksgiving honderden of duizenden kilometer met het vliegtuig of met de auto naar hun familieleden om samen Thanksgiving te vieren. De hotels zijn volgeboekt, luchthavens en autowegen kennen hun drukste moment van het jaar. Thanksgiving vormt meteen ook de start van het "Holiday Season" dat zijn eindpunt kent met Kerstmis en Nieuwjaar.
Op Thanksgiving wordt herdacht hoe de Pilgrims in 1621 voet aan land zetten nabij Plymouth. De Pilgrims waren religieus geïnspireerde kolonisten die het intolerante Engeland, waar buiten de Anglikaanse staatsgodsdienst geen andere religies waren toegelaten, ontvlucht waren. Ze waren eerst naar Nederland gevlucht, maar waagden uiteindelijk de tocht over de Atlantische Oceaan in de Mayflower. Het schip vervoerde 102 passagiers waaronder 40 Pilgrims. In de eerste winter na de aankomst in Noord-Amerika stierf zowat de helft van de kolonisten. De rest kon overleven door het uitwisselen van know-how en goederen met de Indianen.
Zowel historici als de kolonisten zelf (via het dagboek van toenmalig gouverneur William Bradford) wijzen op twee oorzaken voor de grote wintersterfte. De kolonisten waren geen ervaren landbouwers, en het contract met de Londense investeerders en sponsors van de expeditie bepaalde dat alle gronden, goederen en opbrengsten "in gemeenschap" moesten gehouden worden. De Pilgrims leefden dus aanvankelijk in een commune die geen privé-bezit kende. Gouverneur Bradford schreef later dat zijn persoonlijke ervaring tijdens de eerste winter van de kolonie hem geleerd had dat de ideeën van Plato over de vervanging van privé-bezit door gemeenschappelijk bezit niet klopten. "In dit voorbeeld veroorzaakte het gemeenschappelijk bezit veel verwarring en ontevredenheid, en vertraagde het de ontwikkeling die tot het algemeen belang en het algemeen comfort had moeten bijdragen. Want jonge mannen die geschikt waren voor zware arbeid, vonden het onrechtvaardig dat zij zonder vergoeding moesten werken ten bate van van andermans vrouw en kinderen", aldus Bradford in zijn dagboek.
Kortom, waar het experiment van de Sovjet-Unie meer dan 70 jaar nodig had om te bewijzen dat collectivisme niet werkt, leerden de Pilgrims dit in één winter. Bradford besliste, in strijd met het contract dat de investeerders hem hadden opgelegd, dat elk gezin een eigen stuk grond kreeg, in verhouding tot het aantal gezinsleden. Elk gezin mocht zijn eigen productie verkopen en de opbrengsten voor zich houden. De opbrengsten stegen meteen spectaculair en de kolonistengemeenschap bloeide. In 1623 vierden de kolonisten samen met de Indianen "Thanksgiving" waarbij de inheemse kalkoen werd gegeten.
Bij mijn eerste bezoek aan de VS in 1990 bezocht ik de plaats waar de Pilgrims op het Amerikaanse continent zouden geland zijn. Een gedenksteen, de "Plymouth Rock", herinnert aan de landing.
Op Thanksgiving wordt herdacht hoe de Pilgrims in 1621 voet aan land zetten nabij Plymouth. De Pilgrims waren religieus geïnspireerde kolonisten die het intolerante Engeland, waar buiten de Anglikaanse staatsgodsdienst geen andere religies waren toegelaten, ontvlucht waren. Ze waren eerst naar Nederland gevlucht, maar waagden uiteindelijk de tocht over de Atlantische Oceaan in de Mayflower. Het schip vervoerde 102 passagiers waaronder 40 Pilgrims. In de eerste winter na de aankomst in Noord-Amerika stierf zowat de helft van de kolonisten. De rest kon overleven door het uitwisselen van know-how en goederen met de Indianen.
Zowel historici als de kolonisten zelf (via het dagboek van toenmalig gouverneur William Bradford) wijzen op twee oorzaken voor de grote wintersterfte. De kolonisten waren geen ervaren landbouwers, en het contract met de Londense investeerders en sponsors van de expeditie bepaalde dat alle gronden, goederen en opbrengsten "in gemeenschap" moesten gehouden worden. De Pilgrims leefden dus aanvankelijk in een commune die geen privé-bezit kende. Gouverneur Bradford schreef later dat zijn persoonlijke ervaring tijdens de eerste winter van de kolonie hem geleerd had dat de ideeën van Plato over de vervanging van privé-bezit door gemeenschappelijk bezit niet klopten. "In dit voorbeeld veroorzaakte het gemeenschappelijk bezit veel verwarring en ontevredenheid, en vertraagde het de ontwikkeling die tot het algemeen belang en het algemeen comfort had moeten bijdragen. Want jonge mannen die geschikt waren voor zware arbeid, vonden het onrechtvaardig dat zij zonder vergoeding moesten werken ten bate van van andermans vrouw en kinderen", aldus Bradford in zijn dagboek.
Kortom, waar het experiment van de Sovjet-Unie meer dan 70 jaar nodig had om te bewijzen dat collectivisme niet werkt, leerden de Pilgrims dit in één winter. Bradford besliste, in strijd met het contract dat de investeerders hem hadden opgelegd, dat elk gezin een eigen stuk grond kreeg, in verhouding tot het aantal gezinsleden. Elk gezin mocht zijn eigen productie verkopen en de opbrengsten voor zich houden. De opbrengsten stegen meteen spectaculair en de kolonistengemeenschap bloeide. In 1623 vierden de kolonisten samen met de Indianen "Thanksgiving" waarbij de inheemse kalkoen werd gegeten.
Bij mijn eerste bezoek aan de VS in 1990 bezocht ik de plaats waar de Pilgrims op het Amerikaanse continent zouden geland zijn. Een gedenksteen, de "Plymouth Rock", herinnert aan de landing.
koen - kadee67 (at) hotmail (dot) com
interessante en stichtende bijdrage, kan iemand ze doorsturen naar Steve uit Hasselt, of zit die weer in Cuba ?