USA 2012

Ingezonden door LVB op 2008-11-03 23:20

Als hij terugkijkt op de vier jaar van zijn eerste regering, kan president Obama fier zijn: hij zorgde ervoor dat de VS weer welkom waren in de familie van naties, hij verminderde onze afhankelijkheid van militaire macht, en hij bezorgde ons vrede via verstandige akkoorden met onze vijanden.

De leugens die over hem werden verteld in de verkiezingscampagne van 2008 bleken op pure onverdraagzaamheid te berusten. Hij was niet "zacht tegen de radicale islam", want hij was de eerste wereldleider die Joodse vluchtelingen opving na de nucleaire vernietiging van de belangrijkste Israelische steden door Iran. Zijn enige voorbehoud wasde weigering om Israelische militaire bevelhebbers en hun gezinnen op te nemen, hetgeen redelijk mag genoemd worden in het licht van Israels buitensporige reactie. (...)

Onze relatie met de moslimwereld is nooit beter geweest. De olieprijs van 320 dollar per vat geeft landen die lang werden onderdrukt nu eindelijk de kans om zich te ontwikkelen, zonder het juk van neokolonialisme en zonder inmenging van buitenaf om democratie op te leggen aan hun bevolking. (...)

Onze relaties met Rusland staan op een hoogtepunt, wat vier jaar geleden ondenkbaar was. De bezorgdheid van Rusland over het welzijn van zijn burgers in zijn buurlanden en van etnische Russen die vervolgd werden in zogenaamde democratieën, rechtvaardigde het sturen van vredestroepen naar Oekraïne en andere regionale staten. Het daaropvolgende referendum over hereniging met Rusland werd ondanks enkele onvermijdelijke onregelmatigheden voor vrij en eerlijk verklaard door de Jimmy Carter Memorial Foundation. Hoewel het sturen van Russische troepen naar de Baltische NAVO-lidstaten om de etnische Russen te beschermen als controversieel werd beschouwd, heeft de persoonlijke tussenkomst van president Obama ons en de NAVO een oorlog bespaard. De partijdige beschuldigingen over "Finlandisering" doen afbreuk aan de gulle voorwaarden van de neutraliteitsgarantie die Moskou aan de voormalige NAVO-lidstaten gaf. (...)

Kolonel op rust Ralph Peters in The New York Post, 1 november 2008

Reacties

#71077

postbode

dinsdag, 4 november, 2008 - 09:39

 

"Hij was niet 'zacht tegen de radicale islam'" Wéér een ironisch allusie of knipoog naar een vermeende band tussen de radicale islam van "Hussein" Obama. *yawn*

Vermits we toch editorials van de toekomst met een ironische / cynische ondertoon aan het schrijven zijn: postuleer het republikeinse establishment voor de nobelprijs voor de vrede. Na de gigantische spenderingen van de overheid missen de VS nu aan de economische mogelijkheden die nodig zijn om hun slaagkracht op lange termijn te ondersteunen, ondanks hun militaire aanwezigheid in de ganse wereld. Hoe heet dat? Socialism?

#71078

Cogito

dinsdag, 4 november, 2008 - 10:46

 

Lichtpuntje in een obama-presidency: soepeler immigratiepolitiek, dus misschien makkelijker naar ginder te geraken.
Hoewel O'Cain wat dat betreft nauwelijks moet onderdoen voor McBama.

#71082

Koen Robeys

dinsdag, 4 november, 2008 - 11:13

 

Na acht jaar kan Bush fier terugkijken op zijn bewind. De Amerikaanse economie viert ongekende hoogtepunten, het Amerikaans prestige staat op ongekende hoogtepunten, de Amerikaanse militaire macht wordt niet niet eens meer gevreesd, maar vooral gerespecteerd. En in de “nieuwe Amerikaanse eeuw” die aan de horizon gloort zouden onze vijanden er nog niet aan *denken* de VS iets in de weg te leggen.

De Islam, voor het Bushtijdperk volop bezig aan een ongekende ineenstorting, is momenteel bezig aan een inhaalbeweging die doet denken aan hun gouden tijd van de eeuwen rond het jaar 1,000 AD. Overal bloeit de economie op als nooit tevoren, en vrije verkiezingen – voordien nauwelijks gekend in deze landen – brachten zoals voorspeld democratieën aan de macht in Iran (Ahmadinejad), de Palestijnse gebieden (Hamas), Egypte (De Moslimbroederschap) en Irak (de Shiïten die bij Iran aansluiten).

Onder Bush bleef de stijging van de olieprijs, door de linkiewinkies zo vaak tot symbool van naderend Armageddon uitgeroepen, beperkt tot 640% (van 25 tot 160), waarna vastberaden reactie van de overheid op de stormen in de Caraiben en subtiele economische bijsturing niet alleen onze vijanden in de war bracht, maar de prijzen zelfs corrigeerden. Van de implosie van de huizenprijzen daarentegen – iedereen herinnert zich nog wel hoe de linkiewinkies, aangevoerd door de intussen van zijn voetstuk gevallen Paul Krugman, maar bleven beweren dat dat een zeepbel was – is minder dan ooit iets te merken.

De tijden dat “humoristische” sites als “The Onion” schampere voorspellingen maakten is lang voorbij…

http://www.theonion.com/con...

Onder Bush zijn de begrotingstekorten van acht jaar tax and spend Democratisch beleid omgebogen in soliede overschotten en overal ter wereld hebben landen hun nucleaire programma’s afgebouwd.

(Al Gore, in een rede bij de aanstelling van President McCain, over waarom hij tevreden is in 2,000 de verkiezingen te hebben verloren)

#71083

A.Rouet

dinsdag, 4 november, 2008 - 11:17

 

Met de nodige wishful thinking *vooruit*blikken naar eventuele catastrofes die Obama te wachten staan is de schrale troost die de afgekalfde Bush-aanhang rest. Wat er in Pakistan of Iran volgende week te gebeuren staat weet geen mens (op traveller na natuurlijk).
*Terug*blikken (wat wél op basis van feiten kan) op de voorbije acht jaren, daar waagt zelfs havik Ralph-'Kill more, Talk less'-Peters zich niet aan. Al is hij fair genoeg om toe te geven dat 'Irak' een mislukking blijkt.
De context is te pijnlijk om een term als 'leuk' te gebruiken wanneer het over oorlog gaat, maar 'pijnlijk confronterend' zou het wel zijn een aantal hier aan hun commentaren bij de inval van Irak te herinneren.
De door sommigen voorspelde bloemen voor de bevrijders volstonden niet voor de rouwkransen.