Belgische taalstrijd in Congo

Feit is dat in Congo de dominantie van het Frans nog meer gold dan in België. Als de Vlaamse colons indertijd hun taal hadden ingevoerd, dan was het Nederlands vandaag een wereldtaal...

Historicus Evert Kets beet zich vast in hoe de Belgische taalstrijd ook leefde aan de evenaar: "Hoewel Belgisch Congo sinds 1908 op papier een tweetalige Belgische kolonie was, bleef deze tweetaligheid op het terrein dode letter. Aanvankelijk werd alleen het Frans als bestuurs- en onderwijstaal gebruikt, ook naar Congolese onderdanen. Dit taalbeleid werd ook in het na de Eerste Wereldoorlog verworven mandaatgebied Ruanda-Urundi toegepast. Pas in de jaren 1950 won het Nederlands terrein in Belgisch Afrika, maar deze evolutie werd afgebroken door de plotse dekolonisatie tussen 1960 en 1962." (...)

Vanwege hun benarde situatie in België toonden heel wat Vlamingen belangstelling voor de plaatselijke Congolese culturen en talen. (...)

Is Kinshasa, alhoewel een meertalige metropool, niet de grootste Franstalige stad ter wereld? (...)

Volgens Kets kan het 'nieuwe' België een voorbeeld zijn voor het arme en getergde Centraal-Afrika. Decentralisatie (en misschien een federaal staatsmodel) zouden van de regio in plaats van een slagveld een marktplaats kunnen maken.

Erik De Smet in zijn recensie van "Kuifje en Tintin kibbelen in Afrika. De Belgische taalstrijd in Congo, Rwanda en Burundi", in Kerk en Leven, 22 juli 2009