Ward Beysen 1941-2005

Ward Beysen
Gisteren raakte Ward Beysen vermist, vandaag werd zijn stoffelijk overschot gevonden. In hoeverre zijn verdwijning en zijn dood rechtstreeks of onrechtstreeks te maken hebben met het politieke of persoonlijke isolement waarin hij de laatste jaren zou geleefd hebben, is niet duidelijk. Maar tragisch is zijn overlijden wel.
Beysen was begin jaren '90 een overtuigd neo-liberaal, die enthousiast was over de publicatie van Verhofstadts Burgermanifesten. Maar later verschoof zijn belangstelling van socio-economische problemen naar de veiligheids- en migratieproblematiek. Zijn roep naar "meer blauw op straat" is intussen legendarisch geworden. Als voorzitter van de Antwerpse VLD-afdeling voelde hij de hete adem van het Vlaams Blok in zijn nek. Zijn politieke retoriek ging meer en meer aansluiten bij de standpunten van die partij, en hij ging openlijk pleiten voor samenwerking met het Vlaams Blok. Dit viel niet in goede aarde bij de VLD-leiding, en het maakte hem tot mikpunt van spot in de centrum-linkse pers. Jeroen De Preter noemde hem in De Morgen van 13 februari 2002 "zwart Wardje". De progressieve auteur Tom Naegels nam dan weer op verrassende wijze de verdediging van Beysen op.
Ik kende Beysen niet persoonlijk, maar bij mij blijft het beeld hangen van een politicus met oprechte liberale overtuigingen, die evenwel net niet genoeg charisma, tactisch doorzicht en verbale spitsheid had om overeind te blijven in de branding van de Belgische politiek. Ik besluit met twee treffende citaten over Beysen die ik terugvond:
Ward Beysen heeft op tal van punten gelijk. Alleen is hij een slechte boodschapper. Het zou beter zijn als deze uitspraken van Hugo Coveliers of Ludo Van Campenhout kwamen. Beysen roept van aan de zijlijn en dat wordt niet geapprecieerd. Als je kritiek hebt, moet je die intern laten horen. (Marco Laenens, geïnterviewd door Ruud Goossens in De Morgen van 30 maart 2002)
We kunnen Beysen op één punt wel volgen. Met zijn verklaringen heeft hij een discussie over de toekomst van het Vlaamse liberalisme geopend. Hoewel we het met zijn analyse niet eens zijn, is hij een van de weinigen die sinds de voorbije parlementsverkiezingen opnieuw over de toekomst van zijn partij nadenkt. Indien de VLD een grote volkspartij wil worden, moet zij het liberalisme een eigentijdse politieke invulling geven. [...] Economisch hebben we de strijd gewonnen, politiek moet alles nog beginnen. De ideeën van Ward Beysen zijn daarvoor geen goed uitgangspunt. Ik hou het liever bij wat Mario Vargas Llosa, naar aanleiding van een interview over zijn recente boek Het Feest van de Bok zei: "Het laten samengaan van economische vrijheid en burgerlijke rechten is het beste wat we uitgevonden hebben. Bescherm dat model in 's hemelsnaam tegen utopia-aanhangers van links en rechts, die streven naar de perfecte maatschappij. Al hun praktische verwezenlijkingen zijn op nachtmerries uitgedraaid...". (Bert Cornelis in De Morgen van 14 februari 2001)
UPDATE 17-01-05: Er is een rouwregister geopend op de website van Liberaal Appel.



Outlaw Mike
Ward Beysen werd gedood door het Politiek Correcte Uitschot, of dat nu in zijn eigen voormalige partij de VLD zat, of bij SPA of bij de VRT of waar dan ook. Hij is uiteindelijk een slachtoffer zoals Fortuyn of Van Gogh.
Ik neem het het huidige leiderschap van de VLD bijzonder kwalijk dat mensen als Beysen buitengepest werden. God jongens, wat ben ik blij dat ik de VLD verruild heb voor het Vlaams Belang. En ja Luc, ik weet wat jij daarop antwoordt: als de gedegouteerden vertrekken blijven de dgoutanten over. Maar zie je zelf niet in dat je vecht tegen de bierkaai?
Arme Beysen.