Een SWOT-analyse van Vlaanderen
Sterke punten:
- We beschikken over degelijke opleidingen (....)
- Vlamingen zijn bereid hard te werken.
- Met Brussel hebben we de hoofdstad van Europa op wandelafstand.
- Vele Vlamingen spreken 3 of meer talen (...)
Zwakke punten:
- Een Vlaming is niet voldoende ambitieurs (...)
- Een Vlaming is te bescheiden (...)
- Een Vlaming verdraagt weinig kritiek en staat te weinig open voor vernieuwing
Opportuniteiten:
- Onze jongeren (...)
- Een aantal mensen komt in aanmerking voor een Nobelprijs
- Nieuwe technologieën (...)
- Kenniseconomie (...)
Bedreigingen:
- Vlamingen hebben de behoefte om hun eigendom, hun prestaties en hun realisaties te beschermen. Deze protectionistische houding kan een bedreiging vormen voor een efficiënt en sterk Vlaanderen.
- (...) loodzware overhead, zowel op politiek als op administratief vlak
- luchtvervuiling, verkeersinfarcten, aanslagen op Europese instellingen, en torenhoge belastingen vormen reële bedreigingen
Johan Van den Bossche, CEO van Leuven Air Bearings nv en bestuurder in meerdere bedrijven, in een opiniestuk in Het Ingenieursblad, september 2009



Reacties
traveller
maandag, 21 september, 2009 - 13:32Hoe komt die behoefte om te beschermen tot uitdrukking?
Vlaanderen kan zoveel behoefte tot beschermen voelen als we willen, meer zelfs, maar er IS GEEN BESCHERMING, noch politiek, noch administratief.
Vlaanderen is in totale uitverkoop aan weggeefprijzen en onze centen worden broederlijk verdeeld met iedere onderontwikkelde sociale "minder bedeelde" anders getinte medemens.
Dat gevoelen en die behoefte tot bescherming heeft een flagrante oorzaak en is zo oud als de Vlaamse geschiedenis.
Iedereen heeft hier steeds gegraaid waar ze maar konden.
traveller
maandag, 21 september, 2009 - 13:35Een efficiënt en sterk Vlaanderen is alleen mogelijk zonder de huidige bewindvoerders van alle klassieke regeringspartijen, die historisch Vlaanderen als wingewest gebruiken en gebruikten.
Die ganse santeboetiek moet weg om de kans te krijgen een andere mentaliteit te ontwikkelen.
traveller
maandag, 21 september, 2009 - 13:48@ Mr. Van den Bossche
Mijn conclusie:
In alle elementen die je opsomt schuilt er een zweem van waarheid, maar het belangrijkste element heb je helemaal verzwegen: Vlaanderen is niet onafhankelijk en kan daardoor zijn eigen boontjes niet doppen, met of zonder ambitie, met of zonder wilskracht of gedrevenheid, WE HEBBEN DE TEUGELS NIET IN HANDEN.
Cogito
maandag, 21 september, 2009 - 13:52Over het algemeen wel juist denk ik maar ik meen er een paar franco- of belgofiele elementjes in te traceren.
Dat wij niet goed tegen kritiek zouden kunnen betekent misschien dat wij niet klakkeloos de francofone wil opvolgen?
Die "protectionistische houding" is misschien een francofone visie op ons ongenoegen van de uitverkoop aan Frankrijk van onze interessantere bedrijven?
"kenniseconomie" en "luchtvervuiling" klinken ook meer als obligate kreten dan als harde feiten.
johan vandepopuliere
maandag, 21 september, 2009 - 14:05Het hoeft niet te verbazen dat een CEO de techniek van SWOT niet onder de knie heeft.
De opportuniteiten en bedreigingen zijn, op het laatste punt na, sterktes en zwaktes.
- Overbevolking, milieuproblematiek (wassend water): dat is een bedreiging
- Daarentegen is globalisatie, wegens onze meertaligheid, een opportuniteit.
- De sterke immigratie is zowel een opportuniteit als een bedreiging.
- Zoals traveller opmerkt, is de inbedding in België eerder een bedreiging, uitgaande van de zelfstandige entiteit Vlaanderen
Dit is voor de vuist weg. Wanneer men er langer over nadenkt, is het zeker mogelijk betere opportuniteiten en bedreigingen te bedenken. De SWOT-analyse van de CEO is het resultaat van een slordig uitgevoerd idee uit een cursus management. Wie bij grote bedrijven werkt, verbaast zulks geenszins. CEO's verdienen meestal hun functie op basis van netwerken, niet op basis van hun creativiteit, helder denken en beslissingsvermogen.
Guy DTD
maandag, 21 september, 2009 - 21:05Nog een W:
De eerder laffe, conservatieve houding van veel ondernemers die risico als iets vies beschouwen en hun werknemers wantrouwen (soms ook terecht.)