Gennez versus The Financial Times over Reynders

De beste socialistische voorzitter uit de naoorlogse geschiedenis, heeft helaas ongelijk.

Reynders is ongemeen intelligent, en zet België fiscaal op de wereldkaart.

Wat de interne fiscaliteit betreft, lijkt het of hij steken laat vallen, maar Gennez en eenieder weet dat dit geen accidentjes zijn, maar bewuste strategieën.

Dit is een rechtstreeks gevolg van het Belgische politiek systeem, dat niet werkt met een visie of debat over de partijgrenzen of in het algemeen belang, maar waar ieder op zijn beurt "pakt" als hij aan de macht is, en waarbij hoogstens het belang van de taalregio nog als achtergrondnorm dient, zeker niet het algemeen (Belgisch) belang. Vooral in Wallo-Brux, waar de fiscaliteit vast is gelopen en snel terug zal vastlopen zodra rood doorzet (en de wijdverspreide haat tegen ondernemers voor een Vlaming zelfs *denkbaar* is), is blijkbaar de enige counterogelijkheid de controles en procedures kapotmaken. Mi zijn het trouwens vooral de franstalige sossen die zelf dit systeem als grondslag leggen.

Versta me niet verkeerd, ik vind dit nefast, maar het is de politieke realiteit.

Wat nu uitzonderlijk is, is de tijd gedurende welke 1 en dezelfde strekking, en dan nog 1 en dezelfde minister op zijn post blijft. Daardoor lijkt het systeem nog meer te ontaarden (waar vroeger een CDV'er of CDh'er financiën om de X tijd terug een beetje op orde zette), maar dit is net zo in de socialistische departementen.

Die trouwens sinds de "naoorlogse geschiedenis" bijna nooit het genoegen kregen verplicht te herbronnen op inhoud.

Ik denk dat Reynders voor België een verrassing zou kunnen zijn. Maar akkoord, Di Rupo ook.

Beide heren hebben een intelligentieniveau waar kan zelfs Gennez niet aan kan tippen; en over haar "human skills" meen ik dat ze toch ook niet meer te hoog van de toren moet blazen.

"Hem als premier"?