Baron Buysse over de VS en over Antwerpen

In de Verenigde Staten studeren zevenhonderdduizend Aziaten. U weet, in de wereldranglijst van de universiteiten bezet Amerika de eerste acht plaatsen. Studenten uit het buitenland moeten uitermate verstandig en getalenteerd zijn, anders komen ze er niet in. Welnu, een aanzienlijk deel van de Aziatische studenten zijn Chinezen. Slechts vijftien procent van de Chinezen keert na afloop van zijn studie terug. De overgrote meerderheid blijft in Amerika, maakt het land nog slimmer dan het al is. Amerika zoals we het kennen, het bastion van white anglo-saxon protestants, dàt Amerika bestaat allang niet meer: het is een lappendeken van nationaliteiten die elkaar wederzijds bevruchten. Zo bestendigt Amerika zijn koppositie in de wereld. Onderzoek is een topprioriteit. [...]

In '91 heb ik een strategisch plan voor de stad [Antwerpen] geschreven, met de hulp van zevenhonderd mensen: vertegenwoordigers van de Nationale Bank, de Universiteit van Antwerpen, de GOM, enfin, iedereen die ik kende, als voorzitter van de Antwerpse kamer van koophandel. Op een mooie dag word ik gesommeerd dat plan voor te stellen aan het schepencollege. Ik begin, blad voor blad, mijn uitleg over de zeven sectoren die we willen hervormen. Ik stuit op een muur van desinteresse. De ene schepen leest op ostentatieve wijze het reclameblaadje van de Makro, de andere zit te breien. Het idee dat wij hadden gedaan wat zij misschien hadden moeten doen, zat hen dwars. Dat was ontluisterend.

Baron Paul Buysse, geïnterviewd door Jan Antonissen in Humo van 8 februari 2005